Ένας 55χρονος πρώην ανθυποπλοίαρχος θα επιχειρήσει να ταξιδέψει από την Πάτρα έως το Σίδνεϊ της Αυστραλίας με σκάφος 6 μέτρων για να αποσπάσει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας! Ο Απόστολος Καρδάρας από την Πάτρα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ελληνικό ραδιοσταθμό Symban World Radio του Σίδνεϊ αποκάλυψε τα σχέδια για ένα ταξίδι από την Πάτρα, με ειδικά εξοπλισμένο σκάφος, το οποίο θα διαρκέσει έως και 6 μήνες και θα περιλαμβάνει στάσεις σε λιμάνια της Αιγύπτου, Σαουδικής Αραβίας, Σρί Λάνκα, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Παπούα Νέα Γουινέα, μέχρι τον τελικό προορισμό που είναι το Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

Ερωτηθείς από τον παρουσιαστή της εκπομπής “Ράδιο Συνεντεύξεις”, κ. Θωμά Τσαμούρα τα αίτια ενός τόσου μεγάλου και επικίνδυνου ταξιδιού, ο κ. Καρδάρας υπογράμμισε “…προκειμένου να αναδείξουμε την Ελληνικότητα της Μακεδονίας αλλά και να αποδείξουμε τι μπορούν να κάνουν οι ‘Έλληνες όταν είναι ενωμένοι, αποφασίσαμε με τους συνεργάτες μου να κατασκευάσουμε ένα σκάφος κλειστού τύπου προκειμένου να κάνουμε την διάπλευση από την Πάτρα στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας…”! Αξίζει να σημειωθεί ότι την κατασκευή του σκάφους ανέλαβε το Πανεπιστήμιο Πατρών με το ναυπηγικό τμήμα των ΤΕΙ Αθηνών. Το σκάφος θα είναι εξοπλισμένο με ειδικά ηλιακά πάνελ που θα παράγουν ρεύμα για την λειτουργία των μηχανημάτων, θα διαθέτει αποθηκευτικούς χώρους για τρόφιμα και εξοπλισμό καθώς και μια δεξαμενή νερού 420 λίτρων.

Επίσης θα υπάρχει ραδιοτηλέφωνο πάνω στο σκάφος με το οποίο ο κ. Καρδάρας θα μπορεί να έρχεται σε επαφή με την ομάδα υποστήριξης καθώς και με τις Ελληνικές πρεσβείες στα λιμάνια που θα επισκέπτεται. Οικογενειάρχης και πατέρας τριών κοριτσιών ο κ. Καρδάρας είπε ότι “βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια την προσπάθεια των Σκοπιανών να αμφισβητούν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και επειδή βλέπουμε ότι δεν υπάρχει κάτι μεγαλύτερο που θα μπορούσε να συγκινήσει την κοινή γνώμη αποφασίσαμε με τους συνεργάτες μου να πραγματοποιήσουμε αυτό το ταξίδι για να αποδείξουμε ότι εμείς μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας και μπορούμε να αναδείξουμε αυτό που άλλοι δεν μπορούν”. Ερωτηθείς γιατί επιλέχτηκε ραδιοσταθμός της Αυστραλίας για την ανακοίνωση του ταξιδιού και συγκεκριμένα του Symban World Radio, είπε ότι “δεν το ανακοινώσαμε εδώ στην Ελλάδα ακόμη γιατί βρισκόμαστε στο στάδιο της προετοιμασίας. Θεωρήσαμε ότι οι πρώτοι που θα έπρεπε να το μάθετε είναι εσείς εκεί στην Αυστραλία. Επιλέξαμε το Ράδιο Σύμπαν γιατί εκπέμπει σε παγκόσμια κλίμακα, (εκπέμπει και στα βραχέα), και εσείς έχετε τον τρόπο να το μεταδώσετε στον πανταχού κόσμο”. Το ταξίδι είναι να ξεκινήσει τον Ιούνιο από την Πάτρα και να διαρκέσει μεταξύ 5 έως 6 μήνες, λαμβάνοντας υπ’ όψη τις καιρικές συνθήκες που θα αντιμετωπιστούν στην διαδρομή.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η 38χρονη πείρα ως ναυτικός, και ο λεπτομερής προγραμματισμός για το ταξίδι είναι αυτά τα στοιχεία που τον κάνουν να αισιοδοξεί ότι η προσπάθεια θα έχει αίσιο τέλος. Στο μεταξύ, εκμεταλλεύονταν την δυνατότητα της επικοινωνίας που θα διαθέτει το σκάφος, ο ραδιοσταθμός SYMBAN της Αυστραλίας ανέλαβε να ενημερώνει τους ακροατές του για την εξέλιξη του ταξιδιού με ανταποκρίσεις που θα μπορεί να κάνει με τον κ. Καρδάρα δια μέσου ραδιοτηλεφώνου! Ερωτηθείς τι θα απογίνει το σκάφος μετά την άφιξή του στην Αυστραλία, ο κ Καρδάρας εξέφρασε την επιθυμία του να δωριθεί σε κάποια έκθεση για να μπορεί να το βλέπει και η μεταγενέστερη γενιά!

Πηγή: now24.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Γ. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ: Κύριε Γενικέ ο Εθνικός προετοιμάζεται πυρετωδώς για την κοπή της πίτας των τμημάτων του, το Σάββατο στις 21 Ιανουαρίου, στις 6 το απόγευμα στο Crecotel. Τι σηματοδοτεί αυτή η εκδήλωση για τον Εθνικό;

Γ. ΜΙΧΕΛΗΣ: Καταρχήν να μεταφέρω τις καλύτερες ευχές για τη νέα χρονιά εκ μέρους του Δ.Σ. του Εθνικού. Πράγματι η ετήσια εκδήλωση... κοπής πίτας για μας στον Εθνικό είναι πολύ σημαντική. Μαζί με τον αγιασμό στην αρχή της αθλητικής χρονιάς, αποτελούν τις δύο κεντρικές συγκεντρώσεις που αφορούν όλους τους ανθρώπους που αποτελούν το ΜΓΣ Εθνικό. Διοίκηση, προπονητές, αθλητές, γονείς, μέλη, φίλοι του συλλόγου, σε αυτές τις συγκεντρώσεις βρίσκονται όλοι μαζί, σαν μια γροθιά και εκτός από την εορταστική διάσταση που είναι και ο κύριος στόχος, υπάρχει και η διάσταση της οικογενειακής συγκέντρωσης. Από το 1927 ο Εθνικός αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές οικογένειες της Ελλάδος και ένας από τους βασικούς μας στόχους είναι η ενίσχυση αυτού του αισθήματος.

Γ.Π.: Διαβάσαμε στην πρόσκληση για δώρα από χορηγό. Θα μας πείτε λεπτομέρειες;

Γ.Μ.: Όπως ξέρετε ο αθλητισμός τα τελευταία χρόνια αλλάζει μορφή. Όπως έχουμε ξαναπεί έχουν σχεδόν παγώσει οι οικονομικές επιχορηγήσεις των ομοσπονδιών προς τους συλλόγους και έτσι πια ο σύλλογος για την οικονομική του επιβίωση βασίζεται, κατά βάση στις συνδρομές των μελών του και στις χορηγίες των επιχειρήσεων της περιοχής μας. Έτσι λοιπόν το κατάστημα «Γερμανός» της Αλεξ/πολης, ανέλαβε την χορηγία της εκδήλωσης κοπής της πίτας, μοιράζοντας αθλητικό υλικό σε όλα τα τμήματα μας, αλλά και αθλητικό ρουχισμό σε όλους τους αθλητές μας. Επίσης θα δώσει αρκετές δώρο επιταγές αντί για «φλουριά» των πιτών. Σε αυτήν την λογική συνεργασιών θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε από δω και πέρα.

Γ.Π.: Επίσης θα θέλαμε δύο λόγια και για το μουσικό πρόγραμμα της εκδήλωσης.

Γ.Μ.: Οι τροβαδούροι του Εθνικού πιστοί στην παράδοση θα κοσμήσουν για μια ακόμη φορά εκδήλωση μας, τραγουδώντας τον ύμνο του συλλόγου καθώς και άλλα τραγούδια, ενώ θα μας κάνει τη τιμή ο γνωστός τραγουδιστής Στέλιος Βραχιόλογλου να διασκεδάσει για περισσότερο από μία ώρα τους παρευρισκόμενους με νεανικά κυρίως τραγούδια. Για να μην υπάρχει κάποια παρανόηση θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η εκδήλωση είναι δωρεάν για τα όλα τα μέλη και φίλους μας.

Γ.Π.: Ποια είναι το όραμα του Εθνικού ενόψει της έναρξης της χρονιάς που μόλις ξεκίνησε και ποια είναι τα επόμενα βήματα σας;

Γ.Μ.: Σαν όραμα αλλά και βασική επιδίωξη του ΔΣ είναι, η διατήρηση του Εθνικού στους κορυφαίους συλλόγους της Ελλάδος, τόσο σε ποσότητα όσο και ποιότητα αθλητών, και ταυτόχρονα δημιουργία ενός συλλόγου – προτύπου με ευαισθησίες και ανοίγματα στην τοπική κοινωνία, δοξάζοντας την πόλη και κάνοντας υπερήφανους τους ανθρώπους που ασχολούνται ή ασχολήθηκαν με τον σύλλογο.

Το νέο ΔΣ έθεσε από την πρώτη στιγμή και σε άμεση συνάφεια με το όραμα μας τους παρακάτω στόχους για την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του συλλόγου:

1. Ήδη έχει ολοκληρωθεί η ανακαίνιση των γραφείων του συλλόγου και η οργάνωση της γενικής γραμματείας.
2. Εφαρμόζεται ήδη το νέο οργανόγραμμα του συλλόγου.
3. Έχει εγκριθεί το νέο καταστατικό που βρίσκεται ήδη στο πρωτοδικείο.
4. Ενημερώνεται και ενεργοποιείται το μητρώο μελών για είσπραξη των συνδρομών και καταγραφή των μελών μας.
5. Έχει ξεκινήσει ήδη η προσπάθεια ανάδειξης του ιστορικού αρχείου του συλλόγου μέσα από μόνιμη οργανωμένη και σύγχρονη έκθεση στα γραφεία του συλλόγου.
6. Οργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων σε συνεργασία με τον αθλητικό οργανισμό του Δήμου. Έχουν γίνει ήδη αρκετές και προγραμματίζονται κι άλλες.
7. Ειδικά το νέο τμήμα πεζοπορίας – ορειβασίας έχει στόχο την προσπάθεια διατήρησης και ανάδειξης της ιστορικής και πολιτιστικής μας παράδοσης, τη μελέτη και διαφύλαξη των φυσικών και αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας και ειδικότερα της Θράκης. Επίσης στόχος του είναι η σπουδή των ιστορικών μνημείων και της λαογραφίας καθώς και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
8. Η βελτίωση της οργάνωσης των ακαδημιών των τμημάτων και η δημιουργία υποδομών σε αυτές.
9. Συνέχιση λειτουργίας και βελτίωση του Site του συλλόγου.

Γ.Π.: Κύριε Γενικέ σας ευχαριστούμε για τα ενδιαφέρουσα κουβέντα μας. Καλή επιτυχία στην εκδήλωσης σας.

Αναδημοσίευση από: alexpolisonline.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αποκαλυπτική συνέντευξη του τμήματος αξιολογήσεων ευρωπαϊκών χωρών του οίκου.

«Ούτε έχουμε πολιτική ατζέντα, δεν στηρίζουμε τη μια ή την άλλη μετοχή, ούτε και κόμματα», αναφέρει ο οικονομολόγος. Επιστρέφουν σήμερα στην Αθήνα Νταλάρα και Λεμιέρ για «το ραντεβού της τελευταίας ευκαιρίας»

Εδώ και καιρό οι οίκοι αξιολόγησης βρίσκονται στην Ευρώπη στο επίκεντρο της κριτικής. Η υποβάθμιση της περασμένης Παρασκευής ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Κυρίως από την πλευρά των πολιτικών, που κατηγορούν του οίκους αξιολόγησης ότι αποκτούν υπερβολικά μεγάλη επιρροή. Σε ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξή του στον δημόσιο ραδιοσταθμό Deutschlandfunk (DLF), ο Μόριτς Κρέμερ, που διευθύνει το τμήμα αξιολογήσεων ευρωπαϊκών χωρών, απαντά στο προκλητικό ερώτημα αν οι Standard & Poor?s έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην ευρωζώνη:

«Φυσικά και όχι. Μπορείτε, νομίζω, να φανταστείτε την απάντηση στο ερώτημα που θέτετε. Τι κάνουμε; Κάνουμε τη δουλειά μας. Και η δουλειά μας είναι να αναλύουμε και να αξιολογούμε πιστωτικούς κινδύνους για τους επενδυτές, έτσι ώστε εκείνοι να τις λάβουν υπόψη στις αποφάσεις τους. Δεν θέλουμε να έχουμε πολιτική επιρροή, ούτε έχουμε πολιτική ατζέντα, δεν στηρίζουμε τη μια ή την άλλη μετοχή, ούτε και κόμματα. Αποστολή μας είναι η ανάλυση πιστωτικών κινδύνων και η δημοσίευσή τους». Ταυτόχρονα ο κ. Κρέμερ ανέφερε ότι «στόχος μας δεν είναι να διαδραματίσουμε κάποιο ρυθμιστικό ρόλο. Δεν είναι αυτή η αποστολή μας. Είμαστε αισιόδοξοι ότι οι οίκοι αξιολόγησης θα παραμείνουν σημαντικοί για την αγορά. Στηριζόμαστε στη μέχρι τώρα πορεία μας που δείχνει ότι οι αξιολογήσεις μας είναι ένας αξιόπιστος δείκτης για τις πιθανότητες ενός πιστωτικού γεγονότος».

Μη βιώσιμη είναι πλέον η κατάσταση στην Ελλάδα, δήλωσε χθες ο οικονομολόγος της Fitch, J. Parker. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο του διεθνούς οίκου, η χρεοκοπία της δεν θα αποτελέσει έκπληξη, ενώ αναμένεται να συμβεί πολύ σύντομα. Παράλληλα δήλωσε ότι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης δεν πρόκειται να κατορθώσει να ανταπεξέλθει στην εξόφληση του ομολόγου των 14,5 δισ. ευρώ στις 20 Μαρτίου.

«Το τελευταίο ραντεβού»
Διαδοχικές συναντήσεις με τη γενική γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Άννα Στρατινάκη, και τη γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Αθηνά Δρέττα, είχε χθες το κατώτερο κλιμάκιο της τρόικας που επισκέπτεται την Ελλάδα αυτές τις ημέρες. Στις συναντήσεις εξετάστηκαν θέματα εργασιακών σχέσεων και η πορεία του ασφαλιστικού, κυρίως των επικουρικών συντάξεων. Σήμερα επιστρέφουν στην Αθήνα ο Διευθύνων Σύμβουλος του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου (IIF) Τσαρλς Νταλάρα και ο Ειδικός Σύμβουλος της BNP Paribas Ζαν Λεμιέρ προκειμένου να έχουν δεύτερο γύρο επαφών με την ελληνική κυβέρνηση για το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων (PSI). Κυβερνητικοί κύκλοι εκφράζουν την αισιοδοξία πως τις επόμενες ημέρες θα επιτευχθεί μια ολοκληρωμένη συμφωνία για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που θα εγκριθεί από το Eurogroup της 23ης Ιανουαρίου 2012, ενώ άλλα μέσα αναφέρονται στη συνάντηση ως «το ραντεβού της τελευταίας ευκαιρίας».

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα:
-Η Γερμανία και το ΔΝΤ δείχνουν να επιμένουν σε επιτόκιο γύρω στο 3% ώστε το χρέος της Ελλάδας να γίνει βιώσιμο χωρίς να χρειαστεί να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη.
- Η Ελλάδα επιθυμεί όσο το δυνατόν χαμηλότερο επιτόκιο, όμως στην ουσία μεταφέρει στις διαπραγματεύσεις τις επιθυμίες των δανειστών της.
- Οι τραπεζίτες, δηλαδή το IIF που ζητούσαν αρχικά επιτόκιο πάνω από 6%, φαίνονται ανυποχώρητοι κάτω από 5%.
Το πιθανότερο, σύμφωνα με διαρροές σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, είναι να τα βρουν το αργότερο έως την Παρασκευή οι δύο πλευρές σε ένα επιτόκιο γύρω στο 4,3%.
Δεν είναι τυχαίο που όλες οι πλευρές συμφωνούν στην ανάγκη να έχουν δώσει τα χέρια έως την Παρασκευή και σίγουρα πριν από τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου, όταν και θα συνεδριάσει το Eurogroup με κύριο θέμα τη συμφωνία στο κούρεμα.

ΠΗΓΕΣ: Deutsche Welle, BBC, NewsIt, CNN

Πηγή: Polispress.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μία από τις χειρότερες διαφημιστικές καμπάνιες όλων των εποχών..

Αφορμή για την παρέμβασή μου αυτή μου δίνει μια από τις πιο ελεεινές διαφημίσεις που είδα ποτέ στην ελληνική τηλεόραση. Γνωστή και μεγάλη γερμανικών συμφερόντων αλυσίδα καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών προσπαθεί με έναν βομβαρδισμό μηνυμάτων να μας περάσει το μήνυμα πως εμείς οι Έλληνες είμαστε οι γνήσιοι εκφραστές της κακογουστιάς και της κλεψιάς.

Αναρωτιέμαι και φυσικά θα αναρωτιέστε και εσείς για το σκεπτικό του πιο ελεεινού θεάματος αυτής της καμπάνιας όπου ένας αντιπαθέστατος και φυσιογνωμικά τσαμπατζής ξεπερνά το ένα μετά το άλλο τα όρια της γυφτιάς. Αλήθεια τι περιμένουν οι γερμανοί ιδιοκτήτες της εταιρείας από τους έλληνες καταναλωτές; Nα ταυτιστούν με ένα αηδιαστικό τύπο, που ρουφά ξεδιάντροπα από 15 καλαμάκια τα ξένα ποτά ενός ζευγαριού, δηλαδή ..κλέβει ή να ταυτιστούν με ένα ανθρωποειδές που τρίβεται πάνω σε έναν μποντιμπιλντερά για να του κλέψει αντηλιακό .

Η καμπάνια περιλαμβάνει και μια ραδιοφωνική διαφήμιση, που πρέπει να είναι η χειρότερη όλων των εποχών. Ο έλληνας τσάμπας βρίσκεται στην τουαλέτα και σκίζει τις σελίδες του τηλεφωνικού καταλόγου για να τις χρησιμοποιήσει για χαρτί υγείας. Η όλη διαφήμιση λόγω ραδιοφώνου (έλλειψη εικόνας συνοδεύεται με πολλά πλούσια ..ηχητικά εφέ).

Πολλοί, είναι φυσικό να μου πουν πως η έλλειψη αγωγής, οικογενειακής, κοινωνικής, πολιτικής δημιούργησε αυτή την εικόνα του νεοέλληνα. Όταν είναι άθλια ἡ οικογενειακή μας ζωή, όταν ἡ κοινωνική και ἡ πολιτική μας συμπεριφορά κινούνται στο τιμητικό επίπεδο του αίσχους, είναι φυσικό κάποιοι, επικυρίαρχοι σωτήρες να μας πάρουν είδηση και να μας συμπεριφέρονται ανάλογα, από τη στιγμή που κάναμε εμείς οι ίδιοι βούκινο το χάλι μας.

Πόσοι άραγε από τους σημερινούς μας πολιτικούς έχουν πάρει σωστή πολιτική αγωγή. Πόσοι άραγε έχουν μπει στον κόπο να διαβάσουν τον «Πρός Δημόνικον» λόγο του Ισοκράτη, ένα σοφό παράδειγμα παραινετικού και διδακτικού λόγου για ζητήματα ηθικής της καθημερινής ζωής.

Οι περισσότεροι νέοι, πολιτικοί ή μη, τρέφονται με τηλεοπτικά σκουπίδια αδυνατώντας να συντάξουν ακόμη και ένα απλό κείμενο ή να εκφραστούν με απλές προτάσεις.

Τελικά τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια από την μεγάλη αλλαγή του 81 και μετά; Αρχίσαμε να καλοζούμε δυτικά με δανεικά έξω από τις αρχές μας; Ή μήπως δεν είχαμε καθόλου αρχές; Πως αλλοιωθήκαμε έτσι σαν λαός και λειτουργούμε με ζωώδη ένστικτα ωφελιμιστικά και αμοραλιστικά; Αυτό που μας λένε δηλαδή οι σύγχρονοι απόγονοι των Ούννων είναι πως από ραγιάδες μετατραπήκαμε σε γενίτσαρους, φάγαμε τις σάρκες μας και πρέπει τώρα να ξαναγυρίσουμε στην προτεραία κατάσταση; Αρνούμαι να το δεχτώ, αρνούμαι να το πιστέψω.

Για μένα να είσαι Έλληνας δεν είναι ζήτημα καταγωγής, είναι ζήτημα όρθιας στάσης. Ορθής συμπεριφοράς. Ζήτημα σεβασμού προς τον συνάνθρωπο, προς τον γύρω μας χώρο. Και αν ακόμη πολλές φορές διαπιστώνουμε πως γύρω μας τα πάντα είναι βεβηλωμένα, πως οι συνέλληνές μας συμπεριφέρονται σαν ένας ανάγωγος ἤ ψοφοδεής λαός, αν μετατρέψαμε τον τόπο μας σε τόπο απορριμμάτων είναι πια καιρός να τα ανατρέψουμε όλα αυτά, μαζί με την πολιτική που τα υπαγόρευσε. Να φέρουμε ένα μήνυμα ελπίδας.

Γιατί σε μια ευνομούμενη πολιτεία, σε μια γνήσια δημοκρατία η παιδεία, σαν αγωγή δεν αποσκοπεί στην δημιουργία μηχανικών αλλά ευγενών εγκεφάλων.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΕΖΑΣ

πρώην υφυπουργός Οικονομικών

ΔΥΟ είναι οι βασικές προσεγγίσεις στο ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων.

 
Η πρώτη τις θεωρεί εισπρακτικό μέτρο που θα αποφέρει τα χρήματα που χρειάζονται για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.

