Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*
Αιώνες μοιάζουν να ’χουν περάσει από την εποχή που ο Χέλμουτ Κολ συμβούλευε τη διάδοχό του «να υποκλίνεται δύο φορές μπροστά στη γαλλική σημαία, προτού υψώσει τη γερμανική». Προ ημερών, ο Νικολά Σαρκοζί εγκαινίασε την προεκλογική του εκστρατεία προβάλλοντας ως παράδειγμα προς μίμηση για τη γλυκιά Γαλλία το πικρό, γερμανικό μοντέλο: ενίσχυση των εξαγωγών με συμπίεση του εργατικού κόστους. Μάλιστα, το κόμμα της Μέρκελ έσπευσε να τον υποστηρίξει, εμφανίζοντάς τον ως «τον άνθρωπό τους στη
Την ώρα που η άρχουσα τάξη ψάχνει απεγνωσμένα λύση στο πολιτικό της αδιέξοδο υπό την απειλή της έξωσης της Ελλάδας από το ευρώ, οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν έκκληση για «εκλογές εδώ και τώρα», απορρίπτοντας σωστά κάθε δυνατότητα σχηματισμού μιας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», που θα επιχειρήσει να στεριώσει την απαίτηση της τρόικας και των δανειστών να συντριβεί το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων.
Όμως οι εκλογές από μόνες τους δεν λύνουν κανένα πρόβλημα
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Στην Ελλάδα - και στον κόσμο - μία χούφτα εκμεταλλευτών κατέχουν την οικονομική εξουσία. Η οικονομική τους εξουσία βασίζεται στο γεγονός ότι
ως ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής κλέβουν τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, σφετερίζονται τους καρπούς που γεννούν το μυαλό και τα χέρια εκατομμυρίων ανθρώπων.
Αυτό είναι το πρόβλημα, αυτή είναι η αιτία που γεννά τις κρίσεις, τις αβυσσαλέες κοινωνικές ανισότητες:
Οτι το προϊόν της παραγωγής, αντί να επιστρέφει στην κοινωνία των εργαζόμενων ανθρώπων που το δημιουργούν,
το
Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν ο μεγάλος σκηνοθέτης μας Θόδωρος Αγγελόπουλος θα βρισκόταν σήμερα ανάμεσά μας, αν δεν είχε συμβεί όλη αυτή η περιπέτεια με τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ και την 45λεπτη καθυστέρηση. Και δεν περιμένουμε σπουδαία πράγματα από την έρευνα. Στατιστικά (αν και δεν είμαστε… στατιστικολόγοι), είναι βέβαιο ότι πολλοί συνάνθρωποί μας θα σώζονταν αν τα ασθενοφόρα μας δεν ήσαν τόσο παλιά, αν δεν παρουσίαζαν τόσες ελλείψεις και αν ο αριθμός τους ήταν μεγαλύτερος, ώστε να ανταποκρίνονται ταχύτερα στις ανάγκες...» Αν δεν είχε χάσει τη ζωή του ένας διάσημος, σίγουρα δεν θα είχαμε καν ασχοληθεί.
Περισσότερα →
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής ως προς τις εισαγωγές κηπευτικών και οσπρίων στη χώρα μας σε ποσοστά ιδιαίτερα υψηλά, που σε αρκετές των περιπτώσεων αγγίζουν το 70%. Ανάλογη είναι η κατάσταση στο χώρο των γαλακτοκομικών προϊόντων και των χυμών.
Εύλογα διερωτάται ο πολίτης ,πώς οδηγηθήκαμε ως χώρα σε αυτό το σημείο, όταν η Ελλάδα μπορεί να γίνει ένας αυθεντικός παράδεισος όπου θα παράγονται πολλά αγροτικά προϊόντα τα οποία θα καλύπτουν αφενός την εγχώρια αγορά,
του Νίκου Παπανικολόπουλου Αφού λοιπόν ορισμένοι πολιτικοί μας, δηλώνουν ότι δεν έχουν χρόνο για να διαβάσουν τα « μνημόνια », εμείς οι απλοί πολίτες που τα διαβάσαμε, παραθέτουμε σε περίληψη μερικά στοιχεία για να τους διευκολύνουμε. Για τους πολιτικούς που δήλωσαν ότι τα διάβασαν, ίσως τους δοθεί η ευκαιρία να τα κατανοήσουν καλύτερα, με παραδείγματα από τον τόπο μας… Οι πολίτες πρέπει να μάθουν την πικρή αλήθεια για το τι σημαίνει η « αξιοποίηση » της...
