Σε δυσμενέστερη θέση θα βρεθεί η Αθήνα, αναφορικά με το μικροκλίμα, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που ζήσαμε, σε συνδυασμό και με το κάψιμο ενός άλλου πνεύμονα, αυτού της Πάρνηθας…
«Μην περιμένετε καλύτερες μέρες…», ήταν η φράση του διευθυντή του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών Μιχάλη Πετράκη.
«Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός επιστήμονας, περιβαλλοντολόγος, για να καταλάβει ότι με την καταστροφή των δασών αλλάζεις την επιφάνεια, αλλάζεις την ανάκλαση, αλλάζεις χαρακτηριστικά τα οποία έχουν να κάνουν με κλιματικές παραμέτρους.
Ένα από αυτά, η ανάκλαση του εδάφους, το οποίο έχει να κάνει με τα ποσοστά ακτινοβολίας, με τη θέρμανση του επιφανειακού στρώματος.
Σε επίπεδο μικροκλίματος, η Αθήνα θα βρεθεί σε μια δυσμενέστερη θέση, αφενός μεν λόγω του ότι τα επιφανειακά χαρακτηριστικά της περιοχής έχουν αλλάξει τρομακτικά και αφετέρου διότι αυτή η θαυματουργή ιδιότητα την οποία είχε το δάσος, το φιλτράρισμα, μέχρι ενός συγκεκριμένου σημείου (ρύπων και του επιφανειακού στρώματος του αέρα) εξαφανίζεται».
»Το θέμα είναι ότι, σε περίπτωση κατά την οποίαν καταλάβουμε τα μέρη τα οποία έχουν καεί με αστικές κατασκευές, τότε πολλαπλασιάζονται οι επιφάνειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεγάλες θερμοχωρητικότητες, με αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση αυτού που ονομάζουμε “θερμική νησίδα”. Λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας έχει υψηλότερες θερμοκρασίες, ζεσταίνεται πολύ περισσότερο από τα προάστια λόγω της διαφοράς της θερμοχωρητικότητας. Εννοούμε πως διαθέτει υλικά τα οποία απορροφούν τη θερμότητα. Αυτό ακριβώς μεταβάλλεται και αυξάνεται με τη μείωση του πρασίνου».
Εξαιρετικά επιφυλακτικός σχετικά με τα μεγέθη των θερμοκρασιών που θα αναπτυχθούν τοπικά στις καμένες περιοχές, αλλά και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή του Λεκανοπεδίου, εμφανίζεται ο κ. Πετράκης:
«Μέχρι ποιου σημείου θα αυξηθεί η θερμοχωρητικότητα, πόσο θα επηρεάσει τοπικά και γενικά το Λεκανοπέδιο, θέλει πολύ συζήτηση και απαιτεί πολύ προσεκτική προσέγγιση. Μπορεί να σας πει κάποιος ότι θα έχουμε 8 βαθμούς Κελσίου την επόμενη χρονιά, ή 9 βαθμούς σε 4 χρόνια κ.λπ.
Όλα αυτά απαιτούν μια πολύ προσεκτική προσέγγιση, και κυρίως προσέγγιση με μετρήσεις» λέει ο κ. Πετράκης, για να… τονίσει:
«Υπάρχουν άμεσες συνέπειες και έμμεσες συνέπειες, τις οποίες πολλές φορές δεν τις τονίζουμε και δεν τις λέμε, λόγω του ότι φαίνονται μακροπρόθεσμα και δεν αποτελούν πρόβλημα του σήμερα.
Σε λίγο διάστημα θα αρχίσουν να δημιουργούν στις καμένες περιοχές φράγματα για πλημμύρες, για να μην παρασυρθεί το υπέδαφος, να μην παρασυρθούν τα τροφικά χαρακτηριστικά τα οποία υπάρχουν στις περιοχές αυτές. Δύσκολο όμως αυτό…».
»Σε φωτιές σαν αυτή που ζήσαμε, δεν καίγονται μόνο τα φυτά, καίγονται και πλαστικά. Τα πλαστικά παράγουν διοξίνες. Αυτό το νέφος μεταφέρεται κάπου και κάθεται. Σε περίπτωση που μεταφερθεί κάποια χιλιόμετρα -τα μοντέλα μπορούν να μας πουν ακριβώς- κάθεται κάπου. Στα σημεία που θα καθίσει, καλύπτει αυτή την επιφάνεια και ύστερα κατακάθεται. Δηλαδή, στην επόμενη βροχή, θα περάσει αυτό το συστατικό που μπορεί να δημιουργήσει αλλαγή στην ποιότητα του νερού και θα δημιουργήσει προβλήματα στον υδροφόρο ορίζοντα».
Ο κ. Πετράκης ανέφερε πως θα πραγματοποιηθούν μετρήσεις και καταγραφή των αλλαγών της χρήσεων γης… «Όταν λέμε χρήση γης μέχρι πρότινος ήταν δάσος, τώρα δεν είναι τίποτα»… Οι μετρήσεις των αλλαγών της χρήσης γης γίνονται κυρίως με δορυφορικά δεδομένα και με επιτόπου μετρήσεις, οπότε από εκεί μπορεί κανείς να πάρει μια πρώτη ιδέα και στη συνέχεια να προχωρήσει σε αποτύπωση των καταστροφών.
Η Αττική είναι μια περιοχή στην οποία δεν υπάρχει κανένας σεβασμός προς τους οικιστικούς κανόνες. Κι αυτό έχει άμεση επίπτωση και στο περιβάλλον. Οικιστικός και χωροταξικός κανόνας σημαίνει ότι προχωρείς βάσει ενός σχεδίου, με το σκεπτικό ότι θα επιφέρεις τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση στο περιβάλλον.
Μιχάλης Πετράκης
Διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
Πηγή : Απογευματινή