Αναδημοσίευση από: thesprotia-news.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Ο ανταγωνισμός είναι πιο δύσκολος φέτος;
Φ.Σ.: Η ζώνη είναι δύσκολη. Θεωρώ ανούσιο, ανώφελο να ασχολείται κάποιος με το τι κάνουν οι απέναντι. Στόχος είναι να γινόμαστε εμείς καλύτεροι και όχι χειρότεροι.
Γ.Λ.: Φέτος είναι διαφορετική η πρωινή ζώνη. Εχούν μείνει μόνο δύο εκπομπές. Δεν έχω σχολιάσει ποτέ τα νούμερα και δεν πρόκειται να το κάνω ούτε τώρα. Θα πω, όμως, ότι οι δύο εκπομπές που έχουν μείνει στη ζώνη αυτή κάνουν αθροιστικά πάνω από 50%. Που σημαίνει ότι η πλειοψηφία του κόσμου αποζητά αυτού του είδους την πρωινή παρέα. Και για μένα το σημαντικό είναι να μπορέσουν τα κανάλια να διατηρήσουν την πρωινή ζώνη - και δεν λέω για εμάς, γιατί εμείς μπορεί να μην είμαστε του χρόνου, αλλά υπάρχουν 60-70 άτομα που δουλεύουν πίσω από μια τέτοια εκπομπή. Η πρωινή ζώνη δεν έχει τελειώσει. Αυτό πιστεύω.
'Εχουν γίνει σχόλια και για τις τηλεοπτικές εγκυμοσύνες...
Γ.Λ.: Αυτά που λέγονται ότι στην τηλεόραση πουλάνε όσες είναι έγκυες, τα ζευγάρια κ.τ.λ. τα θεωρώ αστεία. Στην τηλεόραση πουλάνε οι καλές εκπομπές. Η Μενεγάκη, που δεν είναι φέτος έγκυος, πάει καλά και είναι μια διαχρονική αξία....(Φ.Σ: Ούτε ο Θέμος είναι έγκυος!)
Γ.Λ.: Φέτος είμαι έγω έγκυος. Η εκπομπή πέρυσι, που η Φαίη ήταν έγκυος πήγε καλά, αλλά δόξα τω Θεώ και φέτος που δεν είναι έγκυος πάλι καλά τα πάει. Τώρα όσον αφορά τη
συνεργασία με τη Φαίη, το θέμα ήταν να δεχτούμε και θα μπορούσαμε να κάνουμε εκπομπή με έναν συμπαρουσιαστή.'Εχετε δηλώσει αρκετές φορές ότι οι δρόμοι σας θα χωρίσουν τηλεοπτικά...
Γ.Λ.: Το βέβαιο είναι ότι και η Φαίη και εγώ θέλουμε κάποια στογμή να χωρίσουν οι δρόμοι μας. Υπό την έννοια ότι δεν θέλουμε να γίνουμε τηλεοπτικά σιαμαίοι. Θέλουμε να κάνουμε πράγματα μόνοι μας πια. Είχαμε πει με τους ανθρώπους του Μega ότι αυτή η σεζόν θα θέλαμε να είναι και η τελευταία που θα δουλεύαμε μαζί στην πρωινή ζώνη. Το ζητούμενο, όμως, είναι να υπάρχει τηλεόραση, να υπάρχουν ζώνες και αν σε μια ιδανική περίπτωση είχαμε προτάσεις να κάναμε άλλα πράγματα στην τηλεόραση, θα θέλαμε του χρόνου να μη δουλέψουμε μαζί. Το έχουμε αποφασίσει αυτό. Τώρα, αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή ή ο κόσμος το θέλει τόσο πολύ, δεν είμαστε απόλυτοι. Αλλά σίγουρα κάποια στιγμή οι δρόμοι μας θα χωρίσουν.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα "χρυσά συμβόλαια"; Εσείς ανήκετε σε αυτή την κατηγορία:
Φ.Σ.: Εγώ μόνο ακούω γι΄αυτά τα "χρυσά συμβόλαια" σπό τότε που ήμουν στο Κιλκίς!
Γ.Λ.: Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμα 3-4 συμβόλαια και νομίζω πως με τον καιρό θα αλλάξουν. Σε ό.τι αφορά εμένα , θεωρώ ότι είμαι ένας καλά πληρωμένος άνθρωπος την τηλεόρασης, αλλά ούτε χρυσοπληρωμένος ούτε υπερβολικά αμειβόμενος. Παίρνω λεφτά που μου εξασφαλίζουν μια άνετη ποιότητα ζωής. Χωρίς να είμαι σπάταλος και να κάνω ακρότητες.

(Tv Eθνος)

Αναδημοσίευση από: http://tvnea.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Πλην όλων των άλλων που κατάπληκτοι παρακολουθούμε να συμβαίνουν γύρω μας, βλέπουμε να παίζεται και να ξαναπαίζεται το έργο των «θεσμοθετημένων πραξικοπημάτων».

Ως γνωστόν, τα πραξικοπήματα είναι κακό πράγμα και οι συνέπειές τους φαίνονται, αργά ή γρήγορα – στο πολίτευμα, στην κοινωνία, στην οικονομία, συνήθως και στα τρία μαζί.

Το παράδοξο είναι πως έχει επικρατήσει ένας μιθριδατισμός, με αποτέλεσμα όλα να περνούν ξώφαλτσα και ουδείς να απολογείται – αλλά ούτε και να αποκαθίσταται η τάξη.

Την προηγούμενη Τρίτη ένα τέτοιο πραξικόπημα επιχειρήθηκε μέσα στη Βουλή.

Ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Α. Γεωργίου εμφανίσθηκε ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών και αποπειράθηκε να «περάσει» τον νέο Κανονισμό της Αρχής, τον οποίο είχε ετοιμάσει ο ίδιος, μόνος του και κατά παράβαση του νόμου βάσει του οποίου συνεστήθη η Αρχή και ο οποίος προβλέπει πως όλες οι ενέργειές της πρέπει να είναι προϊόν συλλογικής εργασίας – δηλαδή του Διοικητικού Συμβουλίου της.

Τα μέλη της Επιτροπής, με καθυστέρηση, αρνήθηκαν να συζητήσουν τον Κανονισμό και απέρριψαν το επιχείρημα περί «επείγοντος» που ο πρόεδρος προέβαλε (η προθεσμία για την έγκριση του Κανονισμού λήγει στης 31 Δεκεμβρίου), απαιτώντας πρώτα να συμπληρωθεί το Δ.Σ., που καρατομήθηκε εν μια νυκτί από τον κ. Βενιζέλο, και μετά να επανέλθει προς έγκριση ο Κανονισμός, ως προϊόν συλλογικού οργάνου.

Καλά όλα αυτά και άγια, αλλά εδώ υπάρχει ένα θεματάκι.

Εδώ και πάνω από έναν χρόνο ξελαρυγγιαζόμαστε (μαζί με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ) ότι υπάρχει ένα σοβαρό θέμα – το οποίο καθίσταται σοβαρότερο λόγω της πρόσφατης νέας πραξικοπηματικής απόπειρας.

Η ΕΛΣΤΑΤ δεν είναι μια οποιαδήποτε υπηρεσία. Είναι η υπηρεσία που παρέχει τα στοιχεία στην ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, βάσει των οποίων ρυθμίζεται η ζωή όλων των Ελλήνων.

Και επομένως, αν και σωστή, η στάση της Επιτροπής είναι πολύ λίγη και έρχεται πολύ αργά.

Εδώ και ενάμιση χρόνο η ΕΛΣΤΑΤ λειτουργεί παρανόμως, διότι το Δ.Σ. της δεν συνεδρίαζε – και στο τέλος καρατομήθηκε ολόκληρο.

Εδώ και ενάμιση χρόνο δηλαδή, παραβιάζεται συστηματικά και σκόπιμα ο νόμος, ενώ όλες οι αποφάσεις της Αρχής είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ!

Δεν μιλάμε για τυχαίες αποφάσεις. Μιλάμε για αποφάσεις βάσει των οποίων εφαρμόζεται το Μνημόνιο και λαμβάνονται τα μέτρα.

Με δεδομένο ότι ο νόμος προβλέπει πως η ΕΛΣΤΑΤ λειτουργεί υποχρεωτικά ως συλλογικό όργανο, αλλά παρ’ όλα αυτά μέχρι σήμερα λειτουργεί με βάση την βούληση ενός μόνο ανθρώπου, του προέδρου της, είναι παράνομες οι ακόλουθες αποφάσεις – αξιολογήσεις της:

Τον Οκτώβριο, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε μείωση του ΑΕΠ της χώρας κατά 5,2%, αναθεωρώντας τα στοιχεία για την περίοδο 2005-2011. Αυτό συνέβη σε περίοδο βαθιάς ύφεσης και ενώ η ευρωζώνη έδωσε μάχη για να αυξηθεί έστω και οριακά το ΑΕΠ της.

Τότε, ο κ. Βενιζέλος μας είχε πει πως αυτό δεν θα είχε καμιά επίπτωση λόγω αυτής της προς τα κάτω αναθεώρησης, αλλά ήλθε αμέσως (μια εβδομάδα μετά) η τρόικα να τον διαψεύσει, αποφαινόμενη πως η επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου για το 2011 δεν είναι πλέον εφικτή, εν μέρει λόγω περαιτέρω μείωσης του ΑΕΠ.

Τα στοιχεία, όμως, αυτά προέρχονταν από μια υπηρεσία που λειτουργεί παράνομα και χωρίς Διοικητικό Συμβούλιο.

Στις 27 Σεπτεμβρίου, η τότε κυβερνητική πλειοψηφία, ψήφισε ως γνωστόν το χαράτσι μέσω ΔΕΗ στα ακίνητα.

Μαζί μ’ αυτό, ψήφισε και την τροπολογία που καταργούσε τα έξι από τα επτά (πλην προέδρου δηλαδή), μέλη της Αρχής.

Το έπραξαν, γνωρίζοντας πως το Δ.Σ. δεν είχε συνεδριάσει επί έναν ολόκληρο χρόνο – από τον Οκτώβριο του 2010.

Έκτοτε, η Αρχή παραμένει επί δύο μήνες χωρίς διοικητικό συμβούλιο (χωρίς διοικητικό συμβούλιο αποφασίσθηκε η μεθοδολογία που έριξε το ΑΕΠ) και ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, μέχρι την ημέρα που εμφανίσθηκε στην Επιτροπή Οικονομικών ο πρόεδρος, ζητώντας την έγκριση του νέου Κανονισμού.

Τον απέπεμψαν, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Αντί να ζητήσουν να συμπληρωθεί το Δ.Σ. (τι να συμπληρωθεί δηλαδή, μόνος του έχει μείνει), έπρεπε να ζητήσουν την αποπομπή του από τη θέση του– να επιστρέψει ο άνθρωπος στο ΔΝΤ από όπου τον έστειλαν και τον φύτεψαν.

Διότι ένας άνθρωπος που παραβιάζει τον νόμο και επιχειρεί πραξικόπημα μέσα στη Βουλή δεν αντιμετωπίζεται με συστάσεις.

(Μαζί του, βέβαια, θα έπρεπε να αποπεμφθούν και ο κατ’ εξοχήν προστάτης του, ο κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά και ο όψιμος, ο κ. Βενιζέλος, που επίσης έσπευσε να τον θέσει υπό την προστασία του).

Και βέβαια, θα έπρεπε να αποπέμψουν και τους εαυτούς τους, που όχι μόνο τα δέχονταν επί έναν χρόνο όλα αυτά – και επομένως συναινούσαν στην παρανομία – αλλά και ψήφισαν υπέρ της κατάργησης του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ, χωρίς να ενδιαφερθούν έκτοτε για το πώς λειτουργεί το «μαγαζί», το οποίο μάλιστα τελεί, βάσει του νόμου, υπό τον έλεγχο της Βουλής.

Άγνοια δεν μπορούν να ισχυριστούν. Όχι μόνο διότι αυτό απαγορεύεται, αλλά και επειδή είχαν ενημερωθεί στις 21 Σεπτεμβρίου, από τα ίδια τα υπό καρατόμηση μέλη, όλοι σοβαροί επιστήμονες στατιστικολόγοι, ότι επί έναν χρόνο η υπηρεσία λειτουργεί ως ενός ανδρός αρχή.

Μάλιστα, σε εκείνη την ακρόαση, κάποια από τα μέλη της ΕΛΣΤΑΤ είχαν δηλώσει πως οι αποφάσεις της είναι όλες άκυρες, διότι και δεν συνεδρίαζε το όργανο με τη νόμιμη σύνθεσή του και, όπως ισχυρίστηκε το αποπεμφθέν μέλος καθηγήτρια στατιστικολόγος Ζωή Γεωργαντά, τα στοιχεία για το έλλειμμα δεν βασίστηκαν σε εγκεκριμένες επιστημονικές έρευνες.

Από τις 19 Σεπτεμβρίου έχει διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να  διαπιστωθεί η βασιμότητα των ισχυρισμών της, αλλά έκτοτε αγνοείται η τύχη της (της προκαταρκτικής εξέτασης).

Έρευνα διεξάγεται και για ένα (υποκλαπέν λένε) e-mail του προέδρου προς τον επικεφαλής του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής, κάτι που τελικά έγινε με τροπολογία που έφερε στη Βουλή, τον Δεκέμβριο του 2010, ο τότε υπουργός των Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

Εκείνη την ημέρα (19 Σεπτεμβρίου), ο οικονομολόγος, στέλεχος της ΕΛ.ΣΤΑΤ και ex officio μέλος του Δ.Σ, βάσει του νόμου, Κώστας Σκορδάς, έστειλε επιστολή στην Βουλή, αποκαλύπτοντας πως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2010, σημειώθηκαν θυελλώδεις συνεδριάσεις του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ, στη διάρκεια των οποίων ο πρόεδρος Α. Γεωργίου αρνείτο πεισματικά να εντάξει στην ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων αυτών το σοβαρό θέμα του ελλείμματος.

Τελικά, στις 8 Οκτωβρίου 2010, όπως αναφέρει ο κ. Σκορδάς, το θέμα που κυριάρχησε ήταν το αναθεωρημένο έλλειμμα (15,4% τελικά), οπότε και ο πρόεδρος ενημέρωσε πως στον υπολογισμό του ελλείμματος θα εντάσσονταν στοιχεία από της ΔΕΚΟ και άλλους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, χωρίς να παράσχει οποιαδήποτε εξήγηση – πράγμα το οποίο και έκανε χωρίς απόφαση της Αρχής, λόγω των έντονων διαφωνιών των μελών του Δ.Σ.

Τα οποία μέλη είχαν μετά βαΐων και κλάδων διοριστεί στις 29 Ιουνίου του 2010 από την Βουλή, μετά από πρόταση του τότε υπουργού των Οικονομικών, ως πρόσωπα που «χαίρουν διεθνούς αναγνώρισης και αποτελούν εξαιρετικές επιλογές».

Από όσα έχουν συμβεί, προκύπτει πως από τον Φεβρουάριο του 2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου ξεκίνησε την με διάφορους τρόπους διαδικασία χειραγώγησης της στατιστικής υπηρεσίας. Κατέθεσε νομοσχέδιο που έγινε νόμος τον Μάρτιο, βάσει του οποίου η «αναμορφωμένη» υπηρεσία τελεί υπό τον έλεγχο της Βουλής, που διορίζει πέντε από τα επτά μέλη της (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου), φυσικά με πρόταση του υπουργού Οικονομικών, που ως γνωστόν δεν αμφισβητείται ποτέ.

Στις αρχές Αυγούστου είχαν όλοι τοποθετηθεί στις θέσεις τους, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου που μέχρι τότε ήταν αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Στατιστικής του ΔΝΤ.

Και αρχίζει η μεγάλη περιπέτεια. Το Δ.Σ. δεν συγκαλείται ποτέ και τελικώς, περί τον Οκτώβριο του 2010 στέλνονται τα στοιχεία (που αμφισβητούνται, διότι περιέλαβαν και τα ελλείμματα όλων των ΔΕΚΟ χωρίς προηγούμενη μελέτη των στοιχείων τους, όπως απαιτείται) στη Eurostat.

Αποτέλεσμα: Τον Νοέμβριο του 2010, όταν ανακοινώθηκε το έλλειμμα της χώρας (μετά, βέβαια, τις περιφερειακές εκλογές που αν ο κ. Παπανδρέου δεν κέρδιζε θα μας πήγαινε, όπως απείλησε, σε εκλογές), πέσαμε ξεροί: 15,4%!

Ό,τι έπρεπε για να ληφθούν τα πιο σκληρά μέτρα – η τέλεια νομιμοποιητική βάση.

Το ανακοινωθέν έλλειμμα, όμως, επί του οποίου βασίστηκε ο Γολγοθάς μας, ήταν προϊόν παράνομης διαδικασίας, αφού για να καταλήξει σ’ αυτό η ΕΛΣΤΑΤ, ουδέποτε συνεδρίασε το διοικητικό της συμβούλιο.

Επομένως έχουμε τουλάχιστον δύο παράνομες αποφάσεις: Την αναθεώρηση προς τα πάνω του ελλείμματος και την αναθεώρηση προς τα κάτω του ΑΕΠ.

Θεραπεύεται αυτό με μια εντολή εκ μέρους του κοινοβουλίου να λειτουργήσει, με καθυστέρηση τουλάχιστον ενός χρόνου, νόμιμα η «Αρχή»;

Φυσικά, πρόκειται για μια πολύ σοβαρή εντολή, που όμως αποσπάστηκε μετά κόπων και βασάνων.

Στην ουσία, όμως, η Βουλή έχει αποδεχθεί δύο παράνομες αποφάσεις, εξαιρετικά κρίσιμες για τα δημοσιονομικά στοιχεία και την ταλαιπωρία του κόσμου.

Αυτό θα περάσει έτσι;

Διότι αν αυτό έχουν αποφασίσει, να γνωρίζουν πως ο τρόπος λειτουργίας της ΕΛΣΤΑΤ τον τελευταίο χρόνο θα αποτελέσει, επαναλαμβάνω, αντικείμενο Ειδικού Δικαστηρίου.

Η Επιτροπή Οικονομικών, η διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, το κοινοβούλιο ολόκληρο οφείλει να πράξει το καθήκον του έστω και τώρα και να ερευνήσει το θέμα.

Διαφορετικά, καλά να είμαστε, θα περιμένουμε…

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Τέλος στη διαδοχολογία και στα σενάρια ανάδειξης νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ βάζει με συνέντευξη του στο Pheme.gr ο Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος, κ. Μιχάλης Καρχιμάκης.

Κληθείς να σχολιάσει τη στάση στελεχών του κόμματος, οι οποίοι υποδεικνύουν στον κ. Παπανδρέου να παραιτηθεί, ο κ. Καρχιμάκης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: "Ο κ. Παπανδρέου είναι ο αρχηγός του κόμματος και αυτός έχει τόσο δικαίωμα όσο και υποχρέωση να κριθεί από το λαό και μόνο από αυτόν"!

Με αυτόν τον σαφή και κατηγορηματικό τρόπο ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ θέτει.. φραγή εισερχομένων κλήσεων στα σενάρια και στις εσωκομματικές διεργασίες που έχουν φουντώσει τις τελευταίες ημέρες περί αλλαγής ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ.

Στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο Pheme.gr σήμερα Παρασκευή, ο κ. Καρχιμάκης στρέφει τα πυρά του κατά των εξωθεσμικών κέντρων, τα οποία, όπως υπογραμμίζει, δια μέσου μερίδας των Μέσων Ενημέρωσης, αντέδρασαν, όταν ο κ. Παπανδρέου ήρθε σε σύγκρουση μαζί τους.

"Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησαν και κατονόμασαν τα εξωθεσμικά κέντρα. Ήρθαν σε σύγκρουση με αυτά και αυτό φάνηκε από την αντίδραση αυτών των κέντρων όπως μπορούν να εκφραστούν μέσα από μερίδα των ΜΜΕ", τονίζει ο κ. Καρχιμάκης. Μάλιστα, ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά μερίδας των Μέσων Ενημέρωσης, αποδίδοντας τους ταπεινά ελατήρια, καθώς, όπως σημειώνει, "ανάλογα με τα συμφέροντά τους, προσαρμόζουν ανενδοίαστα τη γραμμή τους"!

Στην αποκαλυπτική συνέντευξη που παραχώρησε στο Pheme.gr επιρρίπτει την ευθύνη για το αδιέξοδο, στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα "στα κατορθώματα του Καραμανλή, του Σαμαρά και της ολέθριας παρέας τους"!

Σε ό,τι αφορά, τέλος, τις έντονες επικρίσεις που διατυπώθηκαν εντός και εκτός της χώρας για την πρωτοβουλία του κ. Παπανδρέου να θέσει σε δημοψήφισμα τη δανειακή σύμβαση της 26ης/27ης Οκτωβρίου, ο κ. Καρχιμάκης θεωρεί ότι αποτέλεσε η "αποκαλυπτική λάμπα που έφερε στο φως τα πραγματικά πιστεύω όσων επί δύο χρόνια αντιστρατεύονταν δήθεν τις δανειακές συμβάσεις τις οποίες επιτύγχανε η χώρα".

Διαβάστε την αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ σήμερα Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2001 στο Pheme.gr, η οποία αναμένεται να προκαλέσει έντονες συζητήσεις.

- Κύριε Καρχιμάκη πολύς λόγος γίνεται για την επόμενη ημέρα του  ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι διατείνονται ότι έκλεισε ο  ιστορικός του κύκλος.

Κύριε Χατζίδη, το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που πρωταγωνιστεί εδώ και 37 χρόνια  στην πολιτική ζωή του τόπου και έχει δώσει το στίγμα του στην δημόσια ζωή. Το κόμμα που άλλαξε το ολοκληρωτικό πρόσωπο μιας συντηρητικής μέχρι τότε  πολιτικής στην Ελλάδα. Μιας πολιτικής που εξαντλούσε την ουσία και το ρόλο της στην δίψα για εξουσία, αδιαφορώντας για την κοινωνία και τις ανάγκες της. Το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που  σήκωσε το ιστορικό βάρος της διάσωσης της χώρας από την πτώχευση και την εξαθλίωση στα όρια της οποίας την έσυραν οι εκφραστές της συντήρησης και του χθες. Είναι το κόμμα που κυριάρχησε στις δύσκολες και λεπτές διεργασίες για την πρωτοφανή δημιουργία κυβέρνησης εθνικής συνευθύνης προκειμένου η χώρα να προχωρήσει με σύμπνοια και ενότητα στην έξοδο από την κρίση. Ε, αυτό το κόμμα, εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν να έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο.

 - Φοβάστε τη διάσπαση; Διχοτόμηση ή και τριχοτόμηση;

Κατηγορηματικά, όχι. Το ΠΑΣΟΚ έχει διέλθει πολύ δύσκολες και καυτές πολιτικές και εσωκομματικές συνθήκες και περιόδους κατά την 37ετή πορεία του και στο τέλος αποδεικνυόταν πυρίμαχο. Έβγαινε πάντα πιο δυνατό και περισσότερο ενωμένο. Γιατί απλούστατα, αυτή είναι η νομοτελειακή εξέλιξη για οποιοδήποτε κόμμα, βαθιά δημοκρατικό και έντονα διαλεκτικό.

- Κάποιοι, ωστόσο, είτε αμέσως είτε εμμέσως, υποδεικνύουν στον κ. Παπανδρέου  να παραιτηθεί.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο δύο φορές εκλεγμένος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ από την ίδια τη βάση του κόμματος. Είναι το πρόσωπο που κατά απόλυτη παραδοχή, σήκωσε το ιστορικό βάρος να σταθεί η χώρα όρθια και να παλεύει σήμερα για την έξοδό της από την ιστορική κρίση και την είσοδό της σε τροχιά προόδου και ευημερίας. Που έλαβε τα πιο δύσκολα μέτρα που έχει λάβει ποτέ πρωθυπουργός στη νεώτερη Ιστορία της χώρας. Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας που συγκρούστηκε ανοιχτά με τα συμφέροντα και δεν φοβήθηκε να μιλήσει για τα ρηχά αλλά συγχρόνως τόσο ισχυρά κίνητρα μερίδας των ΜΜΕ τα οποία ανάλογα με τα συμφέροντά τους, προσαρμόζουν ανενδοίαστα τη γραμμή τους. Αυτός λοιπόν είναι ο αρχηγός του κόμματος και αυτός έχει τόσο δικαίωμα όσο και υποχρέωση να κριθεί από τον λαό και μόνο από αυτόν.

- Ποια η θέση σας για το δημοψήφισμα;

Το δημοψήφισμα αποτέλεσε την αποκαλυπτική λάμπα που έφερε στο φως τα πραγματικά πιστεύω όσων επί δύο χρόνια αντιστρατεύονταν δήθεν τις δανειακές συμβάσεις τις οποίες επιτύγχανε η χώρα, προκειμένου να σταθεί όρθια και να μην οδηγηθούν οι πολίτες της στην εξαθλίωση. Τόσο η Αριστερά, όσο και η Δεξιά για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία, χαρακτήριζαν την ιστορική συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, αποτυχημένη, αντισυνταγματική, επαίσχυντη, καρφί στο ξύλο του λαού και ένα σωρό άλλες τέτοιες υποκρισίες. Μέσα σε μια νύχτα, αυτή η συμφωνία μετατράπηκε ξαφνικά για κείνους, σε κατάκτηση η οποία εάν ετίθετο σε κίνδυνο από το δημοψήφισμα, θα επρόκειτο για μεγάλη εθνική απώλεια. Ευτυχώς, όμως, ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη! Ξεσκεπάστηκαν αυτοί οι κύριοι και έτσι επήλθε η πορεία συνευθύνης η  οποία με πρωτοβουλία Παπανδρέου ξεκίνησε και σήμερα βαδίζουμε σ΄αυτήν. Οι νηφάλιες φωνές σε Ελλάδα και Ευρώπη, κ. Χατζίδη, όλο και πληθαίνουν για την ορθότητα της πρωτοβουλίας Παπανδρέου για δημοψήφισμα. Τη δυνατότητα, δηλαδή, του πολίτη να εκφραστεί για το μέλλον του.