Περισσότερα →Γράφει ο Ν. Λυγερός
Η αλλαγή φάσης υπάρχει. Η ΑΟΖ δεν είναι πλέον υπό αμφισβήτηση από όλους τους άλλους, αντιθέτως, θέλουν πλέον να προλάβουν τα οφέλη της ελληνικής ΑΟΖ, πριν ακόμα υπάρξει καν η θέσπισή της. Μπορεί να υπάρχουν ακόμα μερικοί δικοί μας που δεν πείστηκαν από το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ, φανταζόμαστε τώρα ότι οι ΑΟΖ της Αιγύπτου αλλά και της Τουρκίας θα καταφέρουν πιο αποτελεσματικά ν’ αλλάξουν και τους άπιστους της ΑΟΖ.
Τώρα, όσον αφορά στους υποστηρικτές
Σχεδόν δύο χρόνια τώρα βιώνουμε με τον πιο βάρβαρο τρόπο τις καταστροφικές και αδιέξοδες πολιτικές των αλλεπάληλων μνημονίων.
Στην Ευρωπαική κοινότητα αντί για αλληλέγγυους εταίρους και συμπαραστάτες είδαμε το σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο των τοκογλείφων δανειστών μας. Αποδείχθηκαν τουλάχιστον ανεπαρκείς οι "φ'ιλοι μας" να διαχειρισθούν στοιχειωδώς την κρίση , μία κρίση που σίγουρα δεν είναι μόνο ελληνική όπως ήθελαν να την παρουσιάζουν, αλλά υπερεθνική και συστημική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.
Έλλειμα δημοκρατίας χαρακτηρίζει τις ενεργειές τους αφού εντελώς απροσχημάτιστα
Κάτι παράξενο συμβαίνει στο δημόσιο λόγο. Από εκεί που όλοι μας (όσοι τουλάχιστον θεωρούμε τους εαυτούς μας αντιμνημονιακούς) βλέπαμε τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου 2011 ως ένα ακόμη βήμα για την οριστική μας αλυσόδεση στα δεσμά του Μνημονίου, αίφνης βλέπουμε το πράγμα να μεταβάλλεται: Η συμφωνία για το PSI, με όσα αυτή μπορεί να περιέχει (κηδεμονία της χώρας, αγγλικό δίκαιο, υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας κλπ.) ανάγεται σε ζήτημα «ζωής και θανάτου» για την Ελλάδα, για την «επόμενη δόση», για την παραμονή μας στο ευρώ, για τη λειτουργία της... οικονομίας
Περισσότερα →Του Βαγγέλη Καργούδη Φοβάμαι ότι έχουν πλέον ανατραπεί όλα τα ιδεολογικά στάνταρ και τα πάγια στερεότυπα που ξέραμε, και όλα τα σχήματα αντιστοίχησής τους με τις δρώσες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Μέχρι πριν από μερικούς μήνες, είχα μάλλον καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι προσπάθειές μας, πέρα από την προσήλωση σε επί μέρους στόχους, έπρεπε να έχουν και μια μόνιμη ανησυχία, ένα μόνιμο νοιάξιμο: Για το πώς δηλαδή τα σκληρά περιοριστικά οικονομικά μέτρα που επιβάλλονταν, μαζί με τις παρεπόμενες οδυνηρές συνέπειές τους στο εισόδημα και τον τρόπο ζωής όλων σχεδόν των κοινωνικών ομάδων, δεν θα έθιγαν, ή -πιο σωστά- θα έθιγαν όσο το δυνατό λιγότερο, τον σκληρό παραγωγικό πυρήνα της οικονομίας μας, και μαζί μ αυτόν, και όλο το πολύπλοκο πλέγμα των οικονομικών-κοινωνικών διασυνδέσεων και αλληλεξαρτήσεων, αυτό με άλλα λόγια που λέμε τον κοινωνικό ιστό.
Περισσότερα →
