Κάποιο πρωινό στο ηλιόλουστο Χαϊδάρι , έπινα καφέ με έναν φίλο μου Ηπειρώτη, τον Βαγγέλη. Αναλύοντας την γενικότερη κρίση στην οικονομία μας, αλλά κυρίως στις αξίες μας, ακούω τον Βαγγέλη να ψελλίζει αναστενάζοντας : «Δεν υπάρχει το Γκισέμι….»
«Τι είπες ;» ρώτησα και έσπευσα να αντλήσω περισσότερες πληροφορίες.
Το Γκισέμι μου εξήγησε είναι ο τράγος, που από νωρίς ξεχωρίζει από το κοπάδι είτε λόγω των ξεχωριστών εξωτερικών χαρακτηριστικών του είτε λόγω της ρώμης του. Ο αρχηγός του κοπαδιού με λίγα λόγια . Μα πάνω απ΄ όλα έχει έντονο το αίσθημα της αυτοθυσίας , αφού κάθε φορά που οι λύκοι ζυγώνουν το κοπάδι, αυτό τους απασχολεί κάνοντας αγέρωχες κινήσεις με τα κέρατά του, προκειμένου να τους τρέψει σε φυγή. Κι ας μένει εκτεθειμένο το ίδιο στον κίνδυνο…Σα να λέμε ΗΓΕΤΗΣ…
Αλήθεια η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα δεν φανερώνει την κραυγαλέα έλλειψη ηγετών; Κι όμως τη στιγμή που βλέπουμε τους λύκους να έρχονται κατά πάνω μας και που συντελούνται κοσμοϊστορικές ανακατατάξεις σε οικονομικό, κοινωνικό και ιδεολογικό επίπεδο με μεγάλες δόσεις αναταραχής και εκρηκτικών συγκρούσεων , όλοι κρύφτηκαν…
Άκουσα από το στόμα του πρωθυπουργού να λέει ότι είμαστε σε κατάσταση πολέμου, όμως δεν βλέπω καμία αντίσταση…Περάσαμε σε κατάσταση αιχμαλωσίας και υποταγής…παραδώσαμε τα όπλα έτσι απλά;
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ιδανικότερες συνθήκες τούτη την ώρα, για την εμφάνιση ατόμων με οράματα και σχεδιασμό για το μέλλον που θα μπορούσαν με απλές κινήσεις να εξουδετερώσουν και να οδηγήσουν στην αφάνεια τους σημερινούς πολιτικούς - διαχειριστές της συμφοράς , που δεν αποτελούν παρά δημιουργήματα της μικρής οθόνης και των δημοσίων σχέσεων μέσω της εξαγοράς των ψήφων των αυλικών τους.
Το πολιτικό σύστημα καταρρέει γιατί ήταν σάπιο. Όποιος δεν είναι σε θέση να το δει, αργά η γρήγορα θα το νοιώσει…Όταν πιάνεις πάτο δε σου μένει από το να πνιγείς ή να ανέβεις….
Και επειδή ως γνωστόν « η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει , δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά, μόνο μια στιγμή ξαποσταίνει…» λέει ο ποιητής, απλά άργησε λίγο παραπάνω τα τελευταία 20 και βάλε χρόνια. Έπεσε σε βαθιά ύπνωση γιατί πέρασε στα χέρια υπνωτιστών…
Βέβαια το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα μαθαίνει τα παιδιά μας από μικρά να μην έχουν κρίση, απλά να αποστηθίζουν. Τα προετοιμάζει από μικρά να μην αντιδρούν.…Παρέχοντας εξειδικευμένη και τεχνοκρατική διαπαιδαγώγηση διαμόρφωσε άτομα που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν σφαιρικά τον κόσμο, να υψώσουν το ανάστημά τους στις δυσκολίες των καιρών και να προωθήσουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες και ανατροπές. Έτσι η εκπαίδευση εγκλωβισμένη σε σχήματα του παρελθόντος , δημιουργεί άτομα «καρμπονιζέ» ικανά να στελεχώσουν τη βιομηχανία και την επιστήμη σε εξειδικευμένους τομείς, αλλά ανίκανα να προσαρμοστούν και τελικά να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα της σημερινής οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας.
Μας έμαθαν ότι οι πτυχιούχοι έχουν αξία μόνο, αχρήστεψαν τα χέρια μας για να μην παράγουν τίποτα και έπειτα μας στοίβαξαν σαν τα σκουπίδια στις χωματερές… στα αρχεία του ΟΑΕΔ.
Έντεχνα πέρασαν το μήνυμα ότι το Δημόσιο είναι η «Χρυσή Ευκαιρία» και το κατάντησαν υδροκέφαλο.
Μας παγίδεψαν! Μας προβατοποίησαν! Μας έκαναν να λειτουργούμε σαν κοπάδι και μιλούμε και να φερόμαστε τόσο πανομοιότυπα. Συρρίκνωσαν τη γλώσσα μας , πολλές φορές μάλιστα ευτελίζοντάς την (βλέπε συντομογραφίες SMS) και τώρα τι;
Το Ελληνικό θαύμα μας τελείωσε; Δεν το πιστεύω απλά νομίζω ότι το «γκισέμι» κάθεται κάπου πληγωμένο και περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε «ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΑΝ ΕΣΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙN» του Αλκιβιάδη, δηλαδή το να κυβερνάς σημαίνει να προβλέπεις εξελισσόμενες καταστάσεις, κοινώς να προνοείς . Κι αυτό προνοεί και περιμένει… Είναι πολύ κοντά η ώρα που οι λύκοι θα πέσουν στο κενό…Εγώ περιμένω απλά να δω ένα «Γκισέμι»…Ως τότε σας αφιερώνω λίγους στίχους απ΄ το τραγουδάκι που στα χείλη των παιδιών μας αποθεώνεται! Είναι τυχαίο; Δε νομίζω…
Καλημέρα Ελλάδα,
Σου μιλάει ο ΝΙΒΟ
όλα σου τα λέω τίποτα δεν κρύβω
πολύ με υποτίμησες, εγώ μονάχα λίγο
Σκέφτηκα Ελλάδα να σ' αφήσω, να φύγω
Δεν το 'βαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο
ν' ανεβάσω σαν κι εσένα πιο πολύ το καβάλο
Καλημέρα Ελλάδα
Να μου ζήσεις για πάντα
Να τιμάς με παρελάσεις το έπος του 40
Να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα
Και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα
Να μου ζήσεις Ελλάδα και όλοι οι βουλευτές σου
Με τ' αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου
Με τους Χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισσεύει στέλνουν στην Ελβετία
Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς …
Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;
Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;
Κύριε υπουργέ... τα υπουργεία σας
στίχοι: Νίκος Βουρλιώτης