- Η κοινωνία διερωτάται γιατί δεν επιβάλατε έκτακτη εισφορά στους έχοντες.

Κάνετε λάθος. Οι έκτακτες εισφορές οι οποίες επιβλήθηκαν είχαν όλες αναλογικό προς το εισόδημα, χαρακτήρα. Και αφορούσαν σε πολύ μεγάλη κλίμακα, υψηλά εισοδήματα και ακίνητη περιουσία, επίσης υψηλής αξίας. Όμως, κύριε Χατζίδη, μας κληροδότησαν το 2009, μία οικονομία τριτοκοσμική. Και μια εθνική αξιοπρέπεια στο ναδίρ. ‘’Κατόρθωσαν’’ να διπλασιάσουν σε 5,5 χρόνια, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας από τα 170 δις που την παρέλαβαν σε 340 δις. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτός ο εκτροχιασμός; Πραγματική καταστροφή για μία χώρα η οποία δεν κατόρθωνε παράλληλα να εξασφαλίζει, αν όχι πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, τουλάχιστον ανεκτά ελλείμματα. Ούτε καν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Σε εποχές, μάλιστα, που δεν μας είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο για να παρθούν δύσκολα για τους πολίτες μέτρα. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά; Άρχιζαν να μοιράζουν ψέματα σε Ελλάδα και Ευρώπη με  πρώτον και καλύτερον τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έλεγε το Μάιο του ‘09 ότι δήθεν η οικονομία είναι θωρακισμένη και το έλλειμμα τρέχει στο 4 με 4,5%. Ενώ αυτό, όπως καλά γνωρίζετε, βρέθηκε να είναι στο 16. Δηλαδή, από 10 δις περίπου, βρέθηκε τελικά να είναι στα 36 δις ευρώ.

Η Ελλάδα και ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκαν χάρη στα κατορθώματα του Καραμανλή, του Σαμαρά και της ολέθριας παρέας τους, με την πλάτη στον τοίχο να παλεύουν για την εθνική επιβίωση και την εθνική αξιοπρέπεια. Τα μέτρα και οι έκτακτες εισφορές που σίγουρα συμπίεσαν τον κόσμο, δυστυχώς ήταν αναπόφευκτα προκειμένου να μην καταστραφούμε. Όμως  καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια να είναι αναλογικά και κατά το δυνατόν δίκαια.Παράλληλα, όμως, παλέψαμε με τη διαφθορά κύριε Χατζίδη και τη φοροδιαφυγή. Πήραμε πρωτοφανή και γενναία νομοθετικά μέτρα που σίγουρα ήταν αδύνατον να αποδώσουν τα προσδοκώμενα μέσα στα χρονικά πλαίσια που διαθέταμε. Κατορθώσαμε όμως να κάνουμε μία δυναμική αρχή και σε κάτι άλλο, το οποίο συνιστά εξόχως σημαντικό και πρωτόγνωρο βήμα για τα ελληνικά πράγματα. Να ικανοποιούμε μέρα με τη μέρα το περί δικαίου αίσθημα του λαού, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις και τις υπηρεσίες, που θα συνελάμβαναν και θα οδηγούσαν στη Δικαιοσύνη, μεγάλους φοροφυγάδες και οφειλέτες. Κάτι που βλέπουμε όλοι σήμερα να γίνεται. Βλέπουμε πόσοι συλλαμβάνονται κάθε μέρα. Βλέπετε πόσοι μεγαλοσχήμονες τρέχουν να πληρώσουν για να μη συλληφθούν από την οικονομική αστυνομία και τις ελεγκτικές υπηρεσίες. Βλέπουμε ότι με αυτή τη γραμμή, τα έσοδα αυξήθηκαν αυτό το μήνα κατά 5,5% περίπου.

- Η κοινωνία διερωτάται γιατί συνέβαλε το ΠΑΣΟΚ στην υποχώρηση της πολιτικής έναντι των πάσης φύσεως εξωθεσμικών κέντρων εξουσίας.

Πάλι δε σας καταλαβαίνω. Ξέρετε κάτι; Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησαν και κατονόμασαν τα εξωθεσμικά κέντρα. Ήρθαν σε σύγκρουση με αυτά και αυτό φάνηκε από την αντίδραση αυτών των κέντρων όπως μπορούν να εκφραστούν μέσα από μερίδα των ΜΜΕ.

- Τι απαντάτε σε όσους λένε ότι το ΠΑΣΟΚ πρόδωσε τα οράματα και τις ελπίδες της κοινωνίας;

Ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρόδιδε τα οράματα και τις ελπίδες της κοινωνίας εάν έδινε προτεραιότητα στο εκλογικό του όφελος, εάν ο πρόεδρός του φοβόταν το πολιτικό του κόστος και τελικά δεν λάμβανε τις δύσκολες αποφάσεις προκειμένου να κρατήσει τη χώρα όρθια και σήμερα έστω και με μείωση εισοδημάτων, να έχουν λόγο οι συνταξιούχοι μας και οι μισθωτοί μας να περιμένουν στο τέλος το μήνα για να πληρωθούν. Να λειτουργούν κανονικά οι συγκοινωνίες. Παρά τα προβλήματα, να παρέχεται όπως παρείχετο και ακόμα καλύτερα, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους πολίτες και τα νοσοκομεία να συνεχίζουν να λειτουργούν. Πράγματα που θα είχαν απειληθεί ευθέως, εάν είχαμε οδηγηθεί σε πτώχευση. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κύριε Χατζίδη ακολούθησε έναν δρόμο κακοτράχαλο, αλλά τον μοναδικό. Εάν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε δείξει ατολμία ως προς τη λήψη αποφάσεων για τις οποίες επικρίθηκε σφοδρά από αντιπάλους και ΜΜΕ, σήμερα η χώρα και οι πολίτες θα ήταν εξαθλιωμένοι. Και απόδειξη της ορθότητας των αποφάσεων αυτών, ήταν η έμπρακτη υιοθέτησή τους από όσους μέχρι πρότινος τις υπονόμευαν. Αναφέρομαι, φυσικά, στο μεγάλο μέρος της Αντιπολίτευσης. Επαναλαμβάνω δε, για άλλη μια φορά, το αμείλικτο ερώτημα που θα ταλάνιζε τη συνείδησή μας εάν δεν είχαμε επιλέξει αυτόν τον δύσκολο ιστορικά δρόμο: Τι ψυχή θα είχε το ΠΑΣΟΚ σε μια άψυχη και χρεοκοπημένη Ελλάδα;

- Στο ΠΑΣΟΚ αυτή την περίοδο κάνει θραύση η επιστολική πολιτική, ενώ τα δείπνα έχουν υποκαταστήσει τα εσωκομματικά όργανα.  Η παραπολιτική έχει υποκαταστήσει την πολιτική. Δεν αποτελούν όλα αυτά συμπτώματα της επερχόμενης καταστροφής;

Δεν ξέρω από πού αντλείται όλη αυτή τη διάθεση για καταστροφολογία, αλλά μάλλον κάνετε λάθος. Το ΠΑΣΟΚ, είναι, κατ’ αρχάς, ένας μεγάλος και συγχρόνως ενεργός πολιτικός Οργανισμός, με πολυσυλλεκτική λογική και φιλοσοφία. Ως εκ τούτου, οι ανταλλαγές απόψεων με οποιονδήποτε τρόπο, δεν ενοχοποιούνται και φυσικά, κανένα κομματικό όργανο δεν έχει υποκατασταθεί.-

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΙΔΗΣ

Πηγή: pheme.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Του Απόστολου Παπακωνσταντίνου*

Η αφετηρία των σκέψεων που ακολουθούν ξεκινά από την αναμφίβολη πλέον παραδοχή ότι η Ελλάδα διέρχεται τη σημαντικότερη οικονομική κρίση κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Κρίση που αποτέλεσε το εν πολλοίς αναμενόμενο προϊόν μιας ευρύτερης κρίσης πολιτικής αντιπροσώπευσης, κρίσης του πολιτικού και, τελικά, του κοινωνικού της συστήματος, με όλα τα συμπαρομαρτούντα αυτής (αναξιοκρατία, αδιαφάνεια, ισοπέδωση προσόντων, ικανοτήτων, αξιών). Στο πλαίσιο αυτό, το πολιτικό σύστημα επιδιώκει να βρει αγωνιωδώς διέξοδο από τα προφανή αδιέξοδα που το ίδιο δημιούργησε και, συνακόλουθα, να επιβιώσει προσαρμοζόμενο στις νέες συνθήκες. Μεταξύ των μέτρων που λαμβάνει συγκαταλέγονται οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και η «εργασική εφεδρεία», ως προθάλαμος της απόλυσης. Όλα αυτά αποτελούν ήδη κοινό τόπο. Όπως επίσης αποτελεί κοινό τόπο ότι η κρατική κυριαρχία και, κατ’ επέκταση, η λαϊκή κυριαρχία, διαβρώνεται ολοένα και περισσότερο, ενώ ζωτικά της τμήματα «μεταβιβάζονται» στους δανειστές της χώρας. Το ταπεινωτικό, πλην αναγκαίο, «Μνημόνιο» επιβεβαιώνει του λόγου το ασφαλές. Το κρίσιμο ζήτημα που γεννάται είναι η διακρίβωση των ορίων που προκύπτουν από υπερκείμενους κανόνες δικαίου, πρωτίστως το Σύνταγμα, στη δυνατότητα επιβολής δραστικών μέτρων, όπως είναι οι μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις και οι απολύσεις υπαλλήλων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Η απάντηση εν προκειμένω πρέπει να είναι, κατά την άποψή μας, κατηγορηματική: Νομικά όρια υπάρχουν ακόμη και σε εποχές δραματικών οικονομικών κρίσεων, όπως είναι η σημερινή. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί, μάλιστα, ότι η αξία των ορίων αυτών που απορρέουν τελικώς και συμπυκνώνονται στην αρχή του κράτους δικαίου, αποκτούν τη μέγιστη δικαιοπολιτική τους αξία και την ιστορική τους δικαίωση, σε τέτοιες ακριβώς περιόδους κρίσης. Αυτή είναι η βαθύτερη ουσία και η ιστορική μοίρα του κράτους δικαίου!

Σημειώνεται εν πρώτοις ότι η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας, δηλαδή το ταμειακό όφελος του Δημοσίου, δεν αποτελεί, κατ’ αρχήν, λόγο δημοσίου συμφέροντος που μπορεί να δικαιολογήσει περιορισμούς σε θεμελιώδη δικαιώματα. Τούτο έχει επιβεβαιώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Στρασβούργο), όταν κλήθηκε να κρίνει διατάξεις που περιορίζουν περιουσιακής φύσεως δικαιώματα υπαλλήλων του Δημοσίου.

Οι μειώσεις των μισθών και των συντάξεων δεν μπορεί να υπερβαίνει το εύλογο κατά τις περιστάσεις όριο, το οποίο προσδιορίζεται ιδίως από τις αρχές της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, της οικονομικής ελευθερίας και της ισότητας σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας. Το εν λόγω (δικαιοκρατικό) όριο είναι κατά πολύ ευρύτερο από εκείνο που διασφαλίζει η αρχή του κοινωνικού κράτους, η οποία περιορίζεται απλώς στη διάσωση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Επισημαίνεται εξάλλου ότι οι μισθοί και οι συντάξεις αποτελούν ενεργά περιουσιακά δικαιώματα νομίμου προσδοκίας, η δυνατότητα μείωσης των οποίων οριοθετείται, υπό συγκεκριμένους όρους, και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Οι παρατηρήσεις αυτές ισχύουν τόσο για τους μόνιμους υπαλλήλους όσο και για τους συμβασιούχους υπαλλήλους του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Ειδικώς δε για τις συντάξεις, η απομείωσή τους μπορεί να προσκρούει ευθέως στις συνταγματικές διατάξεις και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ που κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην περιουσία, ιδίως στον βαθμό που οι συντάξεις και οι λοιπές ασφαλιστικές παροχές έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα.

Τα μέτρα της «εφεδρείας» και της απόλυσης συναντούν, κυρίως όταν αποκτούν μαζικό χαρακτήρα, ως όριο την αρχή της μονιμότητας, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 103 παρ. 4 του Συντάγματος, καθώς και τις αρχές της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και του κράτους δικαίου. Οι τελευταίες συνταγματικές αρχές καταλαμβάνουν μάλιστα όχι μόνον τους μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους αλλά και τους υπηρετούντες με σύμβαση δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου.

Οι δικαιικές σταθμίσεις που θα κληθούν, τελικώς, να πραγματοποιήσουν τα Δικαστήρια δεν θα είναι ασφαλώς εύκολες. Αντίθετα, θα είναι συνήθως σύνθετες και οριακές. Σε κάθε περίπτωση όμως, το κράτος δικαίου, ένα από τα τελευταία αναχώματα απέναντι στην ολοκληρωτική κατάρρευση των οραμάτων της χώρας για ενεργητική συμμετοχή μας στον κοινό ευρωπαϊκό συνταγματικό και πολιτικό πολιτισμό, δεν επιδέχεται –εξ ορισμού δεν επιδέχεται- σταθμίσεις. Αποτελεί, πρέπει να αποτελεί, το απαράβατο όριο απέναντι στην κρατική εξουσία.

Υπό τους όρους αυτούς είναι βέβαιο ότι ο ρόλος των Δικαστηρίων και, κυρίως, του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα αποδειχθεί στην πράξη καθοριστικός για τη διατήρηση, εν μέσω ασφυκτικών πιέσεων, του δικαιοκρατικού χαρακτήρα του πολιτεύματός μας. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια των πολιτών για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Τα τελευταία δείγματα γραφής δεν είναι πάντα αισιόδοξα (βλ. απόφαση1620/2011 του Στ΄ Τμ. του Σ.τ.Ε.). Οι προσδοκίες ωστόσο για τη διατήρηση και την ενίσχυση του ρόλου του Δικαστηρίου ως θεματοφύλακα του κράτους δικαίου παραμένουν ισχυρές. Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι τόσο τα Διοικητικά Εφετεία, όσο και το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας θα βρεθούν ενώπιον σειράς συναφών διαφορών, η επίλυση των οποίων απαιτεί ιδιαίτερα λεπτές δικαιικές σταθμίσεις. Ενόψει των συνθηκών που υπάρχουν στη χώρα, τα εθνικά δικαστήρια είναι πιθανόν να δεχθούν ως συνταγματικά θεμιτούς δραστικούς περιορισμούς των δικαιωμάτων των υπαλλήλων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, επιτρέποντας έτσι, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, κάμψη των εγγυήσεων του κράτους δικαίου. Κατά τον τρόπο αυτό θα ανοίξει ο δρόμος για μαζικές προσφυγές ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Στρασβούργο), όπου κατά την άποψή μας, θα κριθεί κατά τρόπο οριστικό μεγάλο μέρος των εν λόγω διαφορών.

* Ο κ. Απόστολος Παπακωνσταντίνου είναι Δρ Συνταγματικού Δικαίου – Δικηγόρος, εταίρος της ειδικευμένης σε υποθέσεις δημοσίου Δικαίου και δημοσιοϋπαλληλικού Δικαίου δικηγορικής εταιρίας “Απ. Παπακωνσταντίνου – Γ. Κατρούγκαλος – Ν. Χλέπας και Συνεργάτες” www.publiclaw-lawfirm.gr, apapaconstantinou.law@gmail.com και αντιπρόεδρος της Ένωσης για την Προάσπιση των Κοινωνικών Δικαιωμάτων

Πηγή: now24.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Χορστ Ράιχενμπαχ στο «Εθνος της Κυριακής»

Εχοντας καταθέσει την πρώτη τριμηνιαία έκθεση της Ομάδας Δράσης για την Ελλάδα, όπου επισημαίνονται οι προτεραιότητες του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής και ο ρόλος της Task Force, ο επικεφαλής της, Χορστ Ράιχενμπαχ, εξηγεί στο «Εθνος της Κυριακής» την ανάγκη να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις με αποφασιστικότητα, προκειμένου η χώρα να επιστρέψει στην ανάπτυξη.

Οσον αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ο κύριος Ράιχενμπαχ τονίζει ότι είναι απαραίτητη η πολιτική βούληση για να υπάρξουν αποτελέσματα, ενώ περιγράφει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να απορροφηθούν καλύτερα τα κονδύλια από τα διαρθρωτικά ταμεία και να γίνει η χώρα μας ελκυστική για τους επενδυτές – Ελληνες και ξένους.

Εχετε δώσει μεγάλη έμφαση στην πάταξη της φοροδιαφυγής. Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να βελτιωθεί ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός;

Το σχετικό σχέδιο δράσης υπάρχει από τον Μάιο του 2011 και έχει συμφωνηθεί με τις ελληνικές Αρχές. Τώρα είναι απαραίτητη η πολιτική βούληση και η υποστήριξη από τον ευρύτερο πληθυσμό προκειμένου αυτή η προσπάθεια να αποφέρει αποτελέσματα. Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής δεν θα είναι αρεστή σε όλους, αλλά είναι μια αναγκαιότητα για την κοινωνία στο σύνολό της από την άποψη της δικαιοσύνης και της δίκαιης κατανομής των βαρών.

Πλέον είναι διαθέσιμη η τεχνική βοήθεια από άλλα κράτη-μέλη και από το ΔΝΤ, που παρέχουν τα καλύτερα εργαλεία και τις καλύτερες μεθόδους τους για να εντοπιστούν φοροφυγάδες. Κάτι τέτοιο θα πρέπει να φέρει χειροπιαστά αποτελέσματα, με την προϋπόθεση ότι όλοι είναι εξίσου προσηλωμένοι στον στόχο αυτόν.

Ενα από τα σημαντικά προβλήματα που έχουν αναφερθεί είναι η πολυνομία. Τι μέτρα πρόκειται να ληφθούν για την αντιμετώπισή της και είναι κάτι το οποίο θα εξετάσετε στο άμεσο μέλλον;

Οι ελληνικές Αρχές μας έχουν ήδη επισημάνει μερικούς τομείς όπου η Ομάδα Δράσης θα μπορούσε να βοηθήσει για την απλούστευση και την αποσαφήνιση της νομοθεσίας, κυρίως στον επιχειρηματικό τομέα, όπου θέλουμε να καταπολεμήσουμε, για παράδειγμα, τις πολλές και πολύπλοκες διαδικασίες για τις εξαγωγές. Κατά γενικό κανόνα, θα θέλαμε να στηρίξουμε την ελληνική διοίκηση στο να θέσει μια ολοκληρωμένη δέσμη κανόνων, που θα είναι κατανοητοί σε όλους και εύκολα εφαρμόσιμοι.

Πόσο διαφοροποιήθηκαν τα δεδομένα με την απόφαση περί «κουρέματος» του ελληνικού χρέους; Πώς πιστεύετε ότι η θα περάσει πιο γρήγορα στον δρόμο της ανάπτυξης;

Η ταχύτητα με την οποία η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αποφασιστικότητα με την οποία εφαρμόζεται το πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Μόνο εάν η ελληνική οικονομία γίνει πιο ανοικτή, διαφανής και δυναμική, μπορεί να βγει η χώρα από την ύφεση.

Ποια είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν άμεσα προκειμένου να μη χαθούν τα κονδύλια του ΕΣΠΑ;

Στηρίζοντας τις ελληνικές Αρχές με τη διαχείριση των ΕΣΠΑ και σε συνεργασία με άλλες εμπλεκόμενες υπηρεσίες της Επιτροπής, ακολουθούμε τα παρακάτω βήματα.

Πρώτον, έχουμε επικεντρωθεί σε μεγάλα έργα με τη μεγαλύτερη δυνατή δυνατότητα απορρόφησης και οικονομικό αντίκτυπο.

Δεύτερον, αναζητάμε τα ανενεργά έργα, που μπορούν να ακυρωθούν και συνεπώς τα κεφάλαια να ανακατευθυνθούν σε ώριμα έργα.

Τρίτον, στηρίζουμε την κινητοποίηση της τεχνικής βοήθειας για την αντιμετώπιση ζητημάτων που εμποδίζουν την ομαλή προετοιμασία των έργων, τη σύναψη συμβάσεων και την εφαρμογή τους.

Τέταρτον, στηρίζουμε την απλούστευση του νομικού και κανονιστικού πλαισίου, όπου αυτό χρειάζεται, για παράδειγμα στα δημόσια έργα, σε απαλλοτριώσεις, κ.λπ. και, τέλος, υποστηρίζουμε την επανεξέταση και τον εξορθολογισμό των συστημάτων διαχείρισης.

Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα προβλήματα της συγχρηματοδότησης, στηρίζουμε επίσης και άλλες κινήσεις. Η Επιτροπή, για παράδειγμα, έχει ήδη εγκρίνει την αύξηση της συγχρηματοδότησης της ΕΕ με ποσοστό έως και 85% (στο πλαίσιο της υφιστάμενης ρύθμισης) και επιπλέον έχει προτείνει και πρόσθετη αύξηση μέχρι και 95%. Αυτό το τελευταίο όμως, βρίσκεται υπό έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Επιπλέον, η Επιτροπή έχει υποβάλει προτάσεις για την αύξηση της ρευστότητας των τραπεζών ώστε να καλύψουν συμπληρωματικά κονδύλια για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και για έργα υποδομής.

Πώς μπορούν να «ξεμπλοκάρουν» οι επενδύσεις στην Ελλάδα και πού, κατά τη γνώμη σας, οφείλεται το τέλμα στο οποίο βρίσκεται η χώρα αυτήν τη στιγμή ως επενδυτικός προορισμός;

Στις περισσότερες διεθνείς αναφορές όπου συγκρίνεται η ελκυστικότητα των χωρών ως «αποδέκτες» επιχειρήσεων, η Ελλάδα κατατάσσεται σε χαμηλή θέση. Οι παράγοντες που οδηγούν σε αυτό το αποτέλεσμα είναι πολλοί, είτε πρόκειται για την εγγραφή της ιδιοκτησίας ή για την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Ευκολότερη ίδρυση εταιρειών, θέσπιση σαφέστερων κανόνων φορολογίας, καταβολή των ληξιπρόθεσμων οφειλών και ο χρόνος που χρειάζεται για τις νομικές διαδικασίες είναι ζητήματα που η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίσει, προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα της ως χώρας που αξίζει να επενδύσουν οι εταιρείες και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.

Αναφέρατε τη διαχείριση των απορριμμάτων ως έναν από τους τομείς προτεραιότητας. Πώς θα διευκολύνετε τα σχετικά έργα και τι οφέλη θα έχει η Ελλάδα από αυτά;

Στον τομέα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων, η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Δικαστήριο λόγω της παράνομης και ανεξέλεγκτης ρίψης αποβλήτων καθώς και για την ύπαρξη παράνομων χωματερών. Για να συμμορφωθεί με την απόφαση η Ελλάδα πρέπει να κλείσει και να αναδιαμορφώσει τις υφιστάμενες χωματερές και να δημιουργήσει κατάλληλες εγκαταστάσεις διαχείρισης των αποβλήτων. Αντιλαμβάνομαι ότι οι νέες εγκαταστάσεις καθυστέρησαν λόγω οικονομικών, θεσμικών και διοικητικών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να αποσαφηνιστούν τα ζητήματα ιδιοκτησίας, να διοργανωθούν προσκλήσεις υποβολής προσφορών και να εξασφαλιστεί η πρόσθετη χρηματοδότηση.

Η Ομάδα Δράσης είναι έτοιμη να στηρίξει τις ελληνικές Αρχές με τεχνική βοήθεια που μπορεί να χρειάζονται για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Εκτός από τα περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων, ένα μη αμελητέο πλεονέκτημα θα είναι ότι η Ελλάδα μπορεί με αυτόν τον τρόπο να αποφύγει δυνητικά ακριβά πρόστιμα για μη συμμόρφωσή της με την κοινοτική νομοθεσία.

Πηγή: Polispress.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

ΤΗΣ ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ (venardu@enet.gr) ΦΩΤ.: ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ

Δύο σκηνοθέτες δοκιμάζονται πρώτη φορά σε ταινία μυθοπλασίας και δυο ηθοποιοί κάνουν το κινηματογραφικό τους ντεμπούτο. Συζητήθηκαν στο Φεστιβάλ και μας συστήνονται στο «ΕΠΤΑ».

ΚΟΡΑ ΚΑΡΒΟΥΝΗ, Ηθοποιός

«ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΥΠΕΡΒΟΛΗ»

ΝΕΟ πρόσωπο η Κόρα Καρβούνη; Οχι βέβαια. Η θεατρική της διαδρομή περιλαμβάνει ονόματα όπως αυτά του Στάιν και του Βασίλιεφ, και έχει ήδη ένα φανατικό κοινό που την παρακολουθεί από παράσταση σε παράσταση και από σίριαλ σε σίριαλ. Στο σινεμά όμως, είναι καινούργια. Εκτος από το βραβευμένο στην Κύπρο «Tungsten», μια ενδιαφέρουσα, low budget ταινία πόλης που βγαίνει στα σινεμά την Πέμπτη, η Κόρα έχει και έναν βασικό ρόλο στο «J.Α.C.Ε.» του Μενέλαου Καραμαγγιώλη. Η 31χρονη ηθοποιός ενσαρκώνει μια Αλβανή που, παιδί ακόμα, απάγεται από τη μαφία και μπαίνει στην πορνεία. Και όταν, ενήλικη πια, μένει δύο φορές έγκυος, της παίρνουν τα μωρά.

«Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σχέση της με τον νταβατζή της, τον οποίο ενσαρκώνει ο Γιάννης Τσορτέκης», εξηγεί η ταλαντούχα ηθοποιός. «Εχουν ερωτικές σχέσεις, όμως αυτός της δίνει ναρκωτικά και την εκδίδει σε έλληνες αστυνομικούς για να του κάνουν τα χατίρια. Αυτή η σχέση εξάρτησης μεταξύ απαγωγέα και απαχθέντος ονομάζεται "Σύνδρομο της Στοκχόλμης". Το θύμα δεν μπορεί να φύγει από τον τύραννό του, γιατί μόνο αυτόν γνωρίζει».

Την ηρωίδα τη συναντάμε σε μια κρίσιμη στιγμή: έγκυο και πάλι, αλλά έτοιμη να λύσει τα δεσμά της όταν ξαναβλέπει τον J.Α.C.Ε., τον ορφανό ήρωα της ταινίας που υπέστη τα πάνδεινα από τη μαφία που εκμεταλλεύεται παιδιά. Σε μικρή ηλικία την ενσαρκώνει η Αλμα, η κορούλα του γνωστού σκηνοθέτη Μπουγιάρ Αλιμάνι. «Εκλεψα από την Αλμα για να αποδώσω τον ρόλο, γιατί ως παιδί έχει μια περηφάνια που προσπάθησα να βγάλω».

Στην ταινία συμπρωταγωνιστεί με τη στενή της φίλη Στεφανία Γουλιώτη, μια ακόμα σημαντική θεατρική παρουσία που κάνει τα πρώτα της βήματα στο σινεμά, και στη Θεσσαλονίκη απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού. «Η ταινία είναι πολύ επίκαιρη τώρα με την κρίση. Σε κάνει να σκέφτεσαι πώς μπορείς όλα να τα ξεπεράσεις, αρκεί να αγαπάς τη ζωή σου. Εισφορές, χρήματα, σπίτια, όλα έρχονται και παρέρχονται...»

Κάποιοι βρήκαν το «J.Α.C.Ε.» υπερβολικό. «Είμαι υπέρ αυτής της υπερβολής. Νομίζω πως υπηρετεί το θέμα και προσωπικά με συγκίνησε πολύ. Και το "Δέρμα που κατοικώ" του Αλμοδόβαρ ήταν υπερβολικό. Αλλά ένιωσα πως η υπερβολή του είχε κάτι το σαρκαστικό».

Πριν από μερικά χρόνια παραλίγο να τη δούμε στην «Στρέλλα» και στο «At-tenberg»! «Πάντα με καλούσαν στο σινεμά, από τις "Νύφες" ακόμα, όμως λόγω θεάτρου ποτέ δεν μπορούσα να συμμετάσχω». Τα τελευταία χρόνια κάνει μαθήματα υποκριτικής κατ' οίκον σε ηθοποιούς. «Μ' ενδιαφέρει να δουλεύω με ηθοποιούς, διότι θέλω να μεταπηδήσω στην σκηνοθεσία» λέει, εκπλήσσοντάς μας και πάλι.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΙΚΑΠΕΠΠΑΣ Σκηνοθέτης

Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΝΙΟΣ

Η «ΠΟΛΗ των παιδιών» του μιλάει για την εγκυμοσύνη και το πώς επηρεάζει τις ζωές τεσσάρων ζευγαριών. Ανθρωποι ανέτοιμοι για τον ερχομό ενός παιδιού συγκρούονται, αλλά τελικά βγαίνουν πιο δυνατοί, άλλοι πάλι επιθυμούν απεγνωσμένα ένα μωρό που δεν έρχεται ποτέ. Μια ώριμη γυναίκα διακόπτει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και μια άλλη, μετανάστρια αυτή, γεννά με τη βοήθεια ενός Ελληνα...

Σε τέτοια θέματα μας έχουν συνηθίσει οι γυναίκες σκηνοθέτριες, όμως ο πρωτοεμφανιζόμενος Γ. Γκικαπέππας, παραλαμβάνοντας τα βραβεία της ΠΕΚΚ και της FIPRESCI για την ευαίσθητη, καλοφτιαγμένη ταινία του, μίλησε για την έμπνευση που άντλησε από τον πεντάχρονο γιο του. «Είναι εντυπωσιακό το πώς αλλάζει η ματιά σου στα πράγματα όταν γίνεσαι υποψήφιος γονιός», μας είπε. «Ομως αυτή δεν είναι μια ταινία για τη μητρότητα. Είναι για τα σύγχρονα ζευγάρια και το πώς φέρνουν στον κόσμο παιδιά σήμερα που η οικονομική κρίση έχει εισβάλει στη ζωή μας. Το μεγάλωμά τους είναι μια άλλη ιστορία κι αυτό θα είναι το θέμα της επόμενης ταινίας μου...».

Πρόκειται «για μια φτωχή παραγωγή, με παραγωγό εμένα τον ίδιο. Ο μόνος που μας στήριξε είναι ο Γρηγόρης Κοκκινάκης και η NOVA» προσθέτει ο 43χρονος Γ. Γκικαπέππας, που σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, γράφει από μικρός (το 1994 μάλιστα βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Νέων Θεατρικών Συγγραφέων) και ασχολήθηκε επί σειρά ετών με το θέατρο. Αυτό, όπως λέει, «είναι σημαντικό για έναν κινηματογραφικό σκηνοθέτη, γιατί έτσι καταλαβαίνει καλύτερα τη γλώσσα των ηθοποιών». Στο ενεργητικό του έχει κάμποσες διαφημίσεις, βιντεοκλίπ αλλά και γνωστές σειρές («Ιστορίες μυστηρίου», «Τέσσερα»), ενώ επί μία δεκαετία ήταν υπεύθυνος για τα τρέιλερ ξένων ταινιών στην ιδιωτική τηλεόραση.

Στην ταινία του αναδεικνύει τις τραγικές αντιφάσεις της ζωής: μια στείρα μαιευτήρας, ένας γυναικολόγος που θέλει παιδί αλλά ζει βοηθώντας γυναίκες να κάνουν έκτρωση, μια γυναίκα η οποία τη μέρα που κάνει έκτρωση χάνει και τον έφηβο γιο της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τη σκηνή αυτή ο σκηνοθέτης την εμπνεύστηκε από την τραγωδία στα Τέμπη...

«Πολλά ζευγάρια σήμερα έχουν χάσει την ουσία» λέει. «Οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα απίστευτο εγώ. Ομως τα παιδιά γεννιούνται από το "μαζί"». Στην ταινία παίζουν πολλοί και καλοί ηθοποιοί, όμως την παράσταση κλέβει η νεαρή όμορφη μετανάστριά του, που στην πραγματικότητα δεν είναι ιρακινή αλλά... Κύπρια: η Κίκα Γεωργίου, που έμαθε ιρακινά για τις ανάγκες της ταινίας. Κι αυτή την ιστορία από αληθινό γεγονός την εμπνεύστηκε ο Γκικαπέππας: το 2009, στο Παγκράτι, ένας Ελληνας βοήθησε μια αλλοδαπή να γεννήσει.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΑΦΑΣ Σκηνοθέτης

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο Αλέξης Τσάφας είναι κάτι σαν τον Αγγελόπουλο του Κάπο Βέρντε. Είκοσι χρόνια είχε να γυριστεί σ' αυτή τη χώρα ταινία μυθοπλασίας. Και ο 55χρονος έλληνας σκηνοθέτης ανέλαβε το εγχείρημα. Βασίστηκε μάλιστα σε έναν παλιό καποβερντιανό θρύλο. Πρόκειται για «Το κορίτσι με τα μεγάλα μάτια» με πρωταγωνίστρια την πανέμορφη 13χρονη Κρεολή Λάουρα Μπράνκο και τη μητέρα της Ελιζαμπέτε Γκονσάλβες -τη γνωστότερη θεατρική ηθοποιό του Κάπο Βέρντε. Μια κοπέλα επιστρέφει από την Ευρώπη στον τόπο της μετά το θάνατο του πατέρα της. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα φαντάσματα του παρελθόντος: την τραυματική απουσία της μητέρας της και τη συμβίωση με τη μητριά της, την οποία θεωρεί μάγισσα...

Πρωταγωνιστής της γεμάτης μουσική αυτής ταινίας, στον ρόλο του ταβερνιάρη πατέρα, είναι ο στενός συνεργάτης του Τσάφα, ο θεατρικός σκηνοθέτης Φονσέκα Σοάρες που, όπως μάθαμε, έχει οκτώ παιδιά από ισάριθμες γυναίκες! «Αυτό δεν είναι παράξενο» μας είπε ο σκηνοθέτης. «Τα περισσότερα παιδιά στο Πράσινο Ακρωτήριο γεννιούνται εκτός γάμου».

Ο Αλέξης Τσάφας μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Αθήνας και Πράσινου Ακρωτηρίου, κι έχει ήδη γυρίσει εκεί δύο ντοκιμαντέρ. Το «Μιντέλο - Πίσω από τον ορίζοντα» βραβεύτηκε μάλιστα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας. Ακούγεται παράδοξο, όμως ο Τσάφας μέσω Αφρικής έγινε γνωστός στους Ελληνες.

Μέχρι και σεμινάρια κινηματογράφου κάνει στους καποβερντιανούς, καθώς στη γοητευτική αλλά πάμφτωχη αυτή χώρα, όπου κυριαρχούν οι γυναίκες, η κινηματογραφική υποδομή και τεχνογνωσία είναι ανύπαρκτες, ενώ λειτουργεί μόνο μία κινηματογραφική αίθουσα. «Κι όμως ως συνεργάτες είναι πολύ πειθαρχημένοι, διότι έχουν μεγάλη θεατρική παιδεία. Τα παιδιά τους πήγαιναν στο ίδιο σχολείο με τα παιδιά των Πορτογάλων». Τα λεφτά για την ταινία τα έδωσε ο Δήμος του Σάο Βισέντε, ο οποίος επέλεξε και το σενάριο. Βέβαια η φτώχεια είναι μεγάλη, έτσι, «κάθε φορά που ήθελα κάτι έξτρα από την παραγωγή, πιο πολλές μέρες γυρισμάτων ας πούμε, μου απαντούσαν: "Αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που ζητάς ισοδυναμεί με εκατό εμβόλια;"».

Η ταινία έχει ήδη ταξιδέψει σε 16 ξένα φεστιβάλ (ανάμεσά τους και στο Παναφρικανικό Φεστιβάλ των Κανών) και ο σκηνοθέτης της, επί χρόνια συνεργάτης στο «Γεωτρόπιο» της «Ε», ήδη ετοιμάζει την επόμενη: μια μεγάλη συμπαραγωγή στη Δυτική Αφρική, με τίτλο «Οι γυναίκες μεταξύ τους». Είναι άλλωστε ξεκάθαρος: «Δεν θέλω να ξανασκηνοθετήσω στο Πράσινο Ακρωτήριο. Δεν φιλοδοξώ να τους εκπροσωπώ αενάως. Νομίζω πως είναι πια έτοιμοι να γυρίσουν τα δικά τους».

Η ταινία θα προβληθεί τον Ιανουάριο στο Φεστιβάλ Αφρικανικού Κινηματογράφου (μια συνδιοργάνωση των πρεσβειών των αφρικανικών χωρών), που θα φιλοξενήσει η Ταινιοθήκη της Ελλάδας.

ΝΑΤΑΣΑ ΖΑΓΚΑ Ηθοποιός

ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΗ, με αφοπλιστικό χαμόγελο και σγουρά ξανθά μαλλιά που ξεπηδούν αυθάδικα γύρω από το πρόσωπό της, η 28χρονη Νατάσα Ζάγκα έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στη νέα ταινία του Παναγιώτη Φαφούτη «Παράδεισος». Η ταινία διαδραματίζεται στην Πάτρα την τελευταία μέρα του Καρναβαλιού (το οποίο ο Φαφούτης έχει ζήσει από παιδί, καθότι Πατρινός) και παρακολουθεί διάφορες παράλληλες ιστορίες ανθρώπων με προβλήματα σχέσεων που κορυφώνονται καθώς κορυφώνεται και το καρναβάλι: ένας γκέι σεφ προσεγγίζει ερωτικά το αφεντικό του, ένας χωρισμένος θέλει να ξανασμίξει με τη σύζυγό του, μια γυναίκα συγκρούεται με την κόρη της για έναν άντρα. Η δε Μαριάννα (Νατάσα Ζάγκα) επιστρέφει από το Λονδίνο για να κάνει έκπληξη στο αγόρι της. Ομως αυτός είναι «αλλού»: έχει ξαναρχίσει την κόκα, ξεσαλώνει με τους φίλους του και την παραμελεί.

Η Νατάσα έκανε τη δική της μικρή επανάσταση στα 18 της: όταν πέρασε στο πανεπιστήμιο (Οικονομικά), προτίμησε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Γ. Αρμένη. Στο θέατρο ξεκίνησε δυνατά με τον Γ. Κακλέα, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Εθνικό («Το ξύπνημα της άνοιξης»). Ομως, «δουλεύω παράλληλα στο Booze Cooperativa στην Κολοκοτρώνη. Τελευταία μάλιστα πιο συστηματικά, διότι με την κρίση λιγόστεψαν οι παραγωγές», μας λέει. Παραμένει ωστόσο αισιόδοξη: «Αν σε καίει κάτι, κανείς δεν σε σταματάει...».

Τη συμμετοχή της στον «Παράδεισο» τη θεωρεί μια ευτυχή συγκυρία. «Η Μαριάννα είναι μια κοπέλα στα μέτρα μου. Τότε μάλιστα περνούσα κι εγώ μια ανάλογη συναισθηματική φάση. Περίμενα από δύο άντρες να μου πουν αν με θέλουν. Ο ένας επαγγελματικά, ο άλλος συναισθηματικά. Από τον Π. Φαφούτη έλαβα ένα "ναι", από τον άλλο ένα "όχι"...». Πάντως η Μαριάννα στην ταινία δεν το βάζει εύκολα κάτω. «Δεν το παίρνεις εύκολα απόφαση όταν είσαι ερωτευμένος».

Είναι βέβαια και το καρναβάλι: «Βοηθά τους ήρωες να βγουν από τα όριά τους, να γίνουν πιο τολμηροί. Και βέβαια υπάρχει ένας διάχυτος ερωτισμός». Σε μια σκηνή βρίσκεται ξαπλωμένη στο κρεβάτι με το αγόρι της, αλλά αυτό δεν εμποδίζει έναν φίλο του να την πλησιάσει ερωτικά. Κι όμως το αγόρι της δεν αντιδρά... «Ηταν σοκαριστικό. Μια πολύ δύσκολη σκηνή που μας ταλαιπώρησε».

Δεν ήταν εύκολα τα γυρίσματα μεσούντος του καρναβαλιού. «Επικρατούσε χάος. Εψαχνε ο ένας να βρει τον άλλο. Πολλές σκηνές έπρεπε να γυριστούν εδώ και τώρα -τα άρματα δεν θα ξαναγυρνούσαν πίσω. Και ο κόσμος είχε τον ρόλο κομπάρσου». Δεν έλειψαν και τα απρόοπτα: «Σε μια σκηνή, έφαγα κατά λάθος μια κεφαλιά στο χείλος και μάτωσα. Στο σινεμά δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς...». Η ταινία θα βγει στις αίθουσες αρχές Μαρτίου.

Πηγή: Enet.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

ΤΟΥ ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Σεναριογράφος, σκηνοθέτρια, ηθοποιός και παραγωγός, η Σάρα Ντράιβερ έδωσε, με την παρουσία της, μιαν άλλη νότα στο 52ο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.

Η Σάρα Ντράιβερ και ο σύντροφός της, Τζιμ Τζάρμους, με τον οποίο συχνά συνεργάζεται στις ταινίες του. Δημιουργός ανεξάρτητων ταινιών, κινείται ανάμεσα στο ρεαλισμό και τη φαντασία, συχνά αγγίζοντας τα όρια του σουρεαλισμού. Στη διάρκεια των σπουδών της στην κινηματογραφική σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, η Ντράιβερ γνώρισε τον Τζιμ Τζάρμους με τον οποίο έκτοτε αποτελούν ζευγάρι, ενώ συνεργάστηκε σε πολλές ταινίες του, ως σεναριογράφος και παραγωγός, ακόμη και ως ηθοποιός.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, παρασυρμένη από το διήγημα «You Are Not Ι» («Δεν είσαι εγώ») του Πολ Μπόουλς, γύρω από μια νεαρή γυναίκα που καταφέρνει να αποδράσει από ένα ψυχιατρείο, η Ντράιβερ κατάφερε, με λιγοστά χρήματα (12.000 δολάρια) και χωρίς άδεια δικαιωμάτων από τον συγγραφέα, να γυρίσει μια 48λεπτή ταινία, με τον Τζιμ Τζάρμους να κάνει τον κάμεραμαν.

Το 1986 θα την ακολουθήσει με την ταινία «Sleepwalk» («Υπνοβασία»), είδος φανταστικού παραμυθιού που εκτυλίσσεται σε μια ονειρική Νέα Υόρκη, που παίχτηκε σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ και κέρδισε το βραβείο Ζορζ Σαντούλ. Το φανταστικό στοιχείο, μαζί με μια δόση αναρχίας, κυριαρχεί και στην επόμενη ταινία της, «When Pigs Fly» («Οταν τα γουρούνια πετάξουν»), στην οποία πρωταγωνιστούσε η Μαριάν Φέιθφουλ.

Αξίζει ν' αναφέρω πως το αρνητικό αλλά και η μόνη κόπια της ταινίας «Εσύ δεν είσαι εγώ», που είχε στην κατοχή της η Ντράιβερ, καταστράφηκαν και η ταινία εθεωρείτο χαμένη. Ωσπου ξαφνικά πέρσι ένας επιμελητής κινηματογραφικών βιβλίων του πανεπιστημίου του Ντέλεαγουεαρ, ο οποίος μετά το θάνατο του Μπόουλς βοηθούσε στην τακτοποίηση των γραπτών του στην Ταγγέρη, ανακάλυψε την κόπια που είχε στείλει η Ντράιβερ στον συγγραφέα. Την κόπια, που από τότε αποκαταστάθηκε, είχαμε την ευκαιρία να δούμε στο αφιέρωμα στο έργο της Ντράιβερ που παρουσίασε το φεστιβάλ.

Συνάντησα για τρίτη φορά (η πρώτη ήταν στο φεστιβάλ του Μαρακές) την πάντα γεμάτη ενθουσιασμό, 54χρονη σήμερα, Ντράιβερ, στη Θεσσαλονίκη και μιλήσαμε για τις ταινίες της, τις επιλογές της, τη συνεργασία της με τον σύντροφό της, Τζιμ Τζάρμους αλλά και για την κρίση στην Ελλάδα.

- Πριν από μερικούς μήνες διάβασα στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» για το πώς βρέθηκε η κόπια της ταινίας σου, «You Are Not Ι»...

«Είναι μια απίστευτη ιστορία. Δεν περίμενα να τη βρούνε. Είχα ξεχάσει πως είχα στείλει μια κόπια στον Πολ Μπόουλς...».

- Πώς διάλεξες το διήγημα αυτό του Μπόουλς;

«Εκείνη την περίοδο ήταν ο αγαπημένος μου συγγραφέας. Οταν διαβάσω το έργο ενός συγγραφέα και μου αρέσει, αρχίζω να διαβάζω όλα του τα βιβλία. Πρόσφατα άρχισα να διαβάζω όλα τα μυθιστορήματα της Πατρίσια Χάισμιθ. Είναι τόσο συναρπαστικά και κινηματογραφικά που διερωτώμαι γιατί οι σκηνοθέτες δεν τρέχουν σαν τρελοί να πάρουν τα δικαιώματα για να τα κινηματογραφήσουν. Αυτό έγινε και τον Μπόουλς στις περιόδους του '70 και '80. Διάβασα αυτό το διήγημα των εφτά σελίδων, που ήταν τόσο πλούσιο και το φινάλε του τόσο σοκαριστικό, ώστε αμέσως σκέφτηκα πως έπρεπε να το γυρίσω ταινία. Θέλησα να το κινηματογραφήσω ακριβώς με τον τρόπο που αισθάνθηκα όταν το πρωτοδιάβασα. Δεν χρειαζόταν καμιά διασκευή, ήταν εύκολη η μεταφορά του στην οθόνη».

- Τι έκανες όταν ανακάλυψες πως υπάρχει κόπια της ταινίας;

«Η κόπια βρέθηκε το 2010, που γιόρταζαν τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Πολ Μπόουλς. Το πανεπιστήμιο του Ντέλαγουεαρ μου έφτιαξε κόπια σε blue ray και έτσι μπόρεσα να προβάλω την ταινία σ' όλες τις γιορτές που γίνονταν με αφορμή τα 100χρονα του συγγραφέα. Μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω μελετητές και ειδικούς που είχαν ασχοληθεί με το έργο του. Ετσι έμαθα πως ήταν και συνθέτης, είχε γράψει έργα που ανέβηκαν στο Μπρόντγουεϊ, γνώριζε τον Ααρον Κόπλαντ, τον Μπέντζαμιν Μπρίτεν και τον Νόελ Κάουαρντ. Εγραψε τη μουσική για πολλά έργα του Τενεσί Γουίλιαμς και έκανε και τον μουσικοκριτικό!».

- Ποιον συγγραφέα διαβάζεις τώρα;

«Λατρεύω τον Καρλ Χάιασεν. Τώρα έχω φέρει μαζί μου και διαβάζω ένα βιβλίο του Ράσελ Μπανκς. Η πρώτη μου αγάπη ήταν ο Χάρπο Μαρξ (σ.σ.: ο «βουβός» αδερφός από το κωμικό τρίδυμο των αδερφών Μαρξ). Διάβασα το βιβλίο του "Ο Χάρπο μιλάει"... Ηταν αποκάλυψη!».

- Μου αρέσει και μένα ο Χάρπο, αλλά ο αγαπημένος μου από τους αδερφούς είναι ο Γκράουτσο Μαρξ. Το βιβλίο του «Οι επιστολές του Γκράουτσο» είναι από τα πιο απολαυστικά βιβλία...

«Ναι ο Γκράουτσο είναι το κάτι άλλο. Οι αδερφοί Μαρξ έφτιαχναν απολαυστικές κωμωδίες».

- Τι σε έκανε να στραφείς στον κινηματογράφο;

«Μου αρέσει να ξεφεύγω από την πραγματικότητα. Οταν ήμουν ακόμη παιδί, η μητέρα μου, που ήθελε να μάθω γαλλικά, με πήγαινε στο σινεμά να δω ταινίες της νουβέλ βαγκ. Ημουν μόνο 8-9 χρόνων και δεν καταλάβαινα και πολλά. Προσπαθούσα να διαβάσω τους υπότιτλους αν και δεν τα κατάφερνα πάντα. Πήγαινα στο σινεμά με τη μικρότερη αδερφή μου, εγώ έκανα τη μπέιμπι-σίτερ. Καθόμασταν κάτω από τον εξώστη γιατί, όπως μου έλεγε η μητέρα μου, έπρεπε να προστατευόμαστε από τα αγόρια που έριχναν τσίχλες από πάνω. Τότε το πρόγραμμα ήταν διπλό και βλέπαμε δυο ταινίες με ένα εισιτήριο. Μου άρεσε και το θέατρο. Αρχικά σπούδασα θέατρο και σκηνοθέτησα μερικά έργα. Στη Νέα Υόρκη, όταν πήγαινα στο κολέγιο, δεν υπήρχαν πολλά καινούρια και συναρπαστικά θεατρικά έργα. Εμοιαζε σαν να επαναλάμβαναν τα ίδια έργα ξανά και ξανά. Είχα γράψει ένα θεατρικό έργο για τη Ζέλντα Φιτζέραλντ και πολλοί μου έλεγαν πως ήταν πολύ κινηματογραφικό. Προσωπικά δεν μου άρεσε το προσκήνιο του θεάτρου. Το έβρισκα περιοριστικό. Γι' αυτό αποφάσισα να σπουδάσω κινηματογράφο».

- Εκεί γνώρισες τον Τζιμ Τζάρμους;

«Ναι, συνάντησα τον Τζιμ στη σχολή και αρχίσαμε να εργαζόμαστε μαζί. Τότε στη Νέα Υόρκη μπορούσες να δεις πάρα πολλές αμερικανικές ταινίες και αρκετές ξένες. Υπήρχαν πολλές μικρές αίθουσες προβολών. Υπήρξε θα έλεγα ένα είδος έκρηξης στο χώρο».

- Σήμερα είναι πιο εύκολο να γυρίσεις μια ανεξάρτητη ταινία;

«Οχι, είναι πιο δύσκολο. Δεν μπορείς να ζήσεις με τα χρήματα που βγάζεις από μια ανεξάρτητη ταινία. Πιστεύω πως σήμερα είναι μια δύσκολη περίοδος για να φτιάξεις μια ταινία αλλά και για να βρεις διανομή. Εμείς είχαμε επηρεαστεί από τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και μπορούσαμε να αφηγηθούμε ωραίες ιστορίες. Σήμερα πιστεύω πως δεν ξανα-ανακαλύπτουμε την κινηματογραφική γλώσσα. Στη Νέα Υόρκη φτιάχναμε τις ταινίες μας για να τις δείξουμε ο ένας τον άλλο. Δεν μας ενδιέφεραν τα φεστιβάλ ή ο υπόλοιπος κόσμος. Οταν το "Πέρα από τον Παράδεισο" είχε καλή διανομή και πέτυχε στο μποξ-όφις τότε τα πράγματα άλλαξαν. Σήμερα όσες καλές ταινίες γυρίζονται δύσκολα προβάλλονται σε αίθουσα. Σήμερα, οι νέοι σκηνοθέτες δεν έχουν καμιά περιέργεια για το θέατρο. Δεν υπάρχει σοβαρή κουλτούρα. Τα νέα παιδιά δεν δοκιμάζουν κάτι το καινούριο γιατί δεν θέλουν να κάνουν λάθη, δεν έχουν αρκετά χρήματα για να καλύψουν τα λάθη τους. Δεν ενδιαφέροντα για την ιστορία του σινεμά. Κι όμως έχει τόσα να τους προσφέρει».

- Τι σε κράτησε μακριά από τη σκηνοθεσία τόσα χρόνια;

«Δίδασκα κινηματογράφο. Εχω όμως και τέσσερα σενάρια έτοιμα για ταινίες. Προσπαθώ να βρω τα χρήματα. Είναι δύσκολο γιατί, έστω κι αν θέλεις να γυρίσεις μια ταινία χαμηλού κόστους, ας πούμε των 500.000 δολαρίων, χρειάζεται να έχεις σταρ για πρωταγωνιστές. Τον κινηματογράφο τον έχουν αναλάβει μπίζνεσμεν που ενδιαφέρονται πόσα λεφτά θα κερδίσουν. Υπάρχουν λίγοι "γκάνγκστερ της φαντασίας" όπως τους ονομάζω, που θέλουν να φτιάξουν ένα διαφορετικό σινεμά».

- Ετοιμάζεις τώρα κάτι καινούριο;

«Οταν ήμουν στην κριτική επιτροπή στο φεστιβάλ του Κουστουρίτσα στο Κούστεντορφ, μαζί με τη Μαρζιάν Σατραπί, είχα πάρει μαζί μου ένα βιβλίο μυθολογίας και διάβασα μια ιστορία που λεγόταν "She-Wolf" («Η λύκαινα»), μια ιστορία μεταμόρφωσης. Σκέφτηκα να φτιάξω μια σειρά από έξι με εφτά μικρές ταινίες, με τον τίτλο "Μεταμορφώσεις" και να τις έδινα σε έξι σκηνοθέτες. Είναι ιστορίες για παιδιά αλλά και για μεγάλους. Αυτό που είπα σε όλους τους σκηνοθέτες είναι πως δεν θα χρησιμοποιήσουν ειδικά εφέ ή της Pixar, παρά μόνο τα απλά εφέ που μπορούν με την κάμερα. Βρήκαμε και παραγωγούς Γάλλους».

- Βρήκες όλους τους σκηνοθέτες;

«Βρήκα τον Εμίρ, τη Μαρζιάν, τον Μισέλ Γκοντρί και τον εαυτό μου. Υπάρχουν ακόμη δύο που δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα».

- Αν ήταν να διαλέξεις, τι θα προτιμούσες, το γράψιμο σεναρίων, τη σκηνοθεσία ή την ηθοποιία;

«Λατρεύω το γράψιμο. Σ' αυτό βρίσκομαι στο δικό μου κόσμο. Μου αρέσει και να σκηνοθετώ και να κάνω την παραγωγό. Αλλά πρέπει να προσέχω. Εχω μια πρακτική πλευρά που διακόπτει τη σκηνοθετική πλευρά μου».

- Συνεργάζεσαι στη νέα ταινία που γυρίζει ο Τζάρμους;

«Οχι, αυτή τη φορά είναι εντελώς δική του ιστορία. Είναι μια πρωτότυπη, όμορφη ιστορία έρωτα».

- Προτιμάς να γράφεις πρωτότυπες ιστορίες ή να διασκευάζεις;

«Δεν με πειράζει. Εχω γράψει και πρωτότυπες, όπως το "Gone With the Mind", βασισμένη στη ζωή ενός φίλου που έζησε με πυγμαίους. Είναι μια ωραία ιστορία, έχει και χιούμορ κι ελπίζω πως θα βρούμε χρηματοδότες για να τη γυρίσουμε».

- Νόμιζα πως για χαμηλού κόστους ταινία δεν θα ήταν δύσκολο...

«Ακόμη και γι' αυτές θέλουν να επιλέξουν τον ηθοποιό. Στη συγκεκριμένη ταινία είχαμε για πρωταγωνιστή τον Στάνλεϊ Τούτσι και την Κλόρις Λίτσμαν, αλλά ούτε κι αυτά τα ονόματα ήταν αρκετά για να μας εξασφαλίσουν τα χρήματα. Δεν μπορείς να έχεις ηθοποιούς απλώς επειδή είναι σταρ, αν δεν κάνουν για το ρόλο».

- Πώς βλέπεις την κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα;

«Είναι σίγουρα πολύ δύσκολη. Οταν στηρίζεσαι στις τράπεζες και τις πολυεθνικές που μόνη τους μέριμνα είναι το κέρδος σε βάρος του ατόμου... Είναι κάτι το γκανγκστερικό που συμβαίνει και στην Αμερική. Ευτυχώς που ο κόσμος έχει αρχίσει να εξεγείρεται. Εζησα ένα χρόνο, ξέρεις, στην Ελλάδα, ως φοιτήτρια, λίγο μετά που έπεσε η χούντα και έγινα μάρτυρας των μεγάλων διαδηλώσεων για το Πολυτεχνείο. Είχαν μαζευτεί πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Ηταν κάτι αξέχαστο!» 7

Πηγή: Enet.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

ΤΗΣ ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ (venardu@enet.gr)

«Θέλουμε να δούμε ελληνικές ταινίες!» έλεγαν φέτος οι ξένοι επισκέπτες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (που ολοκληρώθηκε την Κυριακή), στους υπεύθυνους του ελληνικού τμήματος. Και ρωτούσαν: «Τώρα με την κρίση, τι γίνεται; Επηρεάστηκε το ελληνικό σινεμά;»

«SUPER DIMITRIOS» Γκραν σουξέ ο ελληνικός κινηματογράφος. Κάτι οι διεθνείς μας επιτυχίες έξω, κάτι η κρίση που έφερε την Ελλάδα -για όλους τους λάθος λόγους- στο προσκήνιο... Πολύ αμφιβάλλουμε, όμως, αν φέτος οι ξένοι ανακάλυψαν έναν νέο Λάνθιμο όπως ίσως ήλπιζαν.

Κάποιοι άλλοι, πάλι, δικοί μας, βρήκαν ευκαιρία να εξάρουν ένα διαφορετικό, πολύ πιο πληθωρικό σινεμά, όπως αυτό που πρεσβεύει ο Μένελαος Καραμαγγιώλης στο πολυαναμενόμενο (και απαιτητικό από πλευράς παραγωγής) «J.Α.C.Ε.». «Τετοιες ταινίες πρέπει να μας εκπροσωπούν έξω και όχι κλεμμένα σενάρια!» αναφώνησε μια συνάδελφος στην πρεμιέρα της ταινίας. Κάποιοι άλλοι πάλι δεν πίστευαν στα μάτια τους παρακολουθώντας, λίγα λεπτά νωρίτερα, έναν κινηματογραφικό βομβαρδισμό τόσο ακραίων συμβάντων που θα ζήλευαν ακόμα και αυτά τα τούρκικα σίριαλ: γονείς που σκοτώνονται μπροστά στα έντρομα παιδιά τους σε κάθε δυνατή παραλλαγή, μεταμοσχεύσεις οργάνων από ανήλικους δότες, αιμομειξίες, ετοιμόγεννες γυναίκες που πυροβολούνται στην κοιλιά, ανάπηροι σαδιστές κ.λπ.

Ταινίες για την κρίση πάντως οι ξένοι είδαν. Οι περισσότεροι άλλωστε από τους έλληνες σκηνοθέτες (άρρενες κατ' αποκλειστικότητα φέτος...) γύρισαν την ταινία τους με το τίποτα. Αμιγώς ανεξάρτητη ήταν και η μικρή έκπληξη του φεστιβάλ «Η πόλη των παιδιών» (Γ. Γκικαπέππας), που έφυγε με τα δυο βραβεία των κριτικών. Ακόμα και ο Κώστας Καπάκας γύρισε ένα low budget road movie με δύο τύπους που σχολιάζουν την Ελλάδα της κρίσης...

Αλλοι, πάλι, όπως ο Θάνος Τσαβλής, έκαναν ταινία με λιγότερα από 100 ευρώ. Οπως άλλωστε, φανταζόμαστε, και ο Γιώργος Παπαϊωάννου με το «Super Dimitrios», μια παρωδία του «Σούπερμαν» διαδραματιζόμενη στη Θεσσαλονίκη. Αν και ανήκει στην κατηγορία των «ταινιών-χαβαλέ», είχε κάποιες σπαρταριστές στιγμές, όπως αυτή που ο Σούπερ Δημήτριος, ως από μηχανής θεός, προσφέρει σε μια φτωχή γυναικα (που ταλαιπωρείται από την απεργία των... τραπεζιτών) ένα τσεκ με συντάξεις έξι μηνών (!). Η ταινία πήρε το βραβείο κοινού. Ο κόσμος έχει απελπισμένη ανάγκη από μια καλή παρωδία. Και από καλό σινεμά εν γένει. Ισως γι' αυτό οι περισσότερες βραδινές προβολές ήταν sold out. Παρεμπιπτόντως ο χώρος του λιμανιού όπου έγιναν οι προβολές ήταν χάρμα: φυτεύτηκαν ελιές, πλακοστρώθηκε, γέμισε ποδήλατα...

Οι περισσότεροι, πάντως, είχαν έναν καλό λόγο να πουν για την Ελλάδα: από τον ελληνικής καταγωγής χολιγουντιανό σκηνοθέτη Αλεξάντερ Πέιν, που δήλωσε θιγμένος από τη δυσφήμηση της χώρας μας έξω, μέχρι την αντισυμβατική, ανεξάρτητη κινηματογραφίστρια Σάρα Ντράιβερ, τη σύντροφο του Τζάρμους, που είπε σε συνέντευξη της: «Στενοχωριέμαι φοβερά για τα νέα παιδιά που δεν μπορούν να σπουδάσουν. Πώς να το κάνουν με τόσα χρέη;» Και πρόσθεσε: «Νομίζω πάντως πως εδώ στην Ελλάδα βοηθά κάπως η Εκκλησία...». Αυτό πάλι πώς της ήρθε;

Κατά τ' άλλα δεν έλειψαν οι καβγάδες (βλέπε Γιάνναρη εναντίον Κακαβά), η ανακοίνωση ενός νέου χρηματοδοτικού προγράμματος υποστήριξης ελληνικών ταινιών (και τηλεταινιών) από την ΕΡΤ και αρκετές ενστάσεις ως προς το ελληνικό κομμάτι του φεστιβάλ, που θεωρήθηκε από πολλούς υποβαθμισμένο φέτος. Αφενός διότι ο Δ. Εϊπίδης εξόρισε στο μάρκετ αρκετές ελληνικές ταινίες (ανάμεσά τους και μερικές άπαιχτες στο κοινό), και αφετέρου διότι μοίρασε τις υπόλοιπες σε διάφορα προγράμματα του φεστιβάλ. «Εντάξει, καταργήθηκαν τα κρατικά βραβεία», σχολίασε κάποιος, «αλλά χάθηκε να δίδονται 2-3 βραβεία από το ίδιο το φεστιβάλ στο ελληνικό σινεμά;»

Οσο για τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη, «πρωταγωνιστή» της φετινής διοργάνωσης (που φιλοξένησε αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του), ήταν διπλά κερδισμένος, αφού ο Λόρενς Κάρντις, ανώτερος επιμελητής κινηματογράφου στο ΜΟΜΑ της Ν. Υόρκης, θα παρουσιάσει στο φημισμένο μουσείο τα «μικρά», νεανικά ταινιάκια του.

Πάντως, η συννεφιασμένη Θεσσαλονίκη, γοητευτική όπως πάντα, προσφέρει από μόνη της άπειρα κινηματογραφικά -και ενίοτε μακάβρια- ερεθίσματα: ακριβώς μπροστά στο ξενοδοχείο μας, οι ανασκαφές του μετρό ανέδειξαν ένα πλήθος αρχαίων... σκελετών (ανάμεσά τους ενός παιδιού κι ενός σκυλιού). Στο δε διπλανό ξενοδοχείο, διαδραματιζόταν ένα άλλου τύπου δράμα: Λίβυοι τραυματίες που φιλοξενούνταν εκεί παρενοχλούσαν, σύμφωνα με μαρτυρίες, σεξουαλικά πελάτισσες του ξενοδοχείου (ανάμεσά τους και προσκεκλημένες του φεστιβάλ) ζητώντας πιεστικά «sex for money». Για να ανέβουν δε οι ερωτικές «μετοχές» τους, έδειχναν στις κοπέλες βίντεο από το κινητό τους, όπου πόζαραν οι ίδιοι πλάι στο πτώμα του Καντάφι... 7

Πηγή: Enet.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

ΤΗΣ ΠΑΡΗΣ ΣΠΙΝΟΥ (spinou@enet.gr)

ΕΧΕΙ ΚΑΙ τα θετικά της η παγκοσμιοποίηση. Δύο καλλιτέχνες με κυπριακή καταγωγή επιβεβαιώνουν τον όρο «διεθνής», καθώς εκθέτουν σε ένα από τα μεγαλύτερα αμερικανικά μουσεία, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης: η Χάρις Επαμεινώνδα, που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο, και ο Γιώργος Γεωργίου, που έχει ορμητήριο το Λονδίνο. Η ποιότητα της δουλειάς τους και η σημαντική πορεία τους αποτέλεσαν τα εχέγγυα για να λάβουν πρόσκληση από το ΜΟΜΑ.

Για να βάλουμε τα πράγματα σε τάξη, δεν εκθέτουν μαζί. Η Επαμεινώνδα έχει ατομική έκθεση στο πλαίσιο του προγράμματος Projects 96 που εδώ και χρόνια καθιέρωσε το μουσείο για να προωθήσει τη σύγχρονη τέχνη. Ο δε Γεωργίου συμμετέχει στην ομαδική έκθεση «Νέα φωτογραφία 2011» μαζί με άλλους πέντε φωτογράφους (Moyra Davey, Deana Lawson, Doug Rickard, Viviane Sassen), που προβάλλει τις διαφορετικές τάσεις και οπτικές της σύγχρονης φωτογραφίας.

* Γνωστή από τη συμμετοχή της στην 52η Μπιενάλε της Βενετίας, στην Μπιενάλε του Βερολίνου το 2008 αλλά και της Αθήνας το 2009, η Χάρις Επαμεινώνδα, που έχει εκθέσει και στην Tate Modern του Λονδίνου, ασχολείται με τη διαπερατότητα της μνήμης. Δημιουργεί φωτογραφικές συνθέσεις από παλιά περιοδικά και βιβλία της δεκαετίας του ,60 και βιντεο-κατασκευές με θέμα τις ελληνικές σαπουνόπερες που έβλεπε όταν ήταν μικρή.

Στο ΜΟΜΑ παρουσιάζει την τρικάναλη βιντεοεγκατάσταση με τίτλο «Tarahi ΙΙΙ, V, VI» (2007), που βασίζεται στη χρήση του αντίστροφου γυρίσματος, του μοντάζ, του κοψίματος, της επανάληψης μοτίβων καθώς χειρίζεται οικείες εικόνες από το παρελθόν. «Η ελλειπτικότητα, οι ρήξεις στην αφήγηση, τα κολάζ, ο πειραματισμός με τα έντονα χρώματα και οι διαφορετικές ταχύτητες του φιλμ δίνουν στο έργο της μια σουρεαλιστική διάσταση», σύμφωνα με την επιμελήτρια του ΜΟΜΑ Ροξάνα Μαρκόκι.

Μια γυναίκα παρατηρεί τις πτυχώσεις μιας κουρτίνας θεάτρου, ένα ζευγάρι βαδίζει ανάποδα σε ένα ηλιόλουστο μονοπάτι, ένας άντρας με μικρόφωνο κοιτάζει προς τον ουρανό όταν ένα πυροτέχνημα φωτίζει το πρόσωπό του... Αυτές είναι μερικές από τις απόκοσμες εικόνες της «Ταραχής». Ρωσική μουσική για πιάνο αποτελεί την ηχητική σύνδεση ανάμεσα στα βίντεο, ενώ γλυπτικές και αρχιτεκτονικές συνθέσεις -αγάλματα, αγγεία, βάθρα- ολοκληρώνουν την εγκατάσταση.

* Ο Γιώργος Γεωργίου ταξιδεύει και φωτογραφίζει στην Ανατολική Ευρώπη και την Τουρκία την τελευταία δεκαετία -άλλωστε έχει ζήσει στην Κωνσταντινούπολη πέντε χρόνια. Από εκεί προέκυψε και η σειρά «Fault Lines», που φιλοξενείται στο ΜΟΜΑ: μια προσωπική, διεισδυτική ματιά στη σύγχρονη Τουρκία. Οι φωτογραφίες του που είχαν εκτεθεί και στην Αθήνα (House of Phography) εστιάζουν σε πρόσωπα και τοπία, δρόμους και αρχιτεκτονική, αποκαλύπτοντας μια χώρα που προσπαθεί να διατηρήσει την παράδοση και την ιδιαιτερότητά της κόντρα στο κύμα της ανάπτυξης και της δυτικοποίησης.

Λαϊκισμός και ισλαμισμός, δημοκρατία και καταστολή είναι ορισμένα από τα δίπτυχα που προβάλλουν μέσα από τις εικόνες του Γεωργίου, ο οποίος έχει αποσπάσει δύο φορές το βραβείο World Press Photo. Ο φακός του μοιάζει να παρακολουθεί το πέρασμα της Τουρκίας στον 21ο αιώνα και στην αναζήτηση μιας σύγχρονης ταυτότητας.

Πηγή: Enet.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Στον ΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ καταστρέφει την Ευρώπη. Μια κατηγορία που όλο και περισσότεροι άνθρωποι εκτοξεύουν πλέον προς την κυβέρνηση Μέρκελ για την οικονομική πολιτική που εφαρμόζει στην ευρωζώνη, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του τρόπου διαχείρισης του προβλήματος χρέους.

Ο Eckhard Hein είναι ένας από τους πλέον διαπρεπείς γερμανούς οικονομολόγους και σφοδρός επικριτής της οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί σήμερα η Γερμανία. Συνομιλήσαμε μαζί του και ιδού τι μας είπε για το νέο σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, για την οικονομική πολιτική της Γερμανίας και για το μέλλον της ευρωζώνης.

Μετά το φιάσκο με το δημοψήφισμα, Βερολίνο και Παρίσι απαίτησαν σαφείς και ξεκάθαρες δεσμεύσεις της Ελλάδας στις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου. Ποια είναι η άποψή σας και πώς βλέπετε γενικότερα τη συμφωνία για το νέο σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας; Είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο -ή είναι ίσως γεμάτο αλλά με ξινό κρασί;

Νομίζω ότι αυτό που σερβίρεται είναι δύσκολο να το καταπιεί η Ελλάδα, όχι λόγω του κουρέματος, που θα προκαλέσει προβλήματα για τις ελληνικές τράπεζες τα οποία μπορεί όμως να είναι διαχειρίσιμα, αλλά λόγω των όρων που συνδέονται με τη συμφωνία και τις συνέπειες για τις μακροοικονομικές πολιτικές. Είναι γνωστό στα οικονομικά ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα της υπερχρέωσης παρά μόνο με τη μεγέθυνση της οικονομίας. Αλλά αυτό που απαιτείται στην περίπτωση της Ελλάδας είναι να συνεχίσει να εφαρμόζει μια σφικτή δημοσιονομική πολιτική και σκληρά μέτρα λιτότητας. Αυτό θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα και θα προκαλέσει μια αποπληθωριστική ύφεση, κατάρρευση της οικονομίας και περιττά βάσανα και πόνο για την κοινωνία. Ταυτόχρονα δεν θα βελτιώσει καθόλου την αναλογία δημόσιου χρέους προς ακαθάριστο εθνικό προϊόν.

Διαβάζοντας την επίσημη ανακοίνωση της συνόδου κορυφής της Ε.Ε., η επιμονή στο ότι η «δημοσιονομική συρρίκνωση» και η σταθερότητα των τιμών πρέπει να παραμείνει ο πρωταρχικός ρόλος της ΕΚΤ, όταν η ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της βρίσκεται σε στασιμότητα και οι προοπτικές διάλυσης της ευρωζώνης είναι πλέον πολύ πιθανές, είναι απλά ακατανόητη. Είναι αυτή η στάση, κατά κύριο λόγο, μια στρατηγική για την προστασία των συμφερόντων των πλεονασματικών χωρών, όπως η Γερμανία;

Ναι, και αυτή η στρατηγική έχει προκαλέσει, και θα συνεχίσει να προκαλεί, πόνο στις ελλειμματικές χώρες, αλλά δεν είναι και προς το συμφέρον των πλεονασματικών χωρών. Είναι απλώς μια καθοδηγούμενη και ηλίθια στρατηγική και θα οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή της ευρωζώνης στο σύνολό της, επειδή οι πλεονασματικές χώρες θα χάσουν τους πελάτες τους και, ως εκ τούτου, θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα συνολικής ζήτησης. Και θα οδηγήσει τις ελλειμματικές χώρες σε αποπληθωριστική ύφεση με σημαντικές απειλές για τη μελλοντική επιβίωση του ευρωνομίσματος.

Φυσικά, προσαρμογές στο εσωτερικό της ευρωζώνης πρέπει να γίνουν, αλλά οι προσαρμογές πρέπει να είναι συμμετρικές και πρέπει να στηρίζονται από την ΕΚΤ. Αυτό σημαίνει μια πολιτική χαμηλών επιτοκίων εκ μέρους της ΕΚΤ και την προθυμία να αγοράσει το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της ευρωζώνης προκειμένου να διατηρηθούν τα μακροπρόθεσμα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα. Και σημαίνει επεκτατικές πολιτικές στις πλεονασματικές χώρες, σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς και υψηλότερα κυβερνητικά ελλείμματα με σκοπό την ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης σε αυτές τις χώρες. Αυτό θα επιτρέψει στις ελλειμματικές χώρες να μειώσουν το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και τα δημόσια ελλείμματα χωρίς να «σκοτώσουν» την οικονομία τους.

Η Ισλανδία έχει ακολουθήσει μια πορεία την οποία μπορεί μερικές περιφερειακές χώρες στην Ε.Ε. να δουν σύντομα ως μια δελεαστική εναλλακτική λύση. Ανησυχεί καθόλου η Γερμανία γι' αυτή την προοπτική; Ή μήπως έχει γίνει τελικά η περιφέρεια ασήμαντη για την εθνική οικονομική στρατηγική της;

Ναι, φαίνεται πράγματι ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται πολύ για την περιφέρεια. Αλλά υποθέτω ότι η κυβέρνηση Μέρκελ είναι πεπεισμένη πως οι πολιτικές που ακολουθεί στηρίζουν σε μακροπρόθεσμη βάση την επιβίωση του ευρώ. Το πρόβλημα είναι απλώς ότι ακολουθεί ένα λανθασμένο οικονομικό μοντέλο, το οποίο αγνοεί πλήρως τις μακροοικονομικές αλληλεξαρτήσεις. Κατ' αρχάς, υπάρχει έλλειψη κατανόησης του ρόλου της Κεντρικής Τράπεζας. Η αποκλειστική μέριμνα για τη σταθερότητα των τιμών και η επιμονή στο να αποτραπεί η ΕΚΤ από το να συνεχίσει με την αγορά δημόσιου χρέους από χώρες μέλη της ευρωζώνης είναι ένα καλό δείγμα αυτής της έλλειψης κατανόησης του ρόλου μιας κεντρικής τράπεζας που ανέφερα. Στην κυβέρνηση αγνούν ότι η Κεντρική Τράπεζα πρέπει να εγγυηθεί το δημόσιο χρέος, προκειμένου να αποφευχθούν υπερβολικά υψηλά μακροχρόνια επιτόκια -κάτι το οποίο γίνεται σε πολλές άλλες χώρες εκτός ευρωζώνης. Δεύτερον, υπάρχει εμμονή με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, η οποία αγνοεί τον σταθεροποιητικό μακροοικονομικό ρόλο των δημόσιων ελλειμμάτων, όχι μόνο, αλλά κυρίως σε μια περίοδο με αδύναμη ζήτηση. Και, τρίτον, υπάρχει η ανόητη σύσταση ότι όλες οι άλλες χώρες της ευρωζώνης πρέπει να γίνουν σαν τη Γερμανία και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και, ως εκ τούτου, την ικανότητά τους να εξάγουν και να παράγουν εξαγωγικά πλεονάσματα. Αλλά πού θα πάνε όλα αυτά τα πλεονάσματα; Αυτό το μοντέλο μπορεί να πετύχει μόνο εάν οι ΗΠΑ είναι πρόθυμες να δεχτούν να έχουν ακόμη υψηλότερα ελλείμματα ή εάν η Κίνα και η Ιαπωνία, ως κύριες πλεονασματικές χώρες τρεχουσών συναλλαγών, ξεκινήσουν ενεργά προς μια σημαντική μείωση των πλεονασμάτων τους. Αυτά είναι μάλλον απίθανα να συμβούν και, συνεπώς, μια αναπτυξιακή στρατηγική βασισμένη στις εξαγωγές, για όλες τις χώρες της ευρωζώνης, είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Διάσωση του ευρώ από την Κίνα; Πώς σας ακούγεται αυτή η ιδέα, που φαίνεται να εξετάζουν στα σοβαρά οι σημερινοί ευρωπαίοι ηγέτες, και τι λέει για την κατάσταση στην ευρωζώνη;

Η Κίνα, ως η κύρια πλεονασματική χώρα τρεχουσών συναλλαγών σε παγκόσμια κλίμακα, έχει συσσωρεύσει τεράστιο ποσό ξένων συναλλαγματικών αποθεμάτων και φαίνεται πως ετοιμάζεται τώρα να κάνει αλλαγές θέσεων των κεφαλαίων της. Η κινεζική πίστωση μπορεί επομένως να είναι χρήσιμη για μεμονωμένες ελλειμματικές χώρες της ευρωζώνης. Ωστόσο, από μακροοικονομική άποψη, αυτό δεν χρειάζεται. Η ευρωζώνη είχε και έχει σε γενικές γραμμές ισορροπημένους τρέχοντες ισολογισμούς με τον υπόλοιπο κόσμο. Ως εκ τούτου, δεν είναι μια περιοχή καθαρού οφειλέτη η οποία εξαρτάται για πίστωση από δανειστές εκτός ευρωζώνης. Οι θέσεις πιστωτή-οφειλέτη στο ευρωζωνικό ισοζύγιο και τα προβλήματα των υπερχρεωμένων χωρών μπορούν συνεπώς να θεραπευθούν εντός της ευρωζώνης.

Ποιες είναι όμως οι πιθανότητες η Ευρωπαϊκή Ενωση να επιβιώσει με τη σημερινή της μορφή;

Κατά την άποψή μου, η ευρωζώνη θα επιβιώσει μόνο εάν είναι διατεθειμένη να αλλάξει. Μόνο εάν προχωρήσουμε με την οικονομική πολιτική της ολοκλήρωσης και δημιουργήσουμε μια οικονομική διακυβέρνηση σε επίπεδο ευρωζώνης, καθώς και μια Κεντρική Τράπεζα η οποία είναι υπεύθυνη για τη ρευστότητα του δημόσιου χρέους της ευρωζώνης, και έναν σταθερό μηχανισμό δημοσιονομικών μεταβιβάσεων προς τις χώρες του νότου για να μπορέσουν να έχουν μεγαλύτερες προοπτικές ανάπτυξης, μόνο τότε θα επιβιώσει το ευρωνόμισμα -και πιθανότατα η Ε.Ε. στη σημερινή της μορφή.

WHO is who?

Καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Οικονομικών και Νομικής του Βερολίνου. Διετέλεσε ανώτατος ερευνητής στο Ινστιτούτο Μακροοικονομικής Πολιτικής του Ιδρύματος Hans-Bockle και έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Carl von Ossietzky, στο Πανεπιστήμιο του Χάμπουργκ και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Δικτύου Ερευνας Μακροοικονομικών και Μακροοικονομικής Πολιτικής και η έρευνά του έχει δημοσιευθεί σε πολλές ακαδημαϊκές επιθεωρήσεις διεθνούς κύρους. Εχει δημοσιεύσει μια μεγάλη σειρά βιβλίων, με πιο πρόσφατα τα εξής: The World Economy in Crisis -The Return of Keynesianism?» (2010) και «Α Modern Guide to Keynesian Macroeconomics and Economic Policies» (2011).

Πηγή: Enet.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Με λένε Ηρωίνη, κάποιοι με φωνάζουν " Πρέζα" ή " Άσπρη" ή " Ζουζού" ή κάποιοι άλλοι " παραμύθα" , ακόμα και παραμύθα και " Βασίλισσα" με έχουν πει !!

Έχω πολλά παρατσούκλια άλλα δεν έχει κάμια σημασία έτσι και αλλιώς το αποτέλεσμα μου είναι πάντα το ίδιο, είμαι πολύ διάσημο ναρκωτικό σε όλο τον κόσμο.

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να προφέρουν το όνομα μου, με γνωρίζουν όλοι, όλο και κάποιο φίλο τους ή συγγενή τους ή γνωστό τους έχω πάρει μαζί μου στο θάνατο.

Έχω σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους και δεν υπολογίζω τίποτα και κανέναν, ούτε άντρες , ούτε γυναίκες , ούτε νέους , ούτε γέρους , ούτε φτωχούς ή πλούσιους .

Όποιος με πλησίαση τον " παίρνω" μαζί μου σε ένα ταξίδι με έναν και μόνο προορισμό τον " θάνατο". Αυτός είναι εξάλλου ο σκοπός μου, να σκοτώσω όσο πιο πολλούς μπορώ και μέχρι τώρα τα καταφέρνω μια χαρά, άλλωστε έχω βοήθεια, έχω σύμμαχο τον φόβο να μάθουν πια είμαι , την άγνοια που έχει ο κόσμος για εμένα.

Βλέπεις συνήθως ο κόσμος αναγκάζεται να με γνωρίσει τις περισσότερες φορές αφού έχω κάνει ήδη την δουλειά μου και όχι πρίν, κάνεις δεν πιστεύει ότι θα του χτυπήσω την πόρτα και θα αρρωστήσω τα παιδιά του και εκεί ακριβώς εγώ ύπουλα πατάω και όσο ο κόσμος δεν μαθαίνει για έμενα τόσο πιο εύκολα πηγαίνω κοντά τους !

Μου αρέσει να σε παίρνω από το χέρι σε μικρή ηλικία και να σε γνωρίζω στους φίλους και συνεργάτες μου , στα άλλα τα ναρκωτικά και εσύ αργά ή γρήγορα να έρχεσαι στην αγκαλιά μου, αφού σε ετοιμάσουν για έμενα.

Μόλις με δοκιμάσεις γινόμαστε οι καλύτεροι φίλοι, σου παίρνω όλο τον πόνο που σου προκαλούν τα συναισθήματα και η πραγματικότητα της ζωής , που είναι τόσο σκληρή, έρχομαι σαν βάλσαμο στην ψυχή σου , σε κάνω να αισθάνεσαι ανίκανος -η όταν είσαι μακριά μου και βασιλιά όταν είσαι κοντά μου.

Σε παρασέρνω μαζί μου και δεν φοβάσαι τίποτα , σου κάνω παρέα συνέχεια και είναι πολύ εύκολο να σε κάνω να πιστέψεις ότι φταίει το σύστημα , το κράτος , η οικογένεια σου. Έτσι δεν είναι ?

Μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται και που έχεις μπλέξει, μέχρι τα πρώτα ίχνη στέρησης εμφανιστούν , όλα είναι μαγικά. Ζεις σε ένα κόσμο ονειρικά πλασμένο και σιγά σιγά έχεις γίνει ολοκληρωτικά δικός μου, τώρα μου ανήκεις, τώρα θα με γνωρίσεις πραγματικά , τώρα χωρίς εμένα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Δεν μπορείς ούτε να φας, ούτε να κοιμηθείς , ούτε να δουλέψεις. Δεν μπορείς να κάνεις έρωτα, να ονειρευτείς, ούτε να κουνηθείς, τώρα καταλαβαίνεις ότι με έχεις παντρευτεί και είναι πολύ δύσκολο να με χωρίσεις .

Δεν θα σε αφήσω να φύγεις, έχουμε πορεία μαζί, τώρα θα κάνεις ότι σου πω για να με βάλεις στο σώμα, στις φλέβες, στη μύτη σου.

Βλέπεις είμαι παρα πολύ ακριβή, δεν ζητάω μόνο τα χρήματα σου, αυτά που θέλω από εσένα είναι και η ψυχή σου , το πνεύμα σου και το σώμα σου. Θέλω το μυαλό σου να περιστρέφεται μόνο γύρω από έμενα, θέλω οι γύρω σου να σε κοιτάνε με αηδία και να κουνάνε το κεφάλι, να χάσεις κάθε ίχνος αξιοπρέπειας , ελευθέριας και ειλικρίνειας .

Τώρα θέλω να πληγώνεις όποιον σε πλησιάζει, να φέρεις την οικογένεια σου σε απόγνωση μέχρι να την διαλύσεις τελείως, να χάσουν κάθε ελπίδα σωτήριας για εσένα και να μείνεις μόνος-η και πάλι να βρίσκεις παρηγοριά μόνο σε εμένα.

Επίσης θέλω να γεμίσεις δικαστήρια και καταδίκες, αν γίνεται να σαπίσεις σε κάποιο βρώμικο κελί φυλακής ή να ουρλιάζεις για βοήθεια δεμένος σε κάποιο ψυχιατρείο.

Θέλω τα χέρια σου, τις φλέβες σου, το συκώτι σου και το αίμα σου , θέλω τα πάντα από εσένα και τα παίρνω μέχρι να πεθάνεις σε κάποιο ατύχημα ή να ξεζουμίσω ότι έχει απομείνει απο εσένα και να σε βρούνε "μπλε" σε κάποια τουαλέτα ή κάτω απο καμιά γέφυρα, μόνο και πεταμένο.

Όλα αυτά θέλω από εσένα για να σε αφήσω και να πάω σε κάποιον άλλων, είμαι τόσο άπληστη που δεν μου φτάνει τίποτα .

Το μόνο που μισώ και μπορεί να σε πάρει απο έμενα είναι τα "προγράμματα" είναι αυτοί που μένουν " καθαροί" απο εμένα και αναρρώνουν ενωμένοι , δουλεύουν με τον εαυτό τους και βλέπουν τι τους έχω κοστίσει .

Τους μισώ άλλα έχω μεγάλη υπομονή , αν μείνει κάποιος μόνος θα τον βρώ και θα τον κάνω πάλι δικό μου, μισώ την διαδικασία της ανάρρωσης , μισώ τα προγράμματα πλήρης αποχή και αυτούς που ξέφυγαν απο έμενα.

Είμαι η ΗΡΩΙΝΗ και σκοτώνω κάθε μέρα αφού σπείρω μιζέρια και πόνο σε όποιον με γνωρίσει.

Αναδημοσίευση από: thesprotia-news.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

 Από τον Ελλήνα προς τον Ελληναρά.

Περάσαμε πολλά χρόνια μαζί. Εγώ σε θυμάμαι, Εσύ με θυμάσαι? Στο σχολείο ήμουν αυτός που ζητούσες να αντιγράψεις από το γραπτό μου. Στο Γυμνάσιο και λύκειο ήμουν αυτός που ήθελε να μάθει και να διαβάσει όταν εσύ και οι υπόλοιποι θέλατε κοπάνες. Οι κοπάνες σου δεν με πείραζαν, με πείραζαν οι καταλήψεις και οι μαθητικές πορείες.

Στο Πανεπιστήμιο ήμουν αυτός που απέφευγα τις κομματικές οχιές που σαν πρώτο μέλημα τους είχαν το κόμμα και όχι το πανεπιστήμιο. Ήμουνα αυτός που έβλεπε τους κομματικούς αγροίκους να διακόπτουν μαθήματα, εξεταστικές  για να κάνουν ανακοινώσεις. Ήμουνα αυτός που δεν ήθελε ποτέ η σχολή να κλείσει, αλλά χανόταν η φωνή μου στην φάρμα με τα ζώα. Είμαι αυτός που ήθελε να μάθει και να δώσει εξετάσεις, και έβλεπα τους πράσινους,μπλε και Κόκκινους να έχουν από πριν τα θέματα. Για εσένα το πανεπιστήμιο ήταν δημόσιες σχέσεις, για έμενα τόπος μάθησης.

Εσύ ήθελες να φτιάξεις δίκτυο λοιπών λαμογιών, ενώ εγώ να αποκτήσω γνώσεις και ικανότητες. Στα πάρτι ήσουν πρώτη μούρη, αλλά στα μαθήματα άφαντος. Στο πανεπιστήμιο πατούσες όταν θυμόσουν, αλλά κομματικές εκδηλώσεις δεν τις έχανες. Δεν ήσουν έξυπνος, απλώς εξυπνάκιας.

Είμαι αυτός στον οποίο κλείνεις τον δρόμο όταν πηγαίνω στην δουλειά ή το σπίτι μου. Συνήθως διαμαρτύρεσαι για την ομάδα σου, για τον καιρό, για τις αλλαγές που πλήττουν τα προνόμια σου. Πάντα υπάρχει ένας λόγος για την διαμαρτυρία σου και σου αρέσει να διαμαρτύρεσαι συχνά. Είμαι αυτός που ταλαιπωρείται στα διόδια, στα σύνορα από μια ομάδα 20 τύπων με πανό. Είμαι αυτός που πρέπει να ελέγχει το πρόγραμμα των απεργιών σε καθημερινή βάση. Είμαι αυτός που έχω μαγαζί στο κέντρο και δεν μπορώ να κάνω πια την δουλειά μου γιατί ξέρω ότι από τις 200 μέρες εργασίας τις μισές θα λειτουργώ κουτσά.  Είμαι αυτός που πληρώνει τις σπασμένες τζαμαρίες που εσύ σπας.

Είμαι αυτός που δεν μπορώ να ταξιδέψω μέσα και εκτός της Ελλάδος όταν δένεις τα καράβια ή κλείνεις αεροδρόμια. Είμαι αυτός που χάνω δουλειές και εισόδημα με τις παραπάνω πράξεις σου. Όταν εσύ βγαίνεις και γκαρίζεις εγώ πρέπει να συνεχίσω να πολεμώ και να προσπαθώ γιατί έτσι έχω μάθει.

Όταν εσύ βγαίνεις το βράδυ στα μπουζούκια και μετράς το εγώ σου με το πόσα λουλούδια θα ρίξεις στην πίστα, εγώ κοιμάμαι και ξεκουράζομαι ή διαβάζω. Την δική σου υπερκατανάλωση φροντίζω εγώ που κάνω αποταμιεύσεις. Πότε δεν πήρα εορτοδάνειο, Δημοσιουπαλλοδάνειο, διακοποδάνειο! Εσύ όμως ήσουν πρώτος χρήστης. Με το εισόδημα μου μπορούσα να πάρω audi αλλά πήρα Toyota. Εσύ από την άλλη δανείστηκες μέχρι την κεφαλή σου και πήρες Mercedes αντί για Toyota και οι δόσεις σε τσακίζουν.

Είμαι αυτός που αποκαλείς κορόιδο γιατί πληρώνω τους φόρους μου, ενώ εσύ μπορείς και τους αποφεύγεις. Είμαι αυτός που αποκαλείς βλάκα γιατί κάθομαι και δουλεύω στην δουλειά μου και κάνω και υπερωρίες, εσύ εάν είσαι στο δημόισο την σκαπουλάρεις από νωρίς για να προλάβεις και το μεσημεριανό.

Απέφευγα τους πολιτικούς και τις γλοιώδεις υποσχέσεις τους γιατί είμαι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος. Από την άλλη εσύ πουλήσεις την ψήφο σου για ρουσφέτια, προνόμια και συμφωνίες. Το κόμμα έγινε η ομάδα σου και εσύ το κομματόσκυλο.

Εσύ σαν αγρότης έδινες ψευδή στοιχεία  στην Ευρωπαϊκή ένωση για την σοδειά και παραγωγή σου(λολ) με ανάγκαζες να αγοράζω και να είσαγω ξένα γεωργικά προϊόντα γιατί προτιμούσες επιδοτήσεις-μπουζούκια-Porsche χωρίς δουλειά παρά εργασία και προσπάθεια. Εσύ σαν συνδικαλήστης έκλεισες όλην την παραγωγική βιομηχανία στην Ελλάδα αυτές τις δεκαετίες και έκανες το Made-in-Greece να αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Είσαι αυτός που αγαπάνε οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι μια που τους έστειλες τόσες επενδύσεις.

Είσαι αυτός που τσάκισες τα ταμεία με ψεύτικες αναπηρικές συντάξεις, συντάξεις στα 40(ξέρεις ποίος είσαι), πλαστές συντάξεις. Το χειρότερο είναι δεν έδωσες τίποτα στα ταμεία, ενώ εγώ τα έδωσα όλα και δεν θα δω τίποτα από αυτά. Είσαι αυτός που ζητάς να αυξηθούν οι φόροι γιατί έτσι ζεις, από φόρους των υπολοίπων.

Εγώ ποτέ μου δεν καταδέχθηκα να δουλέψω στο δημόσιο. Δεν είναι δουλεία παραγωγική, αλλά μεταφορά εισοδήματος από μια κοινωνική ομάδα σε μια άλλη. Ήθελα καριέρα στην ελευθερή αγορά. Εσύ όμως έκανες τα πάντα για μια θέση στο δημόσιο, γιατί πολύ απλά αυτό θέλεις: να πληρώνεσαι για μηδαμινή προσπάθεια. Είμαι αυτός που όταν έρχομαι να εξυπηρετηθώ στο δημόσιο με συμπεριφέρεσαι σαν είλωτα που έχει εισέλθει στο προσωπικό σου τσιφλίκι.

Είμαι αυτός που δεν του έδινες πότε απόδειξη και εάν ζητούσα αύξανες την τιμή πολύ παραπάνω (ΦΠΑ και φόρος εισόδηματος) γιατί πολύ απλά δεν τα είχες υπολογίσει πότε να κάνεις σωστή δουλειά. Είμαι αυτός που βλέπει ότι η χώρα του έχει τους πιο ακριβοπληρωμένους ελεύθερους επαγγελματίες. Είμαι αυτός που του ζητούσες «γρηγορόσημο» για να κάνεις απλώς την δουλειά σου.

Τώρα που τα ζωνάρια στένεψαν και εσύ κατεβαίνεις στον δρόμο γιατί τα παραπάνω δεν θα ισχύουν πια, εγώ βρίσκομαι ακόμη στο γραφείο, στο μαγαζί και παλεύω για το μέλλον μου.  Εσύ από την άλλη δίνεις μάχη με νύχια και με δόντια να κρατήσεις την παλαιά τάξη πραγμάτων.

Τόσα χρόνια δεν μίλησα. Δεν κατέβηκα να κλείσω κανέναν δρόμο, καμία επιχείρηση. Τόσα χρόνια μου ρουφούσαν το αίμα και ήξερα ότι το σύστημα είναι εναντίον μου. Με είδες ποτέ να κλείνω καμία δημόσια υπηρεσία? Με είδες ποτές να βγαίνω στους δρόμους και να ζητώ λιγότερο κράτος και λιγότερους ΔΥ? Με άκουσες ποτέ να λέω να βγούνε τα κόμματα από τα πανεπιστήμια?

Σου έχω νέα Ελληναρά! Την έχασες την μάχη. Το ρολόι δεν ξαναγυρνά. Μπορείς να φωνάξεις και να διαμαρτύρεσαι όσο θέλεις, αλλά τον εαυτό σου θα βλάπτεις. Οι μάσκες έπεσαν. Με τις πράξεις σου Ελληναρά έφερες την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Το χειρότερο είναι ότι οι ξένοι έχουν την χείριστη άποψη για τους Έλληνες τώρα (δεν κάνουν διάκριση μεταξύ εμένα και εσένα).

Υπάρχει μια διαφορά και είναι τεράστια. Δεν είμαστε τα ίδια άτομα όπως κατάλαβες. Οι Έλληνες στο εξωτερικό διαπρέπουν. Για δες το Λονδίνο πόσες επαγγελματίες από Ελλάδα έχει? Πόσοι φοιτητές σπουδάζουν εκεί? Σε διεθνές επίπεδο οι Έλληνες επιστήμονες έχουν διαπρέψει. Οι Έλληνες στα ναυτιλιακά έχουν κυριαρχήσει. Ακαδημαϊκά Έλληνες υπάρχουν σε πάρα πολλά πανεπιστήμια. Σε πολυεθνικές η παρουσία τους είναι ακόμη ισχυρότερη.

Ναι οι Έλληνες έχουν αξία και την διεκδικούν, δεν τους την χαρίζει κανένας λόγω δάφνες του αρχαίου παρελθόντος. Με προσπάθεια ανεβαίνουν στην σκάλα της επιτυχίας. Τρανό παράδειγμα είναι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η μεγαλύτερη εξαγωγή της Ελλάδος είναι οι σπουδαστές στο εξωτερικό. Ο Ελληναράς κατάντησε τα ελληνικά πανεπιστήμια ως κομματικές αρένες, ας τα κρατήσεις εσύ

Κράτησε το Δημόσιο σου, κράτησε και τις πορείες σου, κράτησε τους πολιτικούς σου (όλων των κομμάτων), κράτησε την διαφθορά σου, κράτησε τα λαμόγια σου, κράτησε ότι σου αρέσει. Βγες από την Ευρώπη και από το Ευρώ αφού είσαι τόσο μάγκας. Απλώς από εδώ και στο εξής θα πρέπει να συνηθίσεις χωρίς εμένα. Χωρίς εμένα που έκανα πλάτες για να τρως. Εμένα ξέχασε με. Ξέχασε τους φόρους που πλήρωνα, ξέχασε τις εισφορές.

Ναι Ελληναρά σε κουράστηκα. Εσύ τα τελευταία 2 χρόνια μπορεί να έχεις πάθει Σοκ αλλά έτσι είναι η ζωή: προσπάθεια. Ξέρω ότι σου ήρθε σαν σοκ ότι θα πρέπει να δουλέψεις και να ξεβολευτείς. Στην αρχή είναι δύσκολα, μετά συνηθίζεις. Η ζωή δεν είναι μόνο άνοδος. Εγώ όμως δεν σε αντέχω άλλο. Πάρε την χώρα έξω από την Ευρώπη, έτσι και αλλιώς ποτέ δεν ταιριάξες με τους Ευρωπαίους, μόνο τα λεφτά τους ήθελες.

Εγώ τι θα κάνω? Μην ανησυχείς για εμένα. Εάν είμαι επαγγελματίας με ικανότητες θα βρω δουλειά σε άλλες χώρες. Εάν είμαι επιχειρηματίας θα χρησιμοποιήσω το δαιμόνιο μου να βρω κάποια ευκαιρία. Εάν είμαι Ιατρός, δικηγόρος, μηχανικός θα πάρω και πιο εύκολα βίζα για εργασία σε άλλη χώρα. Θα είναι δύσκολο, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα: χωρίς πολιτικούς νονούς και συντεχνίες. Αφού δεν με σεβάστηκες, θα πάω αλλού που θα με σέβονται.

Πιστεύω στην εξέλιξη και θα εξελιχθώ. Για εσένα δεν είμαι τόσο σίγουρος. Σίγουρα Θα σου λείψω, εσύ όμως καθόλου.

Αναδημοσίευση από: http://wiredandready.net/2011/11/03/greeguys/

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

- ... πως μπορεί η απάντηση να είναι ΟΧΙ.

Χρήστος Γεωργιάδης - http://crispost.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Ο Άγγελος Χαριστέας, επιθετικός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου και του Παναιτωλικού, μίλησε στον «Αθήνα 9.84″ και τη Δέσποινα Μπαρδάκου για την εμπειρία του στην Ευρώπη, το πρωτάθλημα και την εθνική ομάδα.

Γιατί στον Παναιτωλικό και όχι σε μία ομάδα με καλύτερο όνομα;

Δεν στάθηκα καθόλου σε ονόματα. Δεν έκανα τέτοιες σκέψεις. Μίλησα με τον κύριο Κωστούλα που γνωρίζει πολύ καλά τη νοοτροπία ενός ανθρώπου που ζει πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Με κατάλαβε, τον κατάλαβα πολύ καλά και γι’ αυτό το λόγο ήρθαμε πολύ γρήγορα σε μία συμφωνία.

Παρόλα αυτά, κάθε χρόνο όσον καιρό έλειπες στο εξωτερικό, ακουγόταν το όνομά σου για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Είχε βάση αυτή η φημολογία;

Απλά ερευνούσαν τις προθέσεις μου για το εάν θέλω ή όχι να επιστρέψω. Εγώ μέχρι πρότινος, για δικούς μου λόγους, δεν ήθελα να γυρίσω και γι’ αυτό γινόταν όλος αυτός ο ντόρος που έλεγε ότι με ζητούσε κάποια ομάδα της Αθήνας. Η ουσία είναι ότι ουδέποτε υπήρξε κάποια τέτοια πρόταση.

Έχεις αγωνιστεί σε αρκετούς συλλόγους του εξωτερικού. Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη εμπειρία σου;

Φυσικά και η καλύτερη εμπειρία μου ήταν η πρώτη μου ομάδα στο εξωτερικό, η Βέρντερ Βρέμης, γιατί αγωνιζόμουν σε μία από τις κορυφαίες ομάδες του γερμανικού πρωταθλήματος, δούλεψα με τον ίδιο προπονητή και τα δυόμιση χρόνια που έπαιξα με αυτή τη φανέλα, κέρδισα νταμπλ. Οι άνθρωποί της με αγάπησαν όπως και οι φίλαθλοι. Ήταν η καλύτερη εμπειρία μου στην Ευρώπη, χωρίς να θέλω να μειώσω τις υπόλοιπες ομάδες. Όσον αφορά τη χειρότερη εμπειρία μου στο εξωτερικό, πιστεύω ότι ήταν το πέρασμά μου από την Αρλ της Γαλλίας όπου έμεινα τρεις μήνες. Είναι μια περίοδος στη ζωή μου που θέλω να ξεχάσω, αν και υπάρχει στο βιογραφικό μου, γιατί πραγματικά πέρασα πάρα πολύ άσχημα.

Πόσο άλλαξε η ζωή σου μετά το Γιούρο 2004;

Αναμφισβήτητα η ζωή μου άλλαξε πάρα πολύ. Προς το καλύτερο πάντα. Εκτός από πρωταθλητής Ευρώπης, απέκτησα ευρωπαϊκή ταυτότητα και μία αίγλη στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό τον τίτλο. Με βοήθησε με τον καλύτερο τρόπο για να κάνω μία σπουδαία καριέρα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούστηκαν για σένα σκληρές κριτικές. Γιατί δεν έχεις απαντήσει σε καμία από αυτές;

Μπορώ να πω ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν μετάνιωσα καθόλου που δεν ασχολήθηκα με ανθρώπους που κατά καιρούς με πολέμησαν.

Μπορείς να μας συγκρίνεις τον ΄Οτο Ρεχάγκελ με τον Φερνάντο Σάντος;

Δεν θα έλεγα ότι μου αρέσει να συγκρίνω δύο ανθρώπους που έχουν σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό τους. Και ο κύριος Ρεχάγκελ ο οποίος ήταν προπονητής πάρα πολλά χρόνια στην εθνική μας ομάδα και ο κύριος Σάντος που βρίσκεται στο τιμόνι της τα δύο τελευταία χρόνια είναι πολύ επιτυχημένοι. Ο πρώτος με την κατάκτηση του Γιούρο της Πορτογαλίας το 2004 θα μείνει αξέχαστος ιδιαίτερα στους Έλληνες. Ο δεύτερος έχει δώσει αρκετά νέα στοιχεία στην ομάδα, κάποια διαφορετικότητα στον τρόπο παιχνιδιού. Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι και οι δύο έχουν αφήσει το στίγμα τους στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Ποια είναι η γνώμη σου για αυτή την εθνική; Σε τι διαφέρει αγωνιστικά από τη χρυσή ομάδα του 2004 και του 2008;

Σίγουρα δεν διαφέρει σε πάρα πολλά πράγματα, όσον αφορά τη νοοτροπία. Αγωνιστικά θα έλεγα ότι διαφέρει γιατί υπάρχει μία ποικιλία παικτών που αγωνίζονται στην ομάδα. Ο κύριος Σάντος δείχνει να εμπιστεύεται πολλούς παίκτες. Όποιος αξίζει να αγωνιστεί μια συγκεκριμένη περίοδο, θα παίξει. Με τον κύριο Ρεχάγκελ ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα, συνήθως η ομάδα είχε τον ίδιο κορμό. Ο προπονητής δεν έκανε τόσο μεγάλες αλλαγές όπως ο τωρινός τεχνικός της εθνικής μας. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ο κάθε προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία και δουλεύει πάνω σε αυτήν.

Ποιο είναι κατά τη γνώμη σου το φαβορί για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος;

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι είναι ένα περίεργο πρωτάθλημα. Κάποιες ομάδες έχουν παίξει έξι παιχνίδια, κάποιες έχουν παίξει τρία, άλλες τέσσερα, άλλες πέντε. Είναι λίγο περίεργα τα πράγματα. Κάποιες ομάδες αγωνίζονται στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα πάντα τα φαβορί είναι γνωστά. Τα τελευταία χρόνια Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός το έχουν μονοπωλήσει, με τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ να είναι άξιοι διεκδικητές χωρίς ωστόσο να καταφέρνουν να κερδίζουν κάποιον τίτλο. Πιστεύω ότι και φέτος τα πράγματα θα κινηθούν στα ίδια επίπεδα. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είναι οι δύο ομάδες που θα κυνηγήσουν τον τίτλο, μαζί με τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ που θα ακολουθήσουν δυναμικά στο κυνήγι του πρωταθλήματος.

Στο μπάσκετ κάποιοι παίκτες όταν περάσουν τα τριάντα αποχωρούν από την εθνική ομάδα. Τι ένιωσες όταν σε κάλεσε ο Φερνάντο Σάντος για το παιχνίδι με την Κροατία;

Το μπάσκετ είναι διαφορετικό άθλημα από το ποδόσφαιρο. Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν άπειρα παραδείγματα που παίκτες αγωνίζονται σε μεγάλη ηλικία στις εθνικές ομάδες. Αν ανατρέξουμε στη δική μας εθνική, ουκ ολίγοι είναι εκείνοι που συνέχισαν να παίζουν σε μια αρκετά ώριμη ηλικία. Εγώ πρέπει να σας ομολογήσω ότι πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου δούλευα με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ξαναφορούσα τη φανέλα με το εθνόσημο, χωρίς όμως να γίνει πρωταρχικός στόχος στην καριέρα μου. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι όταν τα πράγματα τα αφήνεις, δεν τα πιέζεις και τα αφήνεις να έρχονται από μόνα τους, σου συμβαίνουν με πολύ όμορφο τρόπο. Για μένα είναι πολύ σημαντικό που επέστρεψα στην εθνική ομάδα στο τελευταίο παιχνίδι και χαίρομαι που μπόρεσα να βάλω ένα μικρό λιθαράκι, βοηθώντας στην επίτευξη του στόχου, αν και τα μεγάλα συγχαρητήρια αξίζουν στα παιδιά που τράβηξαν το κουπί τα τελευταία δύο χρόνια.

Πηγή: Polispress.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

«Η Ελλάδα να γίνει σαν την Αργεντινή»! Αυτή είναι η απάντηση του Ρομπέρτο Λαβάνια για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα μας. Ο κ. Λαβάνια, είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής, που έδιωξε το ΔΝΤ από τη χώρα του, αρνήθηκε να ακολουθήσει τις «συνταγές» που αυτό πρότεινε και στη συνέχεια ανέλαβε το δύσκολο έργο να βγάλει τη χώρα του από την κρίση με την οποία είχε έρθει αντιμέτωπη.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό «Επίκαιρα», τονίζει την ομοιότητα των λύσεων που προτείνει το ΔΝΤ ανεξαρτήτου χώρας και τις συνέπειες που οι «λύσεις» αυτές επιφέρουν. Εξηγεί πώς αντιμετώπισε στη χώρα του την οικονομική κρίση που είχε ξεσπάσει. Η άποψη που δίνει για να βγει η Ελλάδα από την κρίση, είναι να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον πρώην υπουργό, τα χρήματα που θα σταματήσουν να πηγαίνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους, θα χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας με την βελτίωση των υποδομών, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, της επιστήμης και της παιδείας.

Ακολουθούν ορισμένες από τις απαντήσεις που έδωσε ο Ρομπέρτο Λαβάνια, στη συνέντευξη που παραχώρησε:
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια κρίση χρέους ανάλογη με αυτή που αντιμετώπισε η Αργεντινή στις αρχές της νέας χιλιετίας και το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση την πιέζουν να υιοθετήσει διαρκώς σκληρότερα μέτρα. Μέτρα που εσείς ως υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής είχατε απορρίψει.

«Το πρόβλημα είναι ότι το ΔΝΤ προτείνει πάντα προγράμματα δημοσιονομικής λιτότητας. Το είχε κάνει στην Αργεντινή το 1999 και είχε καταστροφικές συνέπειες. Το έκανε και το 2001 και είχε επίσης καταστροφικές συνέπειες, γιατί το Δεκέμβριο του 2001, οδήγησε στην πτώχευση της χώρας, με όλες τις αρνητικές συνέπειες της. Όταν ανέλαβα το υπουργείο Οικονομικών, τον Απρίλιο του 2002, μας πρότεινε ξανά τα ίδια προγράμματα. Τότε αποφασίσαμε να απορρίψουμε τις συμβουλές του ΔΝΤ και να εφαρμόσουμε μια διαφορετική πολιτική».
Ποια οικονομική πολιτική ακολουθήσατε για να ξεφύγετε από το αποκαλούμενο «κοραλίτο»;

«Υπάρχουν δύο τρόποι για να ανακτήσεις τον έλεγχο των δημοσιονομικών σε περίοδο κρίσης. Το ΔΝΤ προτείνει τη διόρθωση των οικονομικών στο εσωτερικό της χώρας με τη μείωση των μισθών, των συντάξεων, την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, τις περικοπές των δαπανών και των επενδύσεων στις υποδομές. Μια πολιτική που στοχεύει στην απελευθέρωση και τη συλλογή κεφαλαίων για να πληρωθούν οι πιστωτές. Εμείς, ακολουθήσαμε το δεύτερο δρόμο, προχωρώντας στην πτώχευση, στο default. Μειώσαμε το χρέος διαμέσου «κουρέματος» για να μην πλήξουμε τις εσωτερικές συνιστώσες της οικονομίας μας. Διατηρήσαμε – και σε μερικές περιπτώσεις αυξήσαμε- τα επίπεδα των μισθών, διατηρήσαμε το ύψος των συντάξεων και τα όρια συνταξιοδότησης κ.λπ. Το γεγονός αυτό μας έκανε να μην μπορούμε να πληρώσουμε τους εξωτερικούς δανειστές μας και χρειάστηκε να κάνουμε αναδιάρθρωση του χρέους μας, την ίδια στιγμή όμως, επέτρεψε την επανεκκίνηση της οικονομίας μας, που είναι και το πλέον σημαντικό.

Η Αργεντινή διένυε ήδη τέσσερα διαδοχικά χρόνια ύφεσης, όπως η Ελλάδα σήμερα. Όταν κόβεις τους μισθούς και τις συντάξεις και αποκλείεις ανθρώπους, τροφοδοτείται η ύφεση. Εμείς κάναμε το αντίθετο. Κόψαμε το χρέος και διατηρήσαμε τα εσωτερικά έσοδα για να διατηρήσουμε σε ανάπτυξη την οικονομία μας. Έτσι τα επόμενα τέσσερα χρόνια από την ύφεση έτρεξε με μέσο ρυθμό 9%!
Καθημερινά στην Ελλάδα μας εκβιάζουν ότι, αν δεν αποδεχτούμε τους όρους δανεισμού θα καταντήσουμε σαν την Αργεντινή. Εσείς ήσαστε ο υπουργός Οικονομικών που έβγαλε μια μεγάλη χώρα από αυτό το δίλημμα. Ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι μικρότερος ακόμη και από αυτόν του κρατιδίου της μητροπολιτικής περιφέρειας του Μπουένος Άιρες…

«Γνωρίζω τα μεγέθη της Ελλάδας. Ελπίζω η Ελλάδα να γίνει πραγματικά σαν την Αργεντινή και να γλιτώσει από τους ξένους δανειστές.

Κοιτώντας τα πράγματα από τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει το Μπουένος Άιρες από την Αθήνα, θα έλεγα ότι η Ελλάδα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο βασικές επιλογές.

Η πρώτη αποτελείται από μια συλλογή εσωτερικών πόρων διαμέσου της δημοσιονομικής πολιτικής για να ικανοποιηθούν οι δανειστές. Αυτή είναι η πολιτική του ΔΝΤ. Είναι δύσκολη και δεν θα λειτουργήσει. Είναι αναποτελεσματική. Η Ελλάδα μπορεί να ακολουθήσει μια δεύτερη επιλογή, χωρίς να χρειαστεί να βγει από το ευρώ. Η Αθήνα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει το χρέος της. Με τον τρόπο αυτό θα μειώσει το βάρος που είχε στη δημοσιονομική πολιτική και στον προϋπολογισμό η καταβολή των χρεών στους πιστωτές. Η διαφορά αυτή των κεφαλαίων θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας μέσα στην επόμενη δεκαετία, για τη βελτίωση της δημόσια παιδείας, της επιστήμης, της τεχνολογίας, των φυσικών υποδομών της χώρας. Αυτά τα στοιχεία θα επιτρέψουν την υγιή ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

πηγή : Επίκαιρα – http://www.hbnews.gr/permalink/120165.html

Πηγή: polispress.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η συνέντευξη που παραχώρησε χθες στον ραδιοφωνικό σταθμό των Ιωαννίνων ΗΧΩ FM ο πρώην Υφυπουργός Οικονομικών Αντώνης Μπέζας. Ο κ. Μπέζας αναφέρθηκε σε θέματα του Νομού Θεσπρωτίας επικεντρώνοντας στην πρόθεση της Κυβέρνησης να κλείσει τα τελωνεία, γεγονός που θα είναι μείζον πλήγμα για την περιοχή.
Αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα της χερσαίας ζώνης της Ηγουμενίτσας, υπογραμμίζοντας ότι δεν υφίσταται θέμα επαναφοράς στον ΟΛΗΓ ενώ ξεκαθάρισε ότι το καθεστώς είναι ξεκάθαρο και αποσαφηνισμένο.
Σχολίασε με έμφαση την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης, σημειώνοντας ότι είναι αναποτελεσματική και βυθίζει τη χώρα στην ύφεση και τη διόγκωση του χρέους, ενώ υπογράμμισε πως μόνη λύση στο σημερινό αδιέξοδο είναι η άμεση διενέργεια εκλογών.

Πρόθεση και επιθυμία του κ. Μπέζα είναι να θέσει και πάλι υποψηφιότητα στο Νομό Θεσπρωτίας. Μάλιστα η δήλωση που έκανε έχει ιδιαίτερο νόημα και σίγουρα πολλούς αποδέκτες. «Εγώ δεν εγκατέλειψα τη Νέα Δημοκρατία σε πολύ δύσκολες εποχές που υπήρξαν. Δεν θα το κάνω ούτε τώρα. Φυσικά προϋπόθεση είναι να επιθυμεί και η ηγεσία του κόμματος την παρουσία μου», είπε ο πρώην βουλευτής.
Με τη δήλωση αυτή, ο κ. Μπέζας έδειξε απολύτως θεσμικός, περιμένοντας δηλαδή τα όργανα του κόμματος να κάνουν τις ανακοινώσεις των υποψηφίων και θύμισε προς όλους πως ο ίδιος ήταν παρών, όταν η Νέα Δημοκρατία έψαχνε μέχρι την λήξη της προθεσμίας άτομα για να κλείσει το ψηφοδέλτιο στη δύσκολη μονοεδρική της Θεσπρωτίας.

http://www.epiruspost.gr/reportaz/politics/9777-2011-10-12-20-03-09.html

Αναδημοσίευση από: thesprotia-news.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Του ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΥ

Τα ταμπού, όλα εκείνα που αποσιωπούνται, είναι γνωστό από την ψυχολογία, ότι κάποτε επιστρέφουν, βγαίνουν στην επιφάνεια και ζητάνε το δικό τους χώρο για να εκφραστούν.
Ο Φρόυντ εξήγησε ότι μία διέξοδο για όσα κρατάνε τα πρόσωπα, μυστικά και κρυμμένα, είναι τα όνειρα. Κι έτσι, κατάφερε, μπαίνοντας στο μυαλό των ασθενών τους να τους εξηγήσει με χειροπιαστό τρόπο για ποια πράγματα δεν πρέπει να ανησυχούν και με ποια μπορούν να συμφιλιωθούν. Τι γίνεται όμως για όσα κρύβει μέσα της επί δεκαετίες ολόκληρες, μια κοινωνία; Τι γίνεται όταν το συλλογικό υποσυνείδητο έχει μπουκώσεικαι αδυνατεί να εκφραστεί;

Ισκιώματα
Τίποτα γύρω δεν βοηθάει ώστε να βρεθεί ένας δρόμος κοινός, βατός για όλους, και στέρεος ώστε να επιτρέψει μια ομαλή έκφραση των βαθύτερων αγωνιών των ανθρώπων σήμερα. Αρκεί μια ματιά γύρω στην πόλη για να δεις ότι δεν υπάρχει τίποτα για να ακουμπήσει το βλέμμα σου. Τα Γιάννενα είναι κι αυτά μια τσιμεντούπολη με άσχημους δρόμους, άσχημες διασταυρώσεις, άσχημες πολυκατοικίες. Κι όσα είχε στη διάθεσή του ο κόσμος για να εκτονώνεται και να διοχετεύει τον καημό του, δεν υπάρχουν πια, είναι ισκιώματα ενός παλιού, χαμένου εαυτού που δεν υπάρχει πλέον. Η πολιτική, ο συνδικαλισμός, οι σύλλογοι, οι κοινές δράσεις, η γειτονιά, οι θεσμοί, είναι όλα διαλυμένα. Από κάτι σχοινάκια κρατούνται στη θέση τους κάποια σημάδια τους, από τη θυσία ορισμένων φιλότιμων, από τη συνήθεια και την παράδοση ίσως.

Πότε χάθηκαν
Ο σουρεαλισμός που ζούμε σήμερα προέκυψε παλιότερα βέβαια. Σημείο καμπής για την πολιτική ήταν η φενάκη που πούλησε το ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλισμό μετά από το 1985 κυρίως- θυμηθείτε την αλλαγή της τελευταίας στιγμής από Καραμανλή στον Σαρτζετάκη.
Ποιος να ξαναεμπιστευτεί πολιτικό πια; Για την κοινωνία, ήταν η αυθαιρεσία που έγινε θεσμός. Το σπιτάκι στη θάλασσα, το βόλεμα του κομματόσκυλου, η υπερτιμολόγηση στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Και για το χαμένο, συλλογικό όραμα, η ευκαιρία χάθηκε όταν όλα βυθίστηκαν στην ικανοποίηση της στιγμής.
Όταν δεν τα ομολογείς όλα αυτά, όταν αδυνατείς να μιλήσεις συγκεκριμένα και με ονόματα για όλα τούτα, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκολλήσεις. Και όσο χρέος και να μας «κουρέψουν», εμείς πάλι θα το ξανακάνουμε θηρίο μέσα σε 10 χρόνια. Άλλα όσο πέφτεις, σκέφτεσαι ακόμα και νομίζεις ότι μπορείς να γλυτώσεις. Εμείς πέφτουμε ακόμα…

fkaramitsos@yahoo.gr

Αναδημοσίευση από: thesprotia-news.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Του Αντώνη Μπέζα*

Η εμπορική και οικονομική επανασύνδεση της Θεσπρωτίας με το ζωτικό χώρο της νοτίου Αλβανίας, σχεδιάσθηκε και υλοποιήθηκε σε τοπικό επίπεδο τα προηγούμενα χρόνια πάνω σε τρείς βασικές κατευθύνσεις:
- Την υλοποίηση του οδικού άξονα Μαυρομάτι- Κονίσπολη- Άγιοι Σαράντα (εντάχθηκε και χρηματοδοτήθηκε από το Ελληνικό Σχέδιο Οικονομικής Ανασυγκρότησης των Βαλκανίων και έχει κατασκευασθεί στο μεγαλύτερο μέρος του).

- Τη λειτουργία νέων τελωνειακών υπηρεσιών και την ανάπτυξη διασυνοριακών επαφών (η δίοδος του Μαυροματίου αναβαθμίστηκε σε Τελωνείο Β΄ Τάξης με πλήρη μεθοριακό σταθμό, δυνατότητα εξαγωγής και εισαγωγής όλων σχεδόν των προϊόντων, αστυνομία κλπ, η αφύλακτη διάβαση του Αμπελώνα σε Τελωνείο Γ΄ Τάξης ενώ η δημιουργία του Γραφείου Διασύνδεσης του Επιμελητηρίου Θεσπρωτίας στους Αγίους Σαράντα χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα Interreg III).

- Τη σύνδεση της διόδου του Μαυροματίου με το λιμάνι της Ηγουμενίτσας και την Εγνατία Οδό μέσω της αναβάθμισης του οδικού άξονα Ηγουμενίτσας- Σαγιάδας (για τον οποίο το 2009 ξεκίνησε η προκαταρκτική μελέτη και έκτοτε υπάρχει το απόλυτο κενό).

Αυτές οι επιλογές – που χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια και αποφασιστικότητα για να γίνουν αποδεκτές από τους πολιτικούς παράγοντες της Αθήνας, την υπαλληλική γραφειοκρατία και το συνδικαλισμό- ανέδειξαν και αναβάθμισαν τη στρατηγική θέση της Θεσπρωτίας σε σχέση με τη γείτονα χώρα και ταυτόχρονα λειτούργησαν ως εργαλεία ενίσχυσης της ελληνικής παρουσίας στην εθνικά ευαίσθητη περιοχή της νοτίου Αλβανίας όπου διαβιεί μεγάλο μέρος των ομογενών μας.

Τα σχέδια για το κλείσιμο τελωνείων στην Ήπειρο, όπως του Αμπελώνα ή την κατάργηση της διοικητικής αυτονομίας άλλων, όπως του Μαυροματίου, είναι φυσικό να έχουν προκαλέσει αντιδράσεις. Δε χρειάζεται να επικαλεστώ και να επαναλάβω επιχειρήματα όπως η διευκόλυνση της εξαγωγικής δραστηριότητας των τοπικών επιχειρήσεων, η συνεχώς αυξανόμενη διέλευση επιβατών και προϊόντων, η ενίσχυση των τελωνειακών ελέγχων κλπ για να υπερασπιστώ τη συνέχιση του σημερινού καθεστώτος λειτουργίας τους.
Εξάλλου, οι κινήσεις αυτές του Υπουργείου Οικονομικών έρχονται να προστεθούν ειδικά για τη Θεσπρωτία, σε μια σειρά άλλων ενεργειών όπως η αναστολή λειτουργίας της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Τελωνείων (ΕΛΥΤ) στην Ηγουμενίτσα, η εγκατάλειψη της κατασκευής κτιρίου στην Ηγουμενίτσα για τη συγκέντρωση όλων των υπηρεσιών και η αναμενόμενη κατάργηση των ΔΟΥ Παραμυθιάς και Φιλιατών, ενέργειες που θα μπορούσαν ίσως να δικαιολογηθούν από την κυβέρνηση λόγω της ανάγκης δραστικών περικοπών στις λειτουργικές δαπάνες του Δημοσίου στη δύσκολη περίοδο που διέρχεται η χώρα. Αυτά όμως τα ζητήματα, όσο σημαντικά και αν είναι, έπονται του πολιτικού προβλήματος που δημιουργείται με τη σχεδιαζόμενη αναδιοργάνωση των τελωνειακών υπηρεσιών της Ηπείρου.
Το πολιτικό πρόβλημα έγκειται στην υποβάθμιση της στρατηγικής θέσης της Θεσπρωτίας και στη σταδιακή ακύρωση της πλησιέστερης πύλης της χώρας προς τη νότια Αλβανία, μέσω της Θεσπρωτίας. Το πρώτο αφορά εμάς τους Θεσπρωτούς και τα τοπικά μας συμφέροντα. Το δεύτερο αφορά ολόκληρη την Ήπειρο και τα εθνικά συμφέροντα γενικότερα.

Την ώρα που οι Αλβανοί έχουν πλέον αποδεχθεί, στο πλαίσιο της προσέγγισής τους με την Ευρώπη, τη σπουδαιότητα της Θεσπρωτίας στις σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα και έχουν κατασκευάσει νέες σύγχρονες κτιριακές υποδομές στο Μαυρομάτι, εμείς σχεδιάζουμε (σε συνδυασμό με την παύση χρηματοδότησης του οδικού άξονα Μαυρομάτι- Άγιοι Σαράντα και την εγκατάλειψη του κάθετου στην Εγνατία Οδό άξονα Ηγουμενίτσας- Σαγιάδας), να κλείσουμε τη δίοδο του Αμπελώνα και να υποβαθμίσουμε το τελωνείο του Μαυροματίου. Και τα δύο όμως αυτά τελωνεία, δεν έχουν την ίδια «βαρύτητα» με το τελωνείο για παράδειγμα της Άρτας ή τα τελωνεία του Νυδρίου και των Παξών και «όποιος δεν το καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει…».

(*) Ο Αντώνης Μπέζας είναι πρώην υφυπουργός Οικονομικών

Από την ιστοσελίδα του Αντώνη Μπέζα (εδώ)

Αναδημοσίευση από: thesprotia-news.blogspot.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές για τις τράπεζες αλλά κυρίως για τους Ελληνες, ισχυρίζεται ο «κόκκινος Ντάνι», ο οποίος πιστεύει ότι η λιτότητα δεν θα φέρει αποτέλεσμα αν δεν συνδυαστεί με ανάπτυξη.

«Η λιτότητα δεν θα φέρει αποτελέσματα αν δεν συνδυαστεί με ανάπτυξη. Απαλλαγείτε από τις περιττές δαπάνες, όπως οι στρατιωτικές και οι εκκλησιαστικές, και αναζητήστε ισορροπία μεταξύ μεταρρυθμίσεων για μείωση του χρέους και πρωτοβουλιών για να πάρει μπρος η οικονομία». Αυτό το μήνυμα στέλνει από το Στρασβούργο ο ευρωβουλευτής και συμπροεδρεύων της ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ. Μιλώντας στο «Eθνος της Κυριακής» ο «κόκκινος Ντάνι», γνωστός για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στα γεγονότα του Μάη του ’68 αλλά και για τις φλογερές του παρεμβάσεις στην Ευρωβουλή, επαναλαμβάνει ότι η Ελλάδα πρέπει να μείνει στην Eυρωζώνη και ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο, ένα πιο ρεαλιστικό πρόγραμμα, ώστε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Αρκεί να μη συνεχίσει να είναι σπάταλη.

Τελευταία ακούμε όλο και πιο συχνά τα σενάρια περί χρεοκοπίας της Ελλάδας. Θεωρείτε ότι τα σενάρια είναι ρεαλιστικά ή ότι κρύβουν κάποια σκοπιμότητα;

Δεν διαθέτω μαγική σφαίρα ώστε να ξέρω τι θα γίνει. Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να γνωρίζει αν είναι ικανή να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις με μια περίοδο λιτότητας που θα είναι πολύ σκληρή για την ελληνική κοινωνία?Το πρόβλημα δεν είναι μια χρεοκοπία. Το πρόβλημα είναι αν θα μπορέσουμε να επιμηκύνουμε τον χρόνο αποπληρωμής του χρέους, ώστε να υπάρξει ταυτόχρονα με τη φάση της εξοικονόμησης και της λιτότητας μια ανάκαμψη της οικονομίας.

Εχετε πει ότι η έξοδος της Ελλάδας από την Eυρωζώνη είναι «παράλογη». Υπάρχουν, ωστόσο, εκείνοι που επιμένουν να προτείνουν μια έξοδο της χώρας μας από το ευρώ…

Υπάρχουν και κάποιοι που συνεχίζουν να προτείνουν τον… κομμουνισμό! C’est la vie! («Eτσι είναι η ζωή»!). Η έξοδος από την Eυρωζώνη θα είχε αρνητικές συνέπειες για τις τράπεζες, για όλους, αλλά κυρίως για τους Ελληνες.

Ακόμη και με όλες αυτές τις δυσκολίες η Eυρωζώνη έχει μέλλον;

Μα, φυσικά. Και η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην Eυρωζώνη. Η Ελλάδα πρέπει να πάρει απλές αποφάσεις. Μέσα σε 10 χρόνια να μειώσει τουλάχιστον κατά 80% τις στρατιωτικές δαπάνες. Να μειώσει τον στρατό. Να μειώσει τις δαπάνες που συνδέονται με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν δικαιολογείται μια Εκκλησία «δημόσιος υπάλληλος». Ταυτόχρονα να ξαναδώσει τη δυνατότητα για επενδύσεις, βάζοντας ένα τέλος στις παντελώς άχρηστες δαπάνες. Είναι πολύ σημαντικό να μειωθεί ο στρατιωτικός προϋπολογισμός. Είναι χρήματα πεταμένα στη θάλασσα.

Εχετε χαρακτηρίσει τις κυβερνήσεις του Σαρκοζί και της Μέρκελ «ανεύθυνες», γιατί απαιτούν από την Ελλάδα να αποπληρώσει το χρέος της με έναν ρυθμό που δεν είναι ρεαλιστικός. Γιατί το κάνουν αυτό; Είναι υποκριτές;

Το κάνουν γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να ηρεμήσουν οι αγορές? Ομολογώ ότι το ζήτημα δεν είναι εύκολο. Πρέπει να βρεθεί ένας ρυθμός ώστε να μειωθεί από τη μια πλευρά το χρέος της Ελλάδας και μέσα σε μερικά χρόνια να είναι μηδενικό, αλλά ταυτόχρονα μέσω επενδύσεων οικονομικών και οικολογικών να μπορέσει να πάρει μπρος η ελληνική οικονομία.

Συμφωνείτε με τις ιταλικές καταναλωτικές ενώσεις οι οποίες ζητούν αποζημίωση από τη Standard & Poor’s που υποβάθμισε τη χώρα τους, υποστηρίζοντας ότι οι οίκοι αξιολόγησης επιδιώκουν την οικονομική διάλυση της Ευρώπης;

Δεν είναι αυτό το θέμα. Οι οίκοι αξιολόγησης ερμηνεύουν τις καταστάσεις και βρίσκονται στην υπηρεσία των εταιρειών ή των κεφαλαίων. Υπάρχουν οι αγορές και οι επενδυτές, που ανάλογα με τις πληροφορίες των οίκων, αποφασίζουν πού θα επενδύσουν. Σίγουρα υπάρχουν κερδοσκόποι, υπάρχουν οι αγορές που κερδοσκοπούν ενάντια στο χρέος το ιταλικό ή το ελληνικό ή το ισπανικό.

Συνεπώς ο ρόλος των οίκων στην κρίση δεν ήταν σημαντικός;

Εξαρτάται από τις πολιτικές. Αν η Ευρώπη αποφάσιζε σήμερα να λανσάρει π.χ. τα ευρωομόλογα, αν υπήρχε μια «κοινοτικοποίηση» στην αντίδραση, αυτό θα ηρεμούσε αυτομάτως τις αγορές.

Αν στέλνατε ένα μήνυμα στην ελληνική κυβέρνηση, σε σχέση με την κρίση, ποιο θα ήταν αυτό;

Δεν θα το έλεγα μήνυμα. Αυτό που λέω είναι ότι πρέπει πάντα να ψάχνει μια ισορροπία μεταξύ των μεταρρυθμίσεων για να μειωθεί το χρέος και των πρωτοβουλιών για να δοθεί ώθηση στην οικονομία.

Η πρόσφατη νίκη της Αριστεράς στη γαλλική Γερουσία είναι ένα σημάδι για τη νίκη της και στις προεδρικές και συνεπώς την ήττα του Σαρκοζί;

Αυτό που καταδεικνύει (η νίκη της Αριστεράς) είναι η αποδόμηση του συστήματος Σαρκοζί και του ελέγχου που αυτός ασκεί στη Δεξιά. Δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Προτιμάτε κάποιον από τους σοσιαλιστές υποψήφιους για την προεδρία; (Τον Οκτώβριο το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα διοργανώσει προκριματικές εκλογές ώστε να αναδειχτεί ο υποψήφιος των σοσιαλιστών για τις προεδρικές του 2012.)

Οχι, δεν έχω κάποια προτίμηση. Αυτό είναι θέμα των οπαδών των σοσιαλιστών. Εκείνοι θα επιλέξουν.

• Είναι πολύ σημαντικό να μειώσει η Ελλάδα τις στρατιωτικές και εκκλησιαστικές δαπάνες. Δεν δικαιολογείται μια Εκκλησία «δημόσιος υπάλληλος»
• Η χώρα σας πρέπει να ξαναδώσει τη δυνατότητα για επενδύσεις, βάζοντας ένα τέλος στις παντελώς άχρηστες δαπάνες.

ethnos.gr

Πηγή: Polispress.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Γράφει ο Άγης Βερούτης

του Άγη Βερούτη*

Φτάσαμε λοιπόν, με εκείνα και τα άλλα στο "δια ταύτα". Το μοίρασμα της λείας. Και η λεία δεν είναι καμιά άλλη από την κρατική περιουσία των Ελλήνων. Προσοχή όμως, όταν λέω κρατική περιουσία δεν εννοώ κάποιες μετοχές ή χρυσάφι στην Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά την ιδιοκτησία των δρόμων που κυκλοφορούμε, των λιμανιών από όπου παίρνουμε το καράβι για να πάνε στα χωριά μας, των αεροδρομίων που φεύγουμε για να πάμε σε μακρινότερους προορισμούς, και κάθε είδους ακίνητη ή μη περιουσία των Ελλήνων.

Ο σχεδιασμός των εταίρων μας, μέσω της λύσης που συνέταξε ο συμβουλευτικός οίκος Roland Berger Strategy Consultants προτείνει ως λύση του προβλήματος του κρατικού χρέους της Ελλάδας (http://

www.rolandberger.com/media/news/Recovery_plan_for_the_Greek_economy.html)

τη μετακύλιση της ιδιοκτησίας των Ελληνικών κρατικών υποδομών προς EURO 125 δις για αποπληρωμή του αερο-χρήματος που μας δάνεισαν ως κράτος στα προηγούμενα χρόνια οι τράπεζες (δείτε σχετικό μου κείμενο "Κρατικό χρέος, κουρέματα και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς"

http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1140240 ).

Με τον τρόπο αυτόν (που προτείνει η Roland Berger) θα μας μειώσουν την οφειλή μας από 150% του ΑΕΠ μας, στο 88% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν όσο ήταν όταν ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση.  Πραγματικός σκοπός αυτής της πρότασης είναι να σώσει τα κουφάρια που σήμερα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, από επισφαλή δάνεια που έδωσαν σε αναξιόχρεα κράτη όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, και σύντομα η Ισπανία, η Ιταλία, και πιθανόν και η Γαλλία.

Για να το δούμε λίγο αυτό: οι περισσότερες Ευρωπαϊκές τράπεζες δάνεισαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να είχαν δανείσει στα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη, βάσει των πιστοληπτικών δεδομένων τους. Όπως οι τράπεζες που έδωσαν αφειδώς χρήμα σε αναξιόχρεους ιδιώτες καταναλωτές, πληρώνουν αυτή την υπέρμετρη ευκολία που δάνεισαν τα χρήματα αυτά, έτσι και εκείνες που δάνεισαν σε αναξιόχρεα κράτη θα πληρώσουν την αβλεψία των manager τους. Λάθος! Αυτή την αβλεψία θα την πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι.

Άλλη μία: Οι Ευρωπαϊκές τράπεζες έδωσαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να δώσουν, σε Ευρωπαϊκά κράτη που τώρα δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τον όγκο των χρημάτων αυτών που δανείστηκαν. Τα κράτη αυτά δεν έπρεπε να είχαν μπορέσει να δανειστούν με τόσο χαμηλά επιτόκια όσο δανείστηκαν , απλά διότι οι κυβερνήσεις τους δεν υπολόγιζαν ότι ποτέ θα έπρεπε να γίνει αποπληρωμή των χρεών αυτών, αλλά απλά ανακύκλωση των κεφαλαίων, και αέναη πληρωμή μόνο των τόκων. Με τα χρήματα αυτά οι κυβερνήσεις χρηματοδότησαν στην περίπτωση της Ελλάδας, την αύξηση του δημοσίου τομέως σε ποσόστωση Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Η Διόγκωση αυτή του Δημοσίου που πνίγει την Ελληνική οικονομία, και για την διατήρησή του πλέον αποστραγγίζει με υπερφορολόγηση την παραγωγική οικονομία (περιλαμβάνω σε αυτήν τις κερδοφόρες ΔΕΚΟ που επίκειται το ξεπούλημα τους έναντι πινακίου φακής) οφείλεται στην χρηματοδότηση που παρείχαν αφειδώς στους εκάστοτε κυβερνώντες του κράτους οι τράπεζες αυτές. Για αυτό τους το λάθος, θα πληρώσει ο Ελληνικός Λαός με την ιδιωτική και δημόσια περιουσία του, υποτιμημένη μάλιστα σε τιμές κοψοχρονιάς!

Με το νέο σχέδιο που προτείνεται στους εταίρους μας, η Ελληνική κρατική περιουσία των υποδομών που έχει το Ελληνικό κράτος για την χρήση των πολιτών του, θα περιέλθει στην ιδιοκτησία των τραπεζών που αλόγιστα δάνεισαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις μας, για να τα σπαταλήσουν στους σκοτεινούς ψηφοθηρικούς σκοπούς της διόγκωσης του κομματικού παρακράτους και των μιζών!

Δηλαδή οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώνουμε διόδια στις Γερμανο-Γαλλικές τράπεζες στο εξής, για να πάμε εκδρομή στο χωριό μας. Θα πληρώνουμε διόδια για τα λάθος δάνεια που έδωσαν στις προηγούμενες και νυν κυβερνήσεις μας. Δηλαδή ο Πολίτης θα επωμιστεί το κόστος των λαθών των τραπεζιτών.

Οι Αμερικανοί αντίθετα προτείνουν στους Ευρωπαίους να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες, και να κάνουν ένα γενναίο κούρεμα στο Ελληνικό χρέος, της τάξεως του 50%. Όσες από τις ευρωπαϊκές τράπεζες χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση, να την πάρουν από τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και να επιτρέψουν στην οικονομία μας να ξεκινήσει πάλι να αναπτύσσεται υγιώς.

Και ο μαυρομάτης (=καραγκιόζης) κ. Μπαρόζο κατηγορεί τους Αμερικανούς για πατερναλισμό! Αντί αυτού  που προτείνουν οι ρεαλιστές Αμερικανοί για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός της Ευρωπαϊκής Κρίσης κρατικού χρέους, προκρίνει το σχέδιο μεταφοράς του δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου των Ελλήνων στις τράπεζες αυτές, όχι μόνο με εξοντωτικούς φόρους, αλλά και με παραχώρηση τίτλων ιδιοκτησίας των υποδομών που οι Έλληνες χρηματοδότησαν με τους φόρους τους τα προηγούμενα 50-100 χρόνια. Έξτρα μπόνους θα είναι βέβαια το πρόσθετο μελλοντικό εισόδημα που θα δημιουργούν αυτές υποδομές από τώρα ως την αιωνιότητα.

Οι τράπεζες που δάνεισαν επίορκους πολιτικούς αλόγιστα, θα προικοδοτηθούν με την περιουσία των Ελλήνων. Αυτοί που έδωσαν τεράστια ποσά σε ανίκανους πολιτικούς, που εκείνοι μετά λεηλάτησαν με προμήθειες και μίζες δισεκατομμυρίων, σε υποβρύχια που μπατάρουν, και ψηφιακά δίκτυα στην δεκαπλάσια τιμή από την κανονική τους, και υπερτιμολογημένες προμήθειες νοσοκομείων, αλλά κυριότερα στην εξαγορά ψηφοφόρων με μισθοδότηση από τον Ελληνικό Λαό, θα δικαιωθούν με απόφαση των εταίρων μας!

Την υλοποίηση εναποθέτουν στην κυβέρνηση των γερμανοτσολιάδων που μας εξώθησαν στο ΔΝΤ. Εκείνοι που ενώ ήξεραν ότι η Ελλάδα έχει υπέρογκο χρέος EURO 270 δις φώναζαν "Λεφτά Υπάρχουν!" Εκείνοι που μοίρασαν ακόμα EURO 1,5 δις με το που βγήκαν στην εξουσία, και μετά αμέσως βγήκαν στο διεθνή τύπο και τηλεόραση και έλεγαν ότι "παρέλαβαν τον Τιτανικό" και μαγείρεψαν τα στατιστικά μας επί το χείρον, προκειμένου να μας υποχρεώσουν να μπούμε στην επιστασία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να εξαιρεθούμε από τις αγορές. Και με αυτό έφτασαν το χρέος μας στα EURO 360 δις σε δύο χρόνια μόνον!

Οι γερμανοτσολιάδες που δύο χρόνια τώρα αντί να μας φέρουν σε πρωτογενές πλεόνασμα κόβοντας τις ρεμούλες των νοσοκομείων και των λαθροσυντάξεων ρεμβάζουν ανέμελα. Αντί να  πατάξουν τη φοροδιαφυγή απλά κοιτώντας στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων και συγκρίνοντάς τους με τα δηλωμένα εισοδήματα να φέρουν μέχρι και δευτερογενές πλεόνασμα, περίμεναν να φτάσουμε να μην έχουμε σαν κράτος να δώσουμε συντάξεις, για να περάσει το ξεπούλημα σαν "απαραίτητο μέτρο έκτακτης ανάγκης".

Και όλα αυτά θα γίνουν αντί να τυπώσει η ΕΚΤ επαρκή ευρώ για να βγει η Ευρώπη από την κρίση, όπως προτείνουν οι Αμερικανοί...

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, που θα κάνει το "Χρηματιστήριο" να ομοιάζει με κλοπή καραμέλας από περίπτερο: την Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας.

*Ο Άγης Βερούτης αρθρογραφεί από υποχρέωση στα παιδιά του.

agissilaos@gmail.com

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο